Me orën poetike, hapjen e ekspozitës së artistëve, pjesëmarrës në Kononinë e Artit dhe me përzgjedhjen e mbretëreshës së Rrushit, të dielën është përmbyllur edicioni i 16-të i Festës së Vjeljes së Rrushit HardhFest.

Këtë vit, numri i pjesëmarrësve në HardhFest arriti mbi 50 mijë, gjë që tregon se interesimi për këtë festë është duke u rritur.

E veçanta e këtij edicioni ishte performanca e legjendës së rokut, Joe Lynn Turner, ish vokalist i grupeve ndër më të njohura të rokut klasik, Deep Purple dhe Rainbow, si dhe George Giakis dhe grupin Troublemakers.

Gjithashtu HardhFest këtë vit riktheu në skenë grupin 403, të cilët për një kohë të gjatë nuk u panë në skena të mëdha.

Gjatë katër ditëve festive, n’Konak dhe në qendër të Rahovecit, u mbajtën aktivitete të ndryshme tradicionale e artistike.

Hapja e festivalit filloi të enjten, me 7 shtator. Parakalimi i mekanizmit bujqësor, nga qendra e qytetit, deri tek Konaku, ishte aktiviteti i parë që i dha frymën e festivalit dhe qytetit të Rahovecit.

Ndërsa, me prerjen e Kalaveshit të rrushit, filloi ceremonia zyrtare, ku të pranishëm ishin akterë politikë, e që fjalën e mori i pari i Rahovecit, Idriz Vehapi, si dhe nikoqirja e festës, Djellza Jaha. Gjatë kësaj ceremonie u bë edhe shpallja e vreshtarëve dhe vertarëve më të mirë.

Interesim të madh kishin secila nga aktivitetet e mbajtura, si vizita në vreshta HardhTour, garat në shpejtësinë e vjeljes dhe shtrydhjes së rrushit, Karnavali në Qytetin e Rahovecit, Demonstrimi i pjekjes së rakisë, etj. Ndërsa në panairin e verës dhe rakisë, për të cilin organizohet i gjithë festivali, u pa një interesim i jashtëzakonshëm i vizitorëve vendorë e turistë të huaj, të cilët degustonin verërat në secilën verari, e cila ishte e hapur për gjatë 4 ditëve të festës.

Dita e parë u përmbyll me Sofra tradicionale, e përcjellë me instrumentistë dhe këngëtarë të muzikës tradicionale shqiptare si dhe me performimin unplugged të bandit Magnituta n’Konak rreth “kazanit” dhe vazhdoi në HardhCamp.

E të nesërmen me 8 shtator, festa nisi me performimin e dj në Promo Skenat n`Konak të cilët po argëtonin publikun. Demonstrimi i pjekjes së rakisë po vazhdonte, si dhe artistë nga vende të ndryshme të botës, vazhdonin të pikturonin në Kolonia e Artit.

Në anën tjetër, HardhTour vazhdoi vizitën në monumente të ndryshme të trashëgimisë kulturore si dhe vizitë bodurmeve të Rahovecit.

E n ‘Konak po mblidheshin publiku nga anë e mbanë Kosova dhe turistë nga vende të ndryshme të botës, për t`u argëtuar me koncertin e parë të kësaj feste, ku të parët që hipën në skenën e madhe ishin familja Shtavica, rok grup ky i përbërë nga tri gjeneratat e kësaj familje, e pas tyre atmosferën e ndezën Offchestra, për të pritur në skenë rikthimin e grupit 403. Mbas performimit të 403 për më shumë se një orë, dj Maarvel, dj Mickey dhe dj NWE, mbajtën publikun të ndezur deri mbas mesnate.

HardhCamp ishte një ndër atraksionet më të mëdha të festës, ku ishin kampistët të parët që fillonin festën n`Konak, e që përcillnin gjitha aktivitetet e festës.

Më datë 9 shtator, aktivitetet vazhdonin të kishin interesim nga turistët, të cilët prisnin me padurim koncertin e dytë të kësaj feste.

