Ernest Luma

Kuvendi i Kosovës, prej sot ka formë, por jo edhe përmbajtje.

Qeveria apo qeverisja është veç një grumbull qelizash maninje, në jetën institucionale e shtetrore të vendit.
Presidenca e Presidentja as që ekzistojnë. Edhe ashtu, bartësja e kësaj përgjegjësie, e shndërroi këtë post nga ai unifikues, gjithëpërfaqësues e reprezentativ, në post e pozicion dekorativ të vendit, pa pikë roli e fuqie, në asnjë fazë që kaloi Kosova, tash e pesë vjet.

Diagnoza përfundimtare çon veç në një burim të krejt kësaj të keqeje, te brejtësi fund e krye i demokracisë, partneriteteve të ndershme e fer-playt politik në vend, në raport me secilin, te kryeqeliza maninje (kancerogjene) e demokracisë dhe shtetit në Kosovë, Isa Mustafa.
Ky brejtës politik i Kosovës, luajti lahperisht me të gjithë, qyshkur ra nga “froni i hyjneshës”, në Prishtinë.

E nisi lahperiadën politike brenda partisë së tij, kur në kuvendin e fundit zgjedhor të saj, e lahperizoi fund e krye demokracinë e brendshme, për t’ia siguruar edhe një mandat disacentimetrash katrorë prapanicës së tij “të kuqe”, në krye të LDK-së.

Ky brejtës poltik, kjo kryeqelizë maninje e vendit, vazhdoi pamarren e tij, me thyerjen e lahperavtë të fer-playt dhe partneritetit me VLAN-in, pasi që pa pikë turpi ia humbi gjashtë muaj vendit.

Lahperhanen e vazhdoi, kur i përpiu fjalët e pisllëqet parazgjedhore përballë elektoratit të tij, e iu fut natën në shtrat atij që me vite e pati “damkosur” si demon e gjakpirës të vendit, e veçanërisht të LDK-së.

Ai e pranoi për gjashtë muaj të mashtrojë tri parti me përqindje më ultë votash se partia e tij, duke marrë rolin e të dytit në marrëveshje, për t’u prostituuar brenda natës në një marrëveshje tjetër, si i pari i qeverisë.

Kjo është qeliza e parë maninje e demokracisë së Kosovës, qyshkur u kthye në institucione dhe në krye të tyre.
Sa më parë që bie ky brejtës, i brejtjeve dhe marrëveshjeve të mesnatës, aq më mirë për vendin dhe më lehtë për krejt proceset dhe të tjerët në Kosovë.

Isa Mustafa e instaloi arrogancën e “shumicës” së kuqe në vend, duke kalkuluar ekskluzivisht zuzën e tij.
Sot, si mi i tavaneve, shfaqet vetëm pasi të ketë brejtur diçka.
Për një brejtës të tillë, veteran të komunizmit, krejt personazhet tjera aktuale politike në Kosovë, janë veç pionierë e çuna të vegjël, në lojën e dredhive e lahperhaneve që i njeh dhe i konsideron si “legjitime” filozofia e pamoralit politik e Isa Mustafës.

Andaj, komunizmi në Kosovë dhe në Evropë do të bie përfundimisht, vetëm kur të bie Isa Mustafa.
Demokracia këtu kapitulloi.

Të mos e lejojmë kapitullimin e shtetit e të pavarësisë.

Jakup Krasniqi

Duke e shikuar punën e Kuvendit të Kosovës sot, ndërmend m’u sollën shumë ngjarje historike. M’u sollën vitet kur Kuvendi i Autonomisë se Kosovës votonte për ndryshimet Kushtetuese, kur autonomia nuk humbiste asgjë.

Se çka ndodhi, çka humbi sesi rrjedhën ngjarjet e dimë të gjithë. Se çfarë sakrifica njerëzore e materiale humbi ky vend e ky komb i dinë secili që donë t’i dinë. Dikush kurrë se “ka prishur timin e duhanit” për ketë!

Duke i parë veprimet policore në Kuvendin e Kosovës, duke parë poshtërimin që u bëhet atyre nga policët, rrethimin e Kuvendit me forca policore, me erdhi më shumë se mirë që nuk isha pjesëmarrës në një ambient të tillë policor.

Në vitet e autonomisë, kur rrethohej Kuvendi i Autonomisë së Kosovës, isha duke e vuajtur dënimin në burgun e Novi Sadit, por ndihesha krenar që isha shqiptar. Kur sot e shikoja Kuvendin e Kosovës, krenohesha që nuk isha pjesë e tij, por nuk mund të krenohesha se flas të njëjtën gjuhë, me ata që e kthyen Kuvendin e Kosovës në gjithçka tjetër vetëm jo në shtëpinë e përfaqësuesve të popullit.

Sot me vjen turp që një pjesë të rrugëtimit tim tepër të vlefshme e kam kaluar me disa sundimtarë të sotëm të Kosovës! Ky në shikim të parë dukej se është turpi i Kosovës, por jo, ky është turpi i njerëzve despot ndaj shqiptarëve, e servilë e nënshtrues ndaj gjithë të tjerëve që nuk po ua them emrat. Ndryshe këta despotë, sa edhe ata të ish Jugosllavisë, nuk mund të mbijetojnë ndryshe.

