Lideri i Nismës për Kosovën, Fatmir Limaj, ka thënë se kryeministri Isa Mustafa dorëheqjen nga drejtimi i Qeverisë e ka përgjegjësi politike dhe juridike.
“Dorëheqja është politike dhe juridike, pasi është shkelur Kushtetuta e Kosovës dhe është shkelur rregulli juridik”, ka thënë Limaj, duke shtuar se zgjedhjet duhet të mbahen sa më shpejt.
“Kosova ka nevojë të shkojë sa më shpejt në zgjedhje, sepse e ka një regjim i cili e ka shkelur Kushtetutën”, ka thënë Limaj në emisionin “Monitor” në RTK.
Libri me kujtime nga aktori i ndjerë kosovar Bekim Fehmiu është lejuar që të hyjë në Kosovë.
Kopjet e librit “Shkëlqim dhe Tmerr“ të Bekim Fehmiut të cilat ishin ndaluar në pikën doganore në Mitovicë do të hyjnë në Kosovë. Pasi Ministria e Arsimit, Shkencës dhe Teknologjisë dha lejen që ato të shpërndahen pas qëndrimit treditor të bllokuara në një pikë doganore në Mitrovicë.
Faton Fetahu, asistent i Ministrit Arsim Bajrami, tha për KALLXO.com se raporti për lejim e hyrjes së librit është dërguar në doganë.
“Ministria e Arsimit ka marrë vendim që ta lejojë hyrjen e librit të Bekim Fehmiut në Kosovë pas raportit të Inspektoratit të rajonit të Mitrovicës”, tha ai.
Librat ishin ndaluar që të hynin në Kosovë pas vendimit që kishte marrë ministria që të ndalonte çdo libër nga Serbia të hynte në Kosovë.
Ky vendim ishte marrë si kundërpërgjigje pas ndalimit të hyrjes se librave shqiptarë në Serbi nga qeveria e Beogradit.
Pjesa e dytë e librit “Shkëlqim dhe Tmerr” ka ardhur si rezultat i manifestimit të festivalit “Mirëdita, dobar dan!”
Historiani gjerman, Harriet Scharnberg, ka treguar se si agjencia amerikane e lajmeve kishte mbajtur qasje me regjimin nazist gjatë viteve 1930-ta, duke u premtuar se nuk do ta dëmtonte regjimin e Hitlerit.
Agjencia e lajmeve Associated Press filloi një bashkëpunim me regjimin e Hitlerit në vitet e 30-ta të shekullit të kaluar, ku përfshihej furnizimi me gazeta amerikane me material të prodhuar direkt dhe të zgjedhur nga ministria e propagandës naziste, ka zbuluar Schanberg.
Kur partia naziste mori pushtetin në Gjermani në vitin 1933, një nga objektivat e saj të parë ishte sjellja në Gjermani jo vetëm e gazetave kombëtare, por edhe atyre ndërkombëtare, shkruan The Guardian.
The Guardian u ndalua brenda një viti pune në Gjermani, përderisa nga viti 1935, agjenci edhe më të mëdha britanike, amerikane, si Keystone u detyruan të mbyllnin zyrat e tyre pasi sulmoheshin për punësimin e gazetarëve hebrenj.
Associated Press, të cilet e kanë konsideruar veten si “marinarët e gazetarisë” ishte e vetmja agjenci e lajmeve perëndimore në gjendje që të qëndronte e hapur në Gjermaninë e Hitlerit, deri në vitin 1941 kur nazistët u futën në luftë me Amerikën, njofton Insajderi.
Gjiganti i gazetarisë kështu e gjeti veten në një situatë me sa duket fitimprurëse për të qenë kanali kryesor i raportimit të lajmeve nga shteti totalitar.
Në një artikull të botuar në revistën akademike ‘Studime në Historinë Bashkëkohore’, historiani Harriet Scharnberg tregon se AP ishte vetëm në gjendje të mbajë qasjen e saj në Gjermani pasi pati përfitime nga regjimi nazist.