Koncerti madhështor filloi me muzikën cover të muzikantit nga Rahoveci Naser Dula, e më pas rok grupi nga Ssuedia Memory Writws. Një roker mjaftë i dashur për publikun BB Poqi vazhdoi të performonte si dhe mbas tij, paragrup i kësaj mbrëmje ishte George Giakis si dhe Troublemaker nga Greqia.

Rreth orës 23, me të hyrë në skenë ikona e muzikës rock Joe Lynn Turner, së bashku me pjesëtarë të grupit, atmosfera arriti kulmin, ku pothuajse për gjithë publikun, ishte hera e parë që po i dëgjonin live në një koncert këngët e grupit Deep Purple dhe Rainbow.

Gamblemania & BAND, nga Prishtina, dj Oda dhe dj Gruda, mbanë të zgjuar publikun deri në mëngjesin e së dielës.

Edhe në ditën e tretë – të dielën (10 shtator) atmosfera si n’Konak ashtu edhe në qytetin e Rahovecit, nuk kishte të ndalur deri në orët e vona, kur edhe u përmbyll me hapjen e ekspozitës së artistëve të Kolonia e Artit si dhe orën poetike, me poezitë e poetit nga Rahoveci, Xhevdet Bajraj.

Për këtë edicion që vulosi një sukses mjaft të madh, duke sjell në Rahovec mbi 50 mijë vizitorë, HardhFest falënderon të gjithë ata që mundësuan një organizim të tillë. Falënderon qytetarët e Rahovecit, për bujarinë dhe mikpritjen e treguar për të gjithë vizitorët dhe turistët, për të cilët bënë konakë gjatë katër ditëve, Vreshtarët dhe Vertarët e Rahovecit, pa të cilët një organizim i tillë s`do të kishte vlerë dhe gjithë artistët që morën pjesë në festival.

Sponsorët e “Hardhfestit” të cilët mundësuan që kjo festë të kishte nivelin e duhur e gjithashtu edhe partnerin e festivalit “Stone Castle”. Një përkrahje të madhe dhanë edhe Ministria e Bujqësisë, Pylltarisë dhe Zhvillimit Rural si dhe Komuna e Rahovecit, nën patronatin e të cilëve organizohet edhe Festa e Vjeljes së Rrushit.

Të palodhshëm u treguan edhe pjesëtarët e Policisë së Kosovës, për të cilët HardhFest u është shumë mirënjohës dhe falënderues për kontributin e tyre.

Festa e vjeljes së rrushit Hardhfest ka tri vite që është ri brenduar me format të ri dhe që po mbahet në Rahovec, duke arritur nivelin e organizimeve më të rëndësishme në Kosovë, e që është duke sjell emra të njohur botërorë. Këtë vit festa e madhe e rrushit u mbajt me sloganin “Mbas Verës vjen Vera”. /PrizrenPress.com/

Maxhun Liman Gashi shpesh është në oda pajtimesh. Ai për “Kosova Sot” tregon se ishte bashkëveprimtar i Anton Çetttës e shumë pajtimtarëve të tjerë dhe ka marrë pjesë në 134 pajtime në atë kohë. Nga pas lufta, ai me shokët e tij ka pajtuar jo më pak se 18 familje

Haxhi Maxhun Liman Gashi nga Landovica është në moshën 72- vjeçare, por shumicën e kohës e kalon në oda pajtimesh. Ai ka vendosur që për herë të parë të flasë për “Kosova Sot” për pajtimet e gjaqeve tek shqiptarët. Ai thotë se ka marrë pjesë bashkë me Anton Çettën në 134 pajtime gjaqesh në kohën e okupimit serb. “Mirëpo, pas lufte, unë si anëtar i Këshillit të Pajtimit të Gjaqeve vendosa që këtë punë humane ta vazhdoj së bashku me të tjerët, pa kurrfarë pagese. Kjo na bëri të respektuar kudo që kemi shkuar dhe kjo na bëri të gëzuar, ngase kemi pajtuar 18 familje”, thotë Gashi, duke shtuar se kjo punë i nderon atë dhe shokët e tij.