Vasaliteti i shekujve po vazhdon! Se a humbëm, sa humbëm dhe çka humbëm do të dihet se shpejti! Çështja është, a do të jetë vonë apo shumë vonë?

Shkelqim Hysenaj

Hedhja e gazit të parë lotsjellës, që çoi në bllokimin e punimeve të Kuvendit, këtu e gjashtë muaj më parë, gati nga të gjithë dhe sidomos nga ata të koalicionit PDK-LDK u parodizua pa fre. Asnjë prej tyre nuk do ta besonte se ajo që nisi si një gjetje e çastit do të paralizonte Parlamentin edhe pas gjashtë muajsh. Asnjë prej tyre nuk do ta besonte se gazi lotsjellës do të ishte “eureka” e opozitës, leva që kërkonte Arkimedi.

Ashtu siç nuk e ka besuar asnjë, se gazi do të jetë po aq i “fortë” sa dhe pozicionet fort të kundërta që krijuan mes tyre partitë politike në vend. Të gjendur në këtë situatë pa rrugëdalje, Thaçi-Mustafa u detyruan që ta ndërrojnë mënyrën e qëndrimit ndaj opozitës, tashmë duke u përpjekur që qytetarëve t’ua shesin idenë e pavlerë të dialogut në spektrin politik. Kryeministri, Isa Mustafa, që s’u votua as nga deputetët e partisë së tij, ka harruar shumë shpejt veprimin dinak për prishje të koalicionit VLAN.

Çdo thirrje që vjen nga ai për opozitarët është e pasinqertë dhe në këtë grackë nuk duhet të rrëshqasë asnjë nga liderët e opozitës. Ata duhet t’i thonë “Jo” dialogut, për faktin se Isa Mustafa i mashtroi të gjithë. Mashtroi deputetët, simpatizantët, votuesit e LDK-së, të “Vetëvendosjes”, të “Nismës” dhe të AAK-së. Si për çudi gjatë seancës së fundit, pasi opozita hodhi gazin lotsjellës në sallë, u panë fare pak deputetë të LDK-së, të mos flasim për ministrat dhe përfaqësuesit e tjerë të këtij subjekti.

Ndonëse janë në pushtet dhe udhëheqin me Qeverinë ata u larguan duke e lënë PDK-në të përballet e vetme me opozitën. Kryeministri, ministri i Brendshëm e as ai i FSK-së nuk u dukën gjatë kohës gjersa situata u tensionua brenda sallës në Kuvend. Isa Mustafa është i vetëdijshëm se në këto rrethana nuk do të mundë të çojë përpara asnjë nga planet dhe agjendat e tij, madje as atë të zgjedhjes së Thaçit president.

Frika nga rënia e Qeverisë e ka shtyrë partinë e Isa Mustafës që të bëjë fushatë për Hashim Thaçin, në mënyrë që të bëhet president. Isa Mustafa s’u ndal së foluri se si ai do t’i sigurojë votat për Presidencën e Hashim Thaçit, dikur por dhe tani, kundërshtarit më të madh politik që ka pasur LDK-ja. Si për të na mashtruar edhe në çështjen e presidentit, kryeministri u mundua vazhdimisht ditët e fundit ta lidhte me agjenda evropiane, ligje që duhen miratuar, por kjo gjë mbetet vetëm një sajesë. Kryeministër, mos na lodhni me agjenda evropiane! Zgjedhja e presidentit për ju është prioritet.

Por, a do t’ia arrijë ta zgjedhë Mustafa Thaçin president. Jo! Këtë do të mundë ta bëjë vetëm në salla alternative ose me përjashtimin e të gjithë deputetëve opozitarë. Mustafa që i mëshon fort argumentit se në Kuvend palët duhet të sillen institucionalisht, si mund të kërkojë ta zgjedhë president “armikun” e betuar të LDK-së pa praninë e ligjvënësve opozitarë.

Çfarë duhet të bëjë LDK-ja?

Duhet të dalë kundër partnerit të koalicionit. Në të kundërtën do të jetë i destinuar që në zgjedhjet, të cilat me gjasë nuk do të vonojnë, do të jetë parti e dorës së dytë. Mustafa duhet të fillojë të luajë “lojën” e Hashimit, i cili për të ruajtur pushtetin e tij dhe të partisë së tij përdor çdo skenar të mundshëm. Në këto kushte, LDK-ja mund të nisë e vetme diskutime me partitë e tjera politike, por, pse jo, nëse kjo gjendje s’ka përfundim, edhe të dalë nga koalicioni dhe të çojë vendin drejt zgjedhjeve të parakohshme.

LDK-ja duhet të jetë më e guximshme sepse edhe nëse nuk arrin ta zgjedhë Hashim Thaçin president, në çdo skenar tjetër do të mbesin pa pushtet./zeri/