Agjencia me bazë në Nju Jork, një marrëveshje të ashtuquajtur Schriftlicher Gesetz (ligji i redaktorit), duke premtuar që nuk do të publikonte asnjë material që llogaritej se “dobësonte fuqinë e Hitlerit, brenda apo jashtë vendit”.
Ky ligj po ashtu i lejonte regjimit nazist që të punësonte njerëz të saj në gazetë, të cilët punonin për propagandën e nazistëve.
Njëri nga katër fotografët e punësuar nga Associated Press në vitin 1930, Franz Roth, ishte anëtar i njësisë së propagandës së ushtrisë naziste SS, fotografitë e të cilës janë zgjedhur personalisht nga Hitleri.
Në qershor të vitit 1941, trupat naziste pushtuan qytetin e Lviv-it në Ukrainën perëndimore. Me zbulimin e dëshmive të vrasjeve masive të kryera nga trupat sovjetike, Forcat pushtuese gjermane kishin organizuar masakra “hakmarrëse” kundër popullatës hebraike të qytetit.
Fotografitë e kufomave brenda burgjeve të Lviv-it, Franz Roth i ka përzgjedhur me urdhër personal të Hitlerit dhe i ka shpërndarë në shtypin amerikan përmes gazetës AP.
“Në vend se të shfaqnin fotografitë e masakrës ndaj hebrenjve në Lviv, shtypi amerikan u furnizua vetëm me fotografi ku tregoheshin viktimat e policisë sovjetike dhe krimet që ata kishin kryer “, tha Scharnberg.
Regjimi i Hitlerit u përmbys në vitin 1945 pas humbjes së luftës së dytë botërore. /Insajderi.com
Kryeprokurori i Prokurorisë Themelore në Prizren Sylë Hoxha, ka konfirmuar hetimet që janë duke u zhvilluar për hapjen dhe mbylljen ‘maratonike’ të konkursit për drejtorë dhe zëvendësdrejtorë të shkollave në këtë qytet.
Ai tha se personalisht ka kërkuar hetimin e këtij konkursi.
“Unë kam kërkuar hetimin e këtij konkursi”, tregon Hoxha për “PrizrenPress”. Ai tha se hetimet janë duke u zhvilluar nga policia.
“PrzrenPress” ka raportuar se Policia në kordinim me Prokurorinë në Prizren, kanë filluar hetimet për të zbardhur shkeljet e mundshme ligjore, që mund të jenë bërë gjatë hapjes dhe mbylljes së shpeshtë të konkursit për drejtorë dhe zëvendësdrejtorë të shkollave.
Burime bëjnë të ditur se për këtë rast tashmë janë intervistuar edhe disa kandidatë të konkursit dhe zyrtarë të Komunës së Prizren.
“Ka disa ankesa të kandidatëve për shkelje ligjore të konkursit për drejtorë dhe zëvendësdrejtorë të shkollave,prandaj edhe kemi filluar hetimet për të shikuar se a ka pasur apo jo shkelej ligjore”, tregon burimi brenda Policisë në Prizren.
Zyra e Personelit në Prizren, brenda një kohe të shkurtër ka hapur dhe mbyllur disa herë konkursin për drejtorë dhe zëvendësdrejtorë të shkollave. Kandidatët që kanë konkurruar në këto konkurse konsiderojnë se mbyllja e tyre ishte bërë në kundërshtim me ligjin. Ata janë ankuar në organet e drejtësisë se nuk i din as arsyet pse është hapur e mbyllur kaq shpesh konkursi për këto poste të shkollave.
Zyra e Personelit në Prizren, muajin e kaluar ka zgjedhur disa zëvendësdrejtorë të shkollave, ndërkaq që drejtorët ende nuk janë zgjedhur.