Gjakmarrja është një çmenduri

Edhe pse në këtë moshë, ai mban në mend dhe citon pjesë të shumta të Kanunit e të Kuranit, sepse pohon se duke sjellë pjesë të këtyre dy kodeve të mirëfillta njerëzore ata edhe u binden fakteve se gjakmarrja është një çmenduri. Gashi falënderon edhe klerikët, si hoxhallarët dhe priftërinjtë e shehlerët, që ishin të thuash shpesh edhe bazamenti parësor për të pajtuar një familje. “Në ato momente kur e shohim se humaniteti apo ligjet në fuqi nuk e ndihmojnë familjen, atëherë kalojmë në historinë e popullit shqiptar, tradita ka rol të veçantë, sidomos kur flitet për Kanunin e Lek Dukagjinit, i cili përbënte bazat juridike dhe etiko-morale të shoqërisë shqiptare, pra përfshin ligjet, rregullat, normat, zakonet, doket, të cilat dhe pse nuk kanë qenë shkruar, kanë mbijetuar me shekuj, sepse janë ruajtur me fanatizëm në kujtesën e të parëve dhe janë transmetuar gojarisht nga populli ynë, me të njëjtin mekanizëm si janë ruajtur dhe transmetuar gjuha e bukur shqipe, folklori i pasur, zakonet fisnike dhe historia jonë e gjatë dhe e lavdishme”, thotë Gashi, duke shtuar se kishte mësuar nga babai i tij Liman Xhelili, siç e kanë quajtur. “Babai më pati thënë se po shkove në pajtim, kur mos lakmo, po shkove në pajtim, kur mos ano dhe po shkove në pajtim kurrë mos fol pa kandar, që do të thotë pa e matur mirë fjalën”, thotë ai, duke veçuar disa pajtime të mëdha në Rogovë, në Pnish dhe në Krumë të Shqipërisë, ku ishin ngatërruar dy familje për një lis. “Njëri nga ata pati rastin të kërkojë gjakun, sepse me një plumb kishte vrarë një mashkull shtëpie. Kurse po ai mashkull kishte shkrepur dy plumba dhe tjetri kishte mbetur gjallë. Pastaj kemi pajtuar raste shumë të rënda, pa i përmendur ato që tash lidhen me martesa e shkurorëzime dhe që janë mjaft të rënda, por që lidhen me çështje morali familjar”, thotë Gashi.

Nuk flinte as nga një javë

Maxhun Liman Gashi, i vetëdijshëm për rëndësinë e familjeve dhe të shuajnë ngatërresa, tregon se shpesh kanë konsultuar edhe pjesën kryesore të Kanunit, që përcakton në mënyrë të qartë se gjaku i derdhur duhet të shpaguhet, kuptohet se hakmarrja është e lidhur pazgjidhshmërisht me konceptin e “Gjakut”. Kërkimi i shkaqeve të një dhune të tillë kaq shpaguese, e cila si pasojë rezulton në gjakderdhje, na pajis ne me çelësin për të shkuar drejt koncepteve të cilat ndërtojnë strukturën etike të Kanunit. Është e lehtë të zbulosh se katër konceptet, “Betimi”-“Beja”, “Besa” (besa është një betim për armëpushim), “Nderi” dhe “Miku”, bashkëshoqërohen me “Hakmarrjen”. Për shembull, kur një burrë është fyer, ai ka të gjitha të drejtat për ta rivendosur në vend nderin e tij duke vrarë fyesin. Kur një burrë ose një mik është vrarë, gjaku i derdhur duhet të shpaguhet. Në këtë mënyrë, që të katër konceptet, “Betimi”, “Besa”, “Nderi” dhe “Miku” do të puqen mbi konceptin e “gjakut” nëpërmjet një dhune hakmarrëse. “Prandaj, edhe unë mund të them se shesh për ‘Besë’, për ‘Benë’ më ka rënë të mos fle edhe deri në një javë. Por, ajo që më gëzon mua dhe të gjithë pajtimtarët është kur shtrihet dora e pajtimit dhe fillojnë ato familje të duhen e të respektohen sikur që janë respektuar para ngatërresës. Ky është kulmi i një pajtim dhe kjo më jep frymë dhe kurajë që në oda të pajtimeve të mbërrijë të vdesë, sepse kjo më frymëzon shpirtin. Jemi popull i vogël të kemi ende hasmëri’, tregon për “Kosova Sot” Maxhun Liman Gashi.