Filmofilët i pret vërtetë vit i begatshëm, sepse po vijnë krijimtari më emocionuese filmike në të cilat paraqiten emrat më të mëdha të aktrimit botërorë.

Qysh në janar po na vijnë dy filma për të cilët është folur shumë: “La La Land” i cili ka fituar shumë çmime dhe filmi “Jackie” me Natalie Portman në rolin kryesorë.

Të gjithë adhuruesit e librave “Pesëdhjetë nuancat e ngjyrës gri” do t’i gëzohen vazhdimit sepse po na vjen ekranizimi i pjesës së dytë, kurse adhuruesit e tregimeve padyshim me padurim presin shfaqjen e filmit “E bukura dhe bisha” (Beauty and the Beast).

Por, të fillojmë me rradhë …

Në vazhdim shikoni 20 filmat të cilët mezi presim t’i shikojmë gjatë këtij viti …

 La La Land

Duket sikur Ryan Gosling dhe Emma Stone janë kombinim fitues: çifti i dashur filmik përsëri po aktron së bashku në një ‘mjuzikël’ “LA La Land” i cili ishte i nominuar për çmimin Globi i Artë në madje shtatë kategori, kurse i parashikojnë sukses edhe në pjesën e mbetur të sezonit të çmimeve. Në kinema ka ardhur më 5 janar.

 Jackie

Film në të cilin Natalie Portman personalizon Jacqueline Kennedy, gruan e prezidentit amerikan John F. Kennedy në kinema vjen rreth mesit të janarit, kurse e luan zonjën e dikurshme të parë në ditët pas atentatit të burrit të saj.

 T2 Trainspotting

Në vazhdimin e “Trainspotting”, i cili zyrtarisht quhet “T2 Trainspotting”, aktrojnë grupi origjinal i filmit ‘hit’ të shfaqur në vitin 1996, këtu janë përsëri edhe Ewan McGregor dhe Robert Carlyle, nën regjinë e Danny Boyle. Filmi në kinema shfaqet më 27 janar.

Fifty Shades Darker

I pritur me tension vazhdimi i filmit “Pesëdhjetë nuancat e ngjyrës gri”, i krijuar sipas bestselerit E. L. James po vjen pikërisht për Ditën e të dashuruarve. Kësaj here regjinë e ka bërë James Foley, kurse si Christian Grey dhe Anastasia Steele rolet e tyre i përsërisin Jamie Dornan dhe Dakota Johnson.

 Logan

Hugh Jackman për herë të fundit ka personizuar Wolverin-in në filmin “Logan” të cilin në kinema do të mund ta shikojmë në mars. Regjisorë i filmit është James Mangold, kurse për Jackman do të jetë personizimi i nëntë dhe i fundit i superheroit që e ka aktruar për 16 vite.

 Beauty and the Beast

Një nga filmat e animuar të preferuar ka fituar verzionin e tij të luajtur me Emma Watson dhe Dan Stevens në rolet kryesore. Bëhet fjalë për ekranizimin e filmit të animuar të Disney ng viti 1991, kurse në kinema vjen në mars.

 The Circle

Trajleri i cili zbulon anën e errët të teknologjisë është ekranizimi i librit të Dave Eggers të vitit 2013 për një grua të re, rolin e të cilës e luan Emma Watson, e cila i bashkohet kompanisë së fuqishme teknologjike “The Circle”. Film për të cilin nuk do të dëshironit të jeni tepër i ngarrkuar në kinema do të shfaqet në prill.

 Guardians of the Galaxy Vol. 2

Vazhdimi i ‘hitit’ të kinemasë i vitit 2014 i nominuar për dy Oscar, dhe që ka mahnitur publikun në dukje me ekip të papërputhshëm në aventurën hapsinore në kinema vjen në maj, kurse kthehen gati të gjithë personazhet e njohur: Star-Lord (Chris Pratt), Gamora (Zoe Saldana), Drax (Dave Bautista) Rocket (Bradley Cooper) dhe Baby Groot (Vin Diesel).