Zëvendësdrejtorët e shkollave nuk kanë filluar punën, për shkak ankesave të kandidatëve të tjerë të konkursit./PrizrenPress.com/
Katër lagje të Prizrenit kanë mbetur pa uji,për shkak prishjeve të gypave. Zëdhënësja e “Hidroregjionit Jugor” “, Verije Krasniqi- Ibrahimi tha se për shkak punimeve që do të zhvillohen për eliminimin e këtij defekti, do të ketë ndërprerje të furnizimit me uji në lagjen: “Janina”, “Bazhdarhane”, “Dardania”, “Kurillë” dhe “2 Korriku”.
“Ekipet janë duke punuar dhe në momentin e sanimit të defektit, do të rikthehet furnizimi me uji”.
Në 17-vjetorin e rënies, përkujtohen 4 dëshmorë dhe 27 martirë të cilët u vranë gjatë luftës së vitit 1999, në fshatin Opterushë të Komunës së Rahovecit.
Në tubimin përkujtimorë morën pjesë banorë të fshatit Opterushë, familjar të Dëshmorëve dhe Martirëve, z.Idriz Vehapi, kryetar i Komunës së Rahovecit me bashkëpunëtor, Vajdin Berisha, kryetar i OVL e UÇK-së dega në Rahovec dhe deputet të Kuvendit të Republikës së Kosovës.
Edmond Kabashi, kryetar i këshillit të fshatit Opterushë tha se kanë kaluar 17 vite dhe do të kalojnë edhe shumë vite tjera, shekuj tjerë, e kujtimi për dëshmorët tanë , bijtë e bijat më të mirë të atdheut do të mbetet i gjallë dhe i freskët në kujtesën tonë. Ka vetëm një rrugë, nëpër të cilën ecën liria, liria arrihet me gjake, arrihet me mund dhe ndërtohet me Dëshmorë dhe Martir.
Dëshmorët dhe Martirët janë krenaria dhe nderi i kombit, janë zemra dhe liria e Kosovës, si çdo vend edhe fshati Opterushë e pagoi lirinë shumë shtrenjtë, e pagoi me gjakun e me të dashurve tanë që ranë për lirinë tonë, për Kosovën tonë dhe për Shqipen tonë.
Kryetari i Komunës Idriz Vehapi, në fjalën e tij tha se nuk është lehtë të flasësh në raste të tilla, këtë e dimë të gjithë, duhet të jemi përgjegjës para familjarëve të cilët kanë humbur me të dashurit e tyre, mirëpo ky ishte fati jonë. Viti 1998-99, ishte kulmi, ku ushtria dhe policia kriminale serbe treguan para botës se janë të etshëm për dy gjera për gjake dhe për plaçkitje këtë e dinë e tërë bota.
Nga një fjalë rasti mbajtën edhe Vajdin Berisha, kryetar i OVL e UÇK-së dhe z.Ali Berisha, deputet i Kuvendit të Republikës së Kosovës.
Janë arrestuar tre të dyshuar meshkuj për shkak se gjatë kontrollit tek të njëjtit janë gjetur dhe konfiskuar 17.81 gramë substancë e dyshuar narkotike e llojit marihuanë.
Të dyshuarit janë arrestuar në fshatin Nashec të Prizrenit dhe pas intervistimit nga ana e prokurorit dy nga të dashurit janë dërguar në mbajtje, ndërsa njëri nga ta është liruar në procedurë të rregullt, thuhet në raportin e policisë
Problemi i rriqrave është problem i përvitshëm në zonën e Malishevës, ndërkaq edhe këtë vit zyrtar të kësaj komune thonë se do t’i marrin masat e nevojshme për të parandaluar infektimin e qytetarëve nga rriqrat.
Në një prononcim për Telegrafin, kryetari i komunës së Malishevës, Ragip Begaj, tha se tashmë janë n[[ terren për të parandaluar infektimin e popullatës ndaj rriqrave.
