Ish-kryeministri britanik, Winston Churchill, përpos arritjeve në fushën politike, ka qenë i njohur për pikturat që i realizonte gjatë kohës së lirë, për të cilat ka shkruar edhe në librat biografik. Tani, pas vdekjes së bijës së tij më të vogël, pikturat e Churchill do t’i dhurohen shtetit.

Bëhet fjalë për 38 piktura, janë cilësuar nga historianët e artit si thesar kombëtar me rëndësi të madhe historike dhe artistike, që paraqesin një anë të fshehur të Churchill, përfshirë këtu jetën intime familjare, dashurinë për kopshtet dhe pushimet në Francë.

Churchill filloi të pikturonte sa ishte 40 vjeçar, pa ndonjë edukim formal në këtë fushë. Pikturat e tij i dhurohen shtetit në shkëmbim të taksës së trashëgimisë, ndërsa ende nuk dihet se a do ta pranojë qeveria këtë marrëveshje.

Sipas BBC, ish-kryeministri ka pikturuar mbi 500 piktura, të cilat sot i gjejmë nëpër muze dhe koleksione private nëpër botë.

Gjatë restaurimit të Kështjellës Tokat në Turqi veriore, arkeologët thonë që kanë gjetur humnerën në të cilën princi vlleh Vllad III – insipirimi për vampirin më të njohur në letërsi, Drakulla – është mbajtur rob në shekullin 15.

Kështjella është e rrethuar me tunele të fshehta. Është mjaft misterioze – thotë arkeologu Ibrahim Çetin. Ndër kështjellë, janë gjetur dy humnera. Është vështirë të vlerësohet sakt në cilën dhomë është mbajtur, por ai definitivisht ka qenë këtu – thotë Çetini.

Nëse dëshmitë tjera e dëftojnë këtë, atëherë do të jetë një zbulim i rëndësishëm.
Burgu ka qenë pjesë e rëndësishme në jetën e princit të ri.

Në vitin 1443, babai i princit është mundur nga Hungaria, ka kërkuar ndihmë prej turqve për tu kthyer në fron. Me qëllim që ta sigurojë besimin e tij, Sulltani i ka marrë peng djemtë e tij më të vegjël, Vlladin e III dhe Radun. Gjatë asaj periudhe, Tokati ka qenë ndër qytet më të civilizuara.

Disa historianë thonë që djemtë janë trajtuar mirë dhe janë edukuar atje. Por, Vlladi III ka qenë kokëfortë dhe prandaj ka duruar dënime të dhunshme.

Disa vite më vonë, pasi ka fituar fronin, Vlladi i III është tërhequr nga lufta kundër turqeve, duke shfaqur 20.000 trupa jashtë qytetiit Targovishte, Rumani. Qëkur i kanë parë trupat, forcat turke janë kthyer.

Vlladi ka humbur jetën në betejë në vitin 1476./Fakultetet.al./

Nga dasmat e ministrit, mungesa e pakicës në parlament, te skandali i Sarandës dhe ankesat greke për tekstet shkollore. Akademiku jep opinionin e tij dhe përpjekjet e Ramës që t’i bëjë të pavarura institucionet shtetërore.

Me rastin e martesës së ministrit u teprua, në të vërtetë u tejteprua shumë edhe me njërën e lëre më me të dy dasmat! Çka do dasma në një objekt kulturo-historik? Për propagandimin e vlerave kulturore historike shqiptare? Demagogji banale. Ky në të vërtetë ishte shfrytëzim skandaloz i një objekti me rëndësi të madhe kulturore historike për teket e një çifti!” Kështu i përgjigjet akademiku Rexhep Qosja, pyetjes se si i pa ai dy dasmat e ministrit i Punës dhe Mirëqenies Sociale, Erion Veliaj. Ndërsa shpreh zhgënjimin për “djaloshin që e dëgjoja dhe e shikoja me simpati”, profesori vë në dukje se “ministri i të varfëve, u zhvlerësua jo vetëm politikisht me atë dasmë”. Më herët, akademiku shprehet se ministrat ndërrohen jo vetëm kur bëjnë skandale, por edhe kur nuk dëshmojnë aftësitë e duhura për të kryer detyrën e marrë përsipër. Ndërsa refuzon të komentojë skandalin (seksual) të Sarandës, profesori ndalet tek raportet e shumicës e pakicës në parlament dhe mungesën e kësaj të fundit në sallë. Në këtë pjesë të fundit të intervistës, mbasi mohon akuzat se kryeministri Rama po kërkon kontroll mbi të gjitha institucionet, profesori jep opinionin e tij edhe mbi kërkesat greke për tekstet mësimore të nxënësve shqiptarë dhe të ashtuquajturave referime irredentiste.