 Alien: Covenant

Filmi “Alien: Covenant” është vazhdim i “Prometheus” të vitit 2012, por me skenat e tij të frikshme dhe të përgjakshme është shumë më i ngjashëm me filmat e mëhershëm ekskluziv se sa paraardhësin e tij. Rolet kryesore i luajnë Michael Fassbender, Katherine Waterston, Noomi Rapace, kurse në kinema vjen në maj.

 Wonder Woman

Aktorja izraelite Gal Gadot për herë të parë ka luajtur një nga superheronjtë më të njohur në filmin “Batman v Superman: dawn of justice”, kurse tani princesha amazone më në fund ka fituar filmin e saj i cili në kinema vjen në qershorë.

 Dunkirk

Filmi i pritur gjatë i Christopher Nolan, njërit nga regjisorët më të suksesshëm të filmit, në kinema vjen në korrik, kurse paraqet ngjarjet gjatë luftës në Dunkirk në Luftën e Dytë Botërore. “Dunkirk” është projekti i parë regjisorial i të popullarizuarit Nolan pas filmit “Interstellar”, kurse rolet kryesore i luajnë Tom Hardy, Cillian Murphy, Kenneth Branagh dhe Mark Rylance (Oscar) si dhe Harry Styles, ish anëtari i bandës One Direction për të cilin është roli i parë filmik.

Spider-Man: Homecoming

Në vazhdimin e ri të serialit filmik njeriu-merimangë është Tom Holland, kurse në film aktrojnë edhe Michael Keaton dhe Robert Downey Jr. Ky është në përgjithësi filmi i tretë për njeriun-merimangë i cili në kinema vjen në korrik.

Star Wars: Episode VIII

E kemi njohtuar në filmin “Star Wars: The Force Awakens”, kurse në vazhdimin e ri të sagës filmike Rey vazhdon udhëtimin e tij me Finn, Poe dhe Luke Skywalker. Për filmin nuk dihet shumë, përveç se vjen në vitin 2017, dhe përderisa adhuruesit e presin me padurim trajlerin zyrtarë shikoni atë të cilin e kanë menduar ata vetë.

Justice League

Batman dhe Superman po formojnë një ekip të ri i cili po e merr botën. Studio Warner Bros Pictures ka shfrytëzuar rastin që gjatë panelit të DC Comics në hepeningun Comic-Con të mbajtur së fundmi në San Diego të paraqesë imazhet dhe kuadratet e para të filmit. Pasi që këtë vit na kanë shpërblyer me Batman-in dhe Superman-in në betejën e tyre, Warner Bros po punon me shpejtësi në vazhdimin (vazhdimet) e këtij ekskluziviteti. Kështu rreth fundit të vitit të ardhshëm vjen pjesa e parë e vazhdimit të sagës për ‘Justice League’, DC-ekuivalentën e “Avengers” të Marvel.

xXx: Return of Xander Cage

Paramount Pictures na sjell trajlerin e dytë për krijimtarinë aksion “xXx: Return of Xander Cage”, i treti në ekskluzivitet për agjentin sekret Xander Cage (Vin Diesel) i cili në mënyrë specifike i kryen detyrat e komplikuara për shtetin. Kur një grup ekstremistësh blejnë pajisjen që mund të konvertojë satelitët në armë për shkatërrim masiv. Xander Cage duhet të dalë nga hija dhe të formojë ekipin për të shpëtuar botën. Nëse ju pëlqejnë skena të grindjeve, ndjekjet emocionuese me makina me ndalime me rrezik, ky film me siguri do të ju kënaqë.