“Jemi në aktivitet gjatë gjithë kohës në teren. Po bëjmë rregullimin e shtazëve nëpër stalla në të gjitha fshatrat tona. Vjet e parvjet kemi kaluar mirë, besoj që edhe sivjet. Do bëjmë spërkatjet e nevojshme. Do t’i shfrytëzojmë mundësitë tona deri në maksimum”, tha Begaj për Telegrafin.
Ndërkaq, ai shtoi se vitin e kaluar nga parandalimi i shpejtë, nuk kanë pasur asnjë rast të infektimit dhe të vdekjeve nga rriqrat.
Kryetari i komunës së Malishevës, Ragip Begaj po ashtu tha se “Ministria e Shëndetësisë dhe Ministria e Bujqësisë, Pylltarisë dhe Zhvillimit Rural, kanë qenë aktive dhe i kanë dal në ndihmë komunës sonë. Besoj që edhe sivjet do të na dalin në ndihmë për të kaluar mirë si vitet paraprake”.
Shandra Woworuntu nga Indonezia kishte shkuar në ShBA me shpresë që të fillojë një karrierë në industrinë hoteliere. Në vend të kësaj ajo u trafikua.
Ajo kishte shkuar në ShBA javën e parë të qershorit në vitin 2011. Për të Amerika ishte vend i ëndrrave, transmeton Klan Kosova.
“Për mua, ishte një vend i premtimit dhe mundësisë”.
“Kur arrita në aeroport dëgjova emrin tim dhe u ktheva për ta parë njeriun që po e mbante fotografinë time. Ai njeri po më shikonte me shumë ëmbëlsi. Quhej Johnny dhe unë prisja që ai të më dërgonte në hotel që të filloja punën”.
Mirëpo jo gjithçka doli ashtu siç ajo e kishte planifikuar. Ajo duhej që të shkonte mijëra kilometra larg, pasi që ajo ndodhej në New York dhe i duhej që të udhëtonte për në Chicago.
Si një 24 vjeçare ajo kishte diplomuar për financa dhe kishte punuar në një bankë në Indonezi. Por në vitin 1998 vendi i saj u godit nga kriza financiare kështu që ajo humbi punën.
Për ta mbajtur familjen asaj i’u desh që të gjej punë të tjera alternative derisa gjeti një mundësi që të udhëtojë për në ShBA për të punuar në hotel.
“I kalova të gjitha testet për këtë punë. Plani ishte që nëna dhe motra ime të kujdeseshin për vajzën time për gjashtë muaj sa kisha në plan të punoja. Më pas tani do rrisja vajzën time”.
Së bashku me të ishin edhe katër femra të tjera dhe një mashkull.
Përderisa ishin duke udhëtuar me një veturë, Johnny, u kishte thënë atyre që duhet ta ndërrojnë veturën.
“Ne e bëmë atë që na tha dhe unë shikoja nga dritarja dhe e pash që Johnny po i jepte shoferit disa para. Mendova që diçka nuk është në rregull mirëpo vazhdoja t’i thoja vetës që të mos brengosesha”.
Por, gjatë rrugës ata ndërruan edhe dy vetura të tjera. Derisa shoferi i veturës së katër i armatosur ia kishte hapur derën e veturës duke bërtitur “Vajza të reja”.
Në atë moment ajo e kuptoi që kishte rënë pre e mashtruesve.
“Vetëm disa orë pasi arrita në ShBA unë u detyrova që të bëja seks”.
“Isha e tmerruar, por diçka kërciti në kokën time – e ishte instinkti për mbijetësë. Ajo çfarë mësova aty ishte që të bëja çfarë më urdhëronin”.
Ditën tjetër, Johnny, i kishte kërkuar falje duke i thënë se krejt kjo është një keqkuptim pasi që ishte ngatërruar kompania.
Ajo tregon se si ai i ishte thënë se gjithçka do të ishte në rregull.