Kryeministri Edi Rama ka thënë se nuk do ta ndryshojë qeverinë përpos në rast skandalesh. A duhet të jetë performanca e ministrave arsye për ndërrimin e tyre?

Siç e tregojnë praktikat e vendeve demokratike evropiane, ministrat ndërrohen jo vetëm kur bëjnë skandale, por edhe kur bëjnë gabime në punë, edhe kur nuk dëshmojnë aftësi të duhura për të kryer si duhet e kur duhet detyrat që u janë besuar. Skandalet janë veprime ekstreme që dëshmojnë se një kryeministër ka përzgjedhur anëtarë të kabinetit të tij pa kritere të nevojshme, të duhura.
Një prej ministrave të qeverisë “Rama”, Erion Veliaj, u martua dhe bëri dy dasma. Ka pasur shumë komente për ceremonitë, ashtu sikundër edhe akuza. Në gjykimin tuaj, u “teprua” me dy dasma?
Nuk kam pasur rast të lexoj në shkrimet etnografike në gjuhën shqipe se shqiptarët bëjnë dy dasma për martesën e djalit. Sipas mendjes sime, me rastin e martesës së ministrit në fjalë u teprua, në të vërtetë u tejteprua shumë edhe me njërën e lëre më me të dy dasmat! Çka do dasma në një objekt kulturo-historik? Për propagandimin e vlerave kulturore historike shqiptare? Demagogji banale. Ky në të vërtetë ishte shfrytëzim skandaloz i një objekti me rëndësi të madhe kulturore historike për teket e një çifti! Erion Veliaj, ministër i të varfëve, u zhvlerësua jo vetëm politikisht me atë dasmë. Paraqitjet publike të atij djaloshi i dëgjoja dhe i shikoja me simpati. Por, jo më. Ai nuk mund të jetë më figurë e nderuar publike në shoqërinë shqiptare me aq shumë qytetarë që në skamje të skajshme jetojnë.

Njihet si skandali i Sarandës ai ku një njeri i deputetit Koço Kokëdhima, i kërkoi favore seksuale një gruaje dhe të bijës adoleshente. A nuk duheshin marrë masa të tjera për këtë ngjarje?

Nuk dua të flas për atë që ju e quani skandali i Sarandës dhe nuk dua të flas për të, qoftë edhe për shkak, se në jetën e njerëzve favoret seksuale kërkohen a ofrohen në mënyra të ndryshme të cilave, shpesh, as prokurorët, avokatët dhe gjykatat nuk ua dalin suksesshëm në skaj.
Aktualisht mazhoranca në Shqipëri ka aq shumë numra në Parlament sa mund të miratojë çdo lloj ligji pa konsensusin e opozitës. A mund të lexohet ky si një përjashtim i opozitës?
Është e nevojshme, është në dobinë e vendit, është kulturore që opozita të marrë pjesë rregullisht në mbledhjet e Kuvendit. Dhe, opozitat konstruktive këtë e bëjnë gjithnjë. Por, kur opozita nuk do të marrë pjesë në mbledhje të Kuvendit, Kuvendi edhe pa të, natyrisht në qoftë se ka kuorumin, duhet të punojë. Në rast të këtillë nuk mund të thuhet se shumica e ka përjashtuar pakicën; në rast të këtillë pakica në Kuvend e ka përjashtuar veten.