 Ghost in the Shell

Klasiku i njohur i animuar japonez i vitit 1995 më në fund fiton trajlerin i cili paralajmëron pasardhësin e tij të holivudit. Filmi ndjek historinë e Majorit (Scarlett Johansson), agjentit special dhe hibridit të vetëm të njeriut dhe kiborgut (organizmit kibernetik). Ajo është në krye të skuadrës së Departamentit 9 i cili ka mision për ndalimin e kriminelëve dhe ekstremistëve më të rrezikshëm.

Snatched

Bëhet fjalë për film argëtues i cili merret me marrëdhënien nënë e bijë. Gjegjësisht, pasi që nga Emili ndahet i dashuri, ajo i kthehet të ëmës, dhe pas shumë kohësh vendosin të shkojnë në pushim në Ekuador. Atëherë, në vend të pushimit dhe kënaqësisë, që të dyja kidnapohen, kurse në këtë periudhë marrëdhënia e tyre komplikohet. Kur i zgjidhin problemet e tyre, shpikin një plan si të ikin nga kidnapuesit.

 Pirates of the Caribbean: Dead Men Tell No Tales

Në vitin e ardhshëm do të kemi rastin që, për herë të pestë, të takohemi me Johnny Depp në rolin e piratit Jack Sparrow, kurse armiku i tij i hidhur do të jetë kapiteni spanjoll Salazar (Javier bardem) natyrisht të njohurit të tij të vjetër i cili është i vendosur që kësaj here të shkatërrojë çdo pirat në det, duke përfshirë edhe Jack.

 The Dark Tower

Ky është film të cilin fansat e Stephen King duhet ta shikojnë. Shpresat nga kulla e errët vërtetë janë të mëdha. Në dobi të tezës se mund të shpresojmë në arritje kulminante flasin edhe emrat e aktorëve kryesorë, të madhësisë holivudiane siç janë Matthew McConaughey, i përzgjedhur për rolin e Njeriut në të zeza dhe Idris Elba, i cili luan revolveristin – Roland Deschain. Filmi i pritur gjatë do të dalë verës, në vitin 2017.

Tulip Fever

Xhirimi i filmit është vendosur në Holandë dhe në fillim të shekullit të XVII gjatë të ashtuquajturës “tulip-mani”, gjegjësisht manisë ndaj tulipanëve. Vajza e re (Alicia Vikander) e martuar për burrin më të vjetër, të pasur (Christoph Waltz) i cili angazhon artistin i cili do të pikturonte portretin e të dashurës së tij. Ata të dy dashurohen njëri në tjetrin dhe pasioni mes tyre bëhet diçka që është e pamundur për të kufizohet. Ata të dy do të tentojnë të ndërtojnë një të ardhme të përbashkët duke investuer në tregun e tulipanëve./femra.net/

Siç ka thënë dikur Mark Tueini, “Njeriu që nuk lexon, s’ka asnjë epërsi mbi njeriun që nuk mundet të lexojë”. Sa më shumë që gërmoni, aq më shumë njohuri do të grumbulloni. Mbi çdo gjë, subjekt apo temë. Sa më shumë që lexoni, aq më shumë të ngjarë të rriteni si person. Le t’i japim një kënd më shumë “shkencor” leximit.

Leximi mban trurin aktiv dhe vigjilent, dhe e mbron atë nga mplakja. Kjo është arsyeja pse njerëzit që lexojnë, kanë më pak gjasa për t’u prekur nga sëmundja e Alzheimerit. Pra, tanimë e dini se “një libër në ditë, mban larg sëmundjet”.

Leximi ka disa avantazhe. Ai që lexon, është gjithmonë përpara të tjerëve që nuk lexojnë shumë.

1) Ata janë më të vetëdijshëm për veten e tyre

Lexuesit lexojnë mbi vende dhe njerëz të ndryshëm. Ata janë më të vetëdijshëm mbi psikologjinë njerëzore. “Nëse”-të dhe “pse”-të e sjelljes njerëzore. Leximi i ndihmon ata

të zgjidhin shumë probleme dhe momente të errëta me të cilat përballen. Kjo i ndihmon ata

të identifikojnë ato aspekte të personalitetit të tyre, që deri tani kishin mbetur në hije. Ata janë më të vetëdijshëm se pse veprojnë apo reagojnë në një mënyrë të caktuar, dhe në situata të vështira munden ta menaxhojnë veten në një mënyrë më të mirë.