“I besova. Pas gjithë atyre gjërave të këqija ai mu dukej sikur një engjëll. Kështu që mendova që ankthi kishte përfunduar dhe tani do të shkoja në Chigaco për të filluar punën”.
Atë ditë ajo u detyrua nga trafikantët që të bëjë seks. E kjo gjë ndodhi edhe për muajt e ardhshëm.
“Bordelet dukeshin si shtëpi normale nga jashtë mirëpo brenda ishin diçka tjetër”.
“24 orë në ditë ne duhej që të qëndronin tërësisht të zhveshura në pritje të klientëve. Nëse askush nuk vinte atëherë mund të flinim pak, edhe pse asnjëherë në shtrat. Por ndodhte shpesh që edhe vet trafikantët nga përdhunonin”.
Ajo tregon se në atë kohë ishte si e mpirë dhe nuk mund të qante. Ishte tejet e pikëlluar, e zemëruar e e dëshpëruar dhe gjithë çfarë bënte është të tentonte të mbijetonte. Ndonëse trafikantët nuk e rrihnin pasi që ajo i dëgjonte, klientët ishin shumë të dhunshëm ndaj saj.
“Gjithmonë mendoja se si të ikja, por mundësitë ishin të pakta”.
Woworuntu në historinë e saj tregon se sa herë ka tentuar që të ikte, e se si një grua që i mbikëqyrte i kishte thënë se në rast se ajo dhe shoqja e saj Nina, arrinë të ikin atëherë t’i telefonojnë një njeriu që do u ndihmonte.
Jo shumë kohë pasi që gruaja që i mbikëqyrte ia dha numrin e një njeriu që në rast se mund të iknin t’i telefononin ajo dhe Nina arritën që të largohen.
“Ne e telefonuam njeriun që na kishte thënë ajo. Ai ishte një burrë nga Indonezia. Edhe ai na premtoi që do na ndihmojë. Ishim shumë të lumtura. Ai erdhi ku ishim dhe na dërgoi në një hotel dhe na la aty duke na thënë se do vinte kur të na gjente punë”.
“Ai na ushqente dhe na solli disa rroba. Por disa javë më pas ai na detyroi që të bënim seks me disa burra në hotel. Kur ne refuzuam, ai e telefonoi Johnny që të vinte të na merrte. Ai doli të ishte një trafikant tjetër dhe gruaja që nga mbikëqyrte dhe ai po punonin së bashku”.
Por, pak para se të arrinte Johnny ajo arriti që të ikte, por fatkeqësisht Nina nuk ia arriti.
“Gjeta një stacion të policisë dhe oficerit i tregova gjithë historinë. Ai nuk më besoi dhe më largoi. Unë kërkova ndihmë edhe nga dy policë të tjerë mirëpo mora të njëjtën përgjigjje”.
“Kështu që shkova në konsullatën e Indonezisë që të kërkoja për dokumente. Por, as ata nuk më ndihmuan”.
Ajo tregon se si ishte detyruar që të flinte në rrugë, pasi që nuk njihte askënd në ShBA. Herë pas herë ajo i tregonte njerëzve historinë e saj mirëpo kishte të tillë që fare nuk i besonin.
“Një ditë në parkun Grand Ferry, një njeri që quhej Eddy më solli ushqim. Ai më tha se nesër do të vinte pasdite. Të nesërmen shkova në të njëjtin vend në park dhe kur ai erdhi më tregoi se kishte folur me FBI dhe që duhej të shkonim në stacion që oficerët të më ndihmonin”.
“Kështu që Eddy më dërgoi atje dhe dy detektivët më pyetën. I tregova që unë mbaj një ditar ku i kam të shënuar lokacionet e bordeleve”.
“Ata më thanë se nëse unë isha gati të shkoja për t’i shpëtuar shoqet e mija”.