2) Ata bëjnë shkëputjen shumë të nevojshme nga stresi dhe “realiteti’’

Leximi e largon mendjen e tyre nga problemet e përditshme, dhe u jep momente qetësie. Një person i stresuar, ndihet plotësisht i rikarikuar pas një ore leximi. Shumë njerëz të suksesshëm e kultivojnë këtë zakon, për të mbajtur trurin e tyre në punë dhe lehtësuar stresin. Kur një lexues hap një libër, ai ekspozohet ndaj një bote krejt të re mundësish. Mendja e tij fillon një udhëtim drejt së pamundurës, larg realitetit të mërzitshëm. Librat u ofrojnë atyre ekspozimin ndaj mjediseve, realiteteve dhe gjithashtu edhe personaliteteve të ndryshme.

3) Fjalori i tyre përmirësohet ndjeshëm

Ekspozimi i vazhdueshëm ndaj leximit të materialeve cilësore e bën fjalorin e tyre të fuqishëm. Ata mund të shprehin më mirë veten e tyre me fraza dhe proverba, si dhe duke cituar shembuj nga letërsia apo historia. Ata mësojnë shumë fjalë çdo ditë, dhe mund t’i përdorin ato në mënyrë të përshtatshme. Edhe gramatika e tyre është e fuqizuar, dhe kjo reflektohet si në të folur ashtu edhe në të shkruar.

4) Mbajnë gjallë komunikimin me nivele të ndryshme bisedash

Ju s’mund të mërziteni kurrë me një lexues përreth. Një lexues është i mirë në biseda cilësore; ata nuk mbeten kurrë pa tema interesante, mbi të cilat mund të diskutoni. Njerëz, histori, vende… Ata u heqin trurin njerëzve me gjërat që lexojnë. Në veçanti, kanë aftësi të jashtëzakonshme bisedore. Përderisa leximi zhvillon ndjeshmërinë, ata mund ta shohin një çështje nga këndvështrime të ndryshme, dhe të flasin mbi çdo gjë nga një kënd i ndryshëm pikëpamjesh. Bisedat mund të jenë vërtetë kuptimplota dhe depërtuese me një lexues.

5) Një lexues është i vetëdijshëm se “Pena është më e fortë se shpata”

Qëniet njerëzore kanë mësuar të ndajnë informacionin përmes shkrimit, dhe ato fjalë janë lexuar brez pas brezi. Njohuritë dhe inteligjenca, dhe jo forca fizike, i kanë mundësuar njeriut të arrijë aq shumë. Ai që lexon e njeh mjaft mirë “fuqinë e fjalëve”. Një luftë nuk fitohet realisht nëpërmjet dhunës, por nga fjalët e paqes, dhe mbi të gjitha nga traktati që nënshkruhet. Një lexues thith njohuri të tilla, dhe e di se qetësia dhe vetëpërmbajtja mund të triumfojnë mbi të zhurmën dhe nxitimin. Ata do të mbeten gjithmonë individët më të mirë.

6) Lexuesit rritin veten nëpërmjet leximit

Leximi nuk është i kufizuar vetëm tek zënia e kohës tonë të lirë. Kur një person lexon, e lejon veten të hyrë në një botë plot me dije dhe urtësi. Ata mësojnë, duke ushqyer vazhdimisht mendjet e tyre të uritura, dhe për rrjedhojë janë gjithmonë në rritje si persona. Ata nuk janë duke mësuar vetëm mbi botën, por edhe për veten e tyre.

7) Ata janë mishërim i urtësisë dhe logjikës

Një person i mirë-mirëlexuar, do të mendojë thuajse gjithmonë ndryshe nga masat. Librat krijojnë mendjet e ndriçuara. Njerëzit që lexojnë nuk ndikohen lehtë, pasi janë shumë të mirë-informuar për t’u molepsur nga arsyetime të palogjikshme. Mendjet e tyre janë plot zgjuarësi, të cilën e kanë fituar duke lexuar mendimet e mendjeve më të mira që ka prodhuar bota.

8) Mendja e tyre nuk mbetet kurrë pa ide apo informacione

Truri i tyre mund të përpunojë më mirë informacionin. Leximi nuk lejon kurrë që mendja juaj të bjerë në pasivitet. Kur lexoni, mendja juaj pasurohet me ide të reja, dhe një sasi të madhe informacioni mbi një shumëllojshmëri temash. Kjo automatikisht i jep udhë procesit të të menduarit, dhe mendja juaj merr ushtrimin për të cilin ka nevojë për të qenë në formë dhe e aftë, ashtu si trupi tuaj kur ushtroheni rregullisht. Është thënë me të drejtë se “Leximi është për mendjen, është si stërvitja për trupin”. /Bota.al

Ne poezitë e Gentianit gjallon në çdo varg vendlindja e tij. Na jepet i gjalle mjedisi, fjala, dhe flladi i gjithçkaje që e bën jetë qytetin. E thashë në fillim, për një të huaj ai është një qytet disi surealist, ndërsa ata që e kanë vendlindje, ia fal surealizmin e tij. Gentiani kështu ka fituar sigurinë e asaj çka ai shkruan dhe ka marrë rrugën e përhershme drejt tij.

Nga Ledia Dushi

Gent Çoçolin e kam njohur gjithnjë edhe prej poezisë së tij edhe prej përkthimeve. Poet, përkthyes e njohës, sugjerues i nyjeve më komplekse të fillit të heshtur që i përshkon sendet, nga miti e deri tek tingulli.

Çoçoli është autor i tre vëllimeve me poezi të cilat shtrihen nga “Qytetërime të përkohshme” (1995), “Perimetri i hirit” (2001) dhe “Dheu njerëzor” (2006) duke sugjeruar nga dëshpërimi efemer i moshës dhe trupit të njomë deri te vetëdijësimi i thellë i cili e plotëson gjuhën deri sa ta shndërrojë atë në send.

Gjithashtu, me prirjen e tij prej njeriu që nuk resht kurrë së udhëtuari drejt dijes e drejt përkorjes, Çoçoli në vitin 1996 e deri tani që flasim, ka ideuar dhe bërë të mundur revistën Aleph, një ngrehinë aq e strukturuar sa mundi të ofronte tërë këtë kohë, me ndihmën e autorëve dhe përkthyesve më të mire në vend, letërsinë si dhe mendimin letrar e filozofik më të zgjedhur ndër kohë.

Gentian Çoçoli është poeti – përkthyes i cili e ndërton poezinë e tij në mbretërine e imazhit ku lodron mrekullueshëm dhe të cilin nuk arrij ta shquaj më mes krijimit e përkthimit…

“Mbi det pllakëza kripe / josh e ngjiz vetmia, / mbi atë syprinë të dlirë / mban ditar thellësia” .

( Filoktet: kurrë në ship – Dheu njerëzor )

Këto vargje më kujtojnë thënien e G. Durozoit : “Poetët surrealistë nuk bëjnë poezi, por i jetojnë ato”.

Gentian Çoçoli, duke tentuar thellësitë e vetvetes, arrin në çarjen që sjell përplasja e ëndrrës me zgjimin. Ndoshta kjo ishte edhe gjendja e bashkëkohësve të mi, të tunduar prej ëndrrës europiane, e cila i thërriste nevojës për zgjim. Zgjimi dhe ëndrra krijojnë plane paralele, të cilat kanë të njëjtin burim, diku në shtresat e thella të inkoshiencës.