Në atë moment ajo bashkë me policinë u nis për në bordelin në Brooklyn. Ajo shprehet se gjithë ngjarja ishte si një skenë filmi, ku policët të maskuar si të pastrehë qëndronin jashtë bordellos dhe shumë policë të tjerë të armatosur prisnin për momentin e intervenimit.
“Një polic po shtirej që ishte klient. Unë e pash Johnny që u shfaq tek dera dhe pas një bisede të shkrutë polici kishte hapur një grilë metalike. Brenda pak minutave gjithë ekipa e policisë hyri brenda bordelos”.
Ajo tregon për momentin rrënqethës kur më në fund përveç vetes ajo arriti t’i shpëtojë edhe shoqet e saj që ishin viktima të trafikimit.
“Pas një ore policët më thanë që të hyja brenda. Aty unë e identifikova Johnny dhe disa vajza në mesin e të cilave ishte edhe Nina”.
“Më lejoni të ju them që i kam parë këto gra që të dalin nga kjo ndërtesë vetëm me një peshqir dhe ky ishte momenti më i mirë i jetës time. Po, të lindësh është një mrekulli, por asgjë nuk krahasohet me emocionet që përjetova kur pash shoqet e mija të lira. Nën dritën blu e kuq të policisë ne po vallëzonim e bërtisnim me tërë qenien”.
FBI ia mundësoi asaj që të kontaktojë me Safe Horizon, që ka një organizatë në New York që i ndihmon viktimat e abuzimit sidomos ato të trafikimit. Organizata e Horizon e ndihmoi atë që të qëndrojë në mënyrë legale në ShBA si dhe ia mundësuan që të gjejë një punë.
Për shkak të procedurave ajo nuk mund të kthehej në vendlindje ku kishte nënën, motrën dhe vajzën e saj. Madje trafikantët kishin shkuar tek shtëpia e saj për ta kërkuar. Por me ndihmën e organizatës ajo arriti që ta marr familjen e saj në ShBA.
Tani 15 vjet më vonë Woworuntu tregon se natën ka ende ankthe e që lidhjet me meshkuj nuk i ka fare normale. Për ato ditë të tmerrshme që i kishte kaluar si e trafikuar ajo e viziton trapistin çdo javë.
Por pavarësisht kësaj ajo ka vendosur që të bëjë gjithçka për t’i ndihmuar viktimat e trafikimit. Wonworuntu ka ndarë historinë e saj me shumë nxënës dhe studentë e madje ajo bashkëpunon edhe me shumë institucione qeveritare me të vetmin qëllim, që tu ndihmojë personave që kanë ra pre e trifikantëve.
Në njërën nga muzetë e Londrës tash e një kohë ekspozohet jeleku shqiptar të cilin e kishte veshur artistja, Edith Durham.
Durham ishte një udhëtare, artiste, shkrimtare britanike që u bë e famshme për shkrimet e saj antropologjike rreth jetës në trojet shqiptare, në fund të shekullit XIX dhe fillim të shekullit XX.
Për 20 vjet ajo udhëtoi dendur nëpër Ballkan duke u fokusuar më shumë në çështjen shqiptare, që atë kohë ishte një nga zonat më të izoluara e të prapambetura të Evropës.
Ajo punoi gjerësisht duke pikturuar, shkruar dhe duke mbledhur artin dhe folklorin e zonave nga kaloi. Pavarësisht nga kjo, vetëm shkrimet e saj do t’i jepnin famë të madhe.
Ajo shkroi 7 libra rreth çështjeve të Ballkanit, nga të cilët High Albania (Shqipëria e Epërme) e shkruar në vitin 1909 është më e njohura dhe më e arritura. Ky libër akoma edhe sot e kësaj dite është një udhërrëfyes i mirë i kulturës dhe traditave të malësorëve të Shqipërisë Veriore.
Veshjet popullore shqiptare gjithnjë kanë tërhequr vëmendjen e udhëtarëve të huaj për shkak të pasurisë së tyre me ngjyra dhe ornamente.