“Falë atij shtegu lart, kuq prej baltës / dukur si fashë avioni në qiell pasditje /

atij shtegu që rrjedh një kah me gjakun tend / ia dole të mbërrish deri kësaj ane”. ( Kojnè – Perimetri i hirit )

Duket kjartë se poeti synon që lirinë e tij ta shfaqë duke zbuluar lirine e tjetrit. Mendoj se surealizmi erdhi si pamundësi e ndërtimit të asaj që njihet si zhvillim i botës perëndimore dhe jo si produkt që dikur solli ky zhvillim. Por duke tentuar thellësitë e vetvetes, gjejmë aty qytetarin e vendit tonë tek i cili ngatërrohet realja me fiksionin, ku notojnë lirshëm ëndrra gllabëruese që humbin në zjarre luksoze. Bretoni thoshte: “Të gjitha kanë prirjen të na bindin se me të vërtetë ekziston një pikë e caktuar e mendjes në të cilën jeta dhe vdekja, realja dhe imagjinarja, e kaluara dhe e ardhmja, e njohura dhe e panjohura, sublimja dhe e ulëta, nuk interpretohen më si të kundërta”. (“Surrealizmi dhe piktura”, 1927, Andre Breton)

“Na shtyn mosha të zbresim gjer këtu poshtë ku jeton përroi”,

kësisoj duhet të kemi menduar në ato ditë të vona vere,

ku me gjymtyrët tona kaq të gjalla, që rrëmbenin hapësirë

nga të katër anët derisa çdo gjë na bëhej të qe një zgjatim kërcinjsh –

me ato gjethe varur anash – apo trupi e bërrylash,

drunj frutorë, shkurre edhe mëngë rrëkesh

që nuk dije në binin apo ngjiteshin përroit – ( Na shtyn mosha të zbresim- Dheu njerëzor )

Duket sikur Gjirokastra është për Gentianin, ajo çka ishin bulevardet pariziane për surealistët francezë: vendi ku ndodh e mund të prodhohet mrekullia.

“ Të ndryshosh jetën, nëpërmjet poezisë”, ashtu si për surealistët është lajtmotivi i tij.

Duket se artistët shkatërrojnë logjikën; ata krijojnë një logjikë tjetër dhe transmetojnë ëndrra-të vërteta. Por jo. “Arti i së ardhmes nuk do të jetë as ëndërr as realitet, ndoshta diçka ndërmjet të dyjave, diçka që nuk e ka gjetur ende emrin në histori”. ( Anastasios Drivas poet surealist grek )

“Kjo plagë që hesht,

klith e ther përthellë,

mih e rrëmih vetveten

si kopshti bën në vjeshtë.”( Filoktet: kurrë në ship )

Tek Gentiani poezia vjen si emocion, kështu ndien se ka nevojë për të thënë diçka. Ajo që thotë është diçka vizuale e cila nganjëherë i ngjan fotografisë.

Realiteti i ndërtuar nga trysnia sociale dhe morali konvencional është “një plagë” që “klith e ther përthellë”, një varg i mrekullueshëm ku “th”-ja e shtyn pafundësisht teposhë dhe rrit njëkohësisht dhëmbjen, “mih e rrëmih vetveten”, dallojmë lehte se e padukshmja është brenda së dukshmes, “si kopshti bën në vjeshtë” dhe tani e ndiejme se, “realiteti i ndrydhur, që është bota e ëndrrave, ndoshta është vetja jonë, ndoshta ai është vetë realiteti”.

“Ato tarraca . . . Tarraca që bëjnë gargarë me muzgjet.

Ne sipri tyre, gojëhapur si përgjues puhish,

pëshpërinim te njeri- tjetri një pëshpërimë të madhe,

sesi me ngjyrën e trupit tonë ikte e ngjyrte puhinë,” ( Zogu i Këmbës, Për Violën – Perimetri i hirit )

Këtu imazhi krijon një formë dekorative që shprehet përmes subkoshiencës njerëzore që e sjell në mënyrë spontane, pa censurë, komunikon lirshëm me të tjerët. Ashtu, si “tarraca që bëjnë gargarë me muzgjet”, dhe ata që e lexojnë këtë poezi, pëshpërijnë tek njëri-tjetri dhe me ngjyrën e trupit të tyre ngjyrosin puhinë.

Gentiani e ndien se në poezi duhet të zërë vend e zakonshmja, e cila sigurisht është e rëndësishme, por që ajo të vijë pranë nesh, lexuesve, duhet t`i lihet rrugë e lirë imagjinatës; si fusha ku ne mund të ecim lirshëm e do të na çlirojë nga racionaliteti i rrejshëm që na e sjell diku traditat e diku struktura kufizuese.

Ne poezitë e Gentianit gjallon në çdo varg vendlindja e tij. Na jepet i gjalle mjedisi, fjala, dhe flladi i gjithçkaje që e ben jetë qytetin. E thashë në fillim, për një të huaj ai është një qytet disi surealist, ndërsa ata që e kanë vendlindje, ia fal surealizmin e tij. Gentiani kështu ka fituar sigurinë e asaj çka ai shkruan dhe ka marrë rrugën e përhershme drejt tij.

“ Keshtu të kthehem unë te shpia,

detar i dheut, por zë ky zë nga brenda,

thotë: “Në do kthehesh ti dikur,

ti do kthehesh veç në gjuhë.”

( Filoktet: kurrë në ship )

Për ta kallëzuar kushtin njerëzor, sipas meje, një argument i rëndësishëm i poezisë së Çoçolit, ai zhvillon temën e kujtesës (si kujtim i së shkuarës, fëmijërisë apo diçkaje të humbur përgjithnjë…) dhe të dashurisë (si peizazh i dhënë e i veshur ashtu siç është). Për të shprehur gjendjet shpirtrore dhe për të nxitur emocione të thella pa i shfaqur ato në mënyrë të drejtpërdrejtë, përdor objektet, elemente të natyrës (peizazhin, kafshët, bimët, ujërat) si dhe sende të thjeshta të përditshmërisë (mure, oborre, shtëpi). Gjithashtu, Çoçoli na sugjeron mitin si një pikënisje për një fare perspektive kulturore apo historike. Përdorimi i mitit prej tij nuk nënkupton ndonjë taktikë aluzive apo metaforike, por si një përpjekje për të bashkëlidhur idetë dhe tropet e tij me universalen.

Çoçoli na flet nëpërmjet objekteve, objekte të cilat duken se shprehin angështinë e të jetuarit, vetminë, dashurinë, të cilët janë korrelativët e mendimeve dhe emocioneve të tija.

Gjithashtu kujtesa është temë qenësore, e cila e mundëson deri sa e bën gjuhë fëmijërinë e largët, thuajse e shndërron atë dhe e aktualizon duke e shtrirë, aq sa ta bëjë të duket si të ishte koha vetë.

Mundesh me plot gojën të thuash se Gentian Çoçoli është poet i gjuhës shqipe. E theksoj në këtë mënyrë sepse Çoçoli gërmon në gjuhë, siç gërmohet në terren. Nuk bëhet fjalë për retorikë, por për një marrëdhënie të fortë mes natyrës dhe fjalës, mes fjalës dhe jetës, ku objektet, tingujt, vetë ekzistenca, shkrihen me tokën, konkretja gjeneron abstrakten dhe nga abstraktja kalon tek historikja, tek bota vetë.

Poezia e Çoçolit është klasike.E ç’ka mund të jetë një vepër klasike? Calvino na ofron një përgjigje që edhe i vjen shtatit rastit konkret: Klasike është një vepër që nuk mehet kurrë së thëni atë që ka për të thënë.