Home Blog Page 6083

Kosova me 300 lojtarë

0

Përzgjedhësi i Përfaqësueses së Kosovës, Albert Bunjaki, ka folur në detaje për eksperiencën e tij të deritashme me ekipin Verdhekaltër, tek i cili u grumbulluan deri tash qindra futbollistë, shkruan zeri.info.

“Nga viti 2008 i kemi pasur 300 lojtarë deri tash, prej tyre e kemi krijuar një bazë të 15 lojtarëve. Për 4-5 muaj i kemi afruar rreth 18 lojtarët ë rinj. E kemi një moshë mesatare 22-23 vjet. Gjatësia mesatare e ekipit është 183 centimetra, dy më pak se ajo e Islandës. Në ndeshje me islandezët kemi mungesa, por ato i kemi zëvendësuar dhe ua kemi dhënë rastin lojtarëve të rinj. Ne i vlerësojmë performancat e lojtarëve në ekipet përkatëse, por edhe në Kombëtaren tonë”, nënvizoi Bunjaki.

Vehapi: Toka nuk falet për viza, Ushtria nuk na duhet pa pajtimin e ndërkombëtarëve

0

Në një intervistë për Periskopi.com ai tregon hapur për premtimet që ka bërë dhe nuk i ka realizuar, madje pranon se ka të atilla premtime që as që ka filluar puna rreth tyre.

Vehapi pranon se është papunësi në gjithë Kosovën, por beson se në komunën që ai udhëheqë ka më pak të papunë dhe tregon arsyet pse.

Palestra Sportive në këtë komunë që filloi së ndërtuari në vitin 2008 ende ka mbetur jofunksionale, por Vehapi për Periskopi.com premton se këtë vit do funksionalizohet.

Në fund të intervistës, jep mendimin e tij për Demarkacionin, për Projektligjin për Ushtrinë, e mbi të gjitha flet nëse koalicioni qeverisës PDK-LDK po luhatet.

Periskopi: A do kandidoni sërish për kryetar të Rahovecit?

Vehapi: Vendos partia, edhe dega, edhe niveli qendror, nëse ata mendojnë që jam kandidati adekuat.

Periskopi: A është diskutuar dhe a është vendosur diçka në degën këtu në Rahovec dhe a jeni ju i gatshëm?

Vehapi: Është diskutuar, por konkretisht jo. Nëse ata mendojnë që unë jam i denjë për të vazhduar mandatin, unë jam i gatshëm.

Periskopi: PDK udhëheqë në Rahovec, por para jush ishte AAK-ja, mendoni që PDK mund ta marr sërish këtë komunë?

Vehapi: Unë besoj që PDK-ja do e mbajë Komunën e Rahovecit, me cilindo kandidat që do ta ketë. Sepse, nëse është bërë zhvillim në Rahovec lidhet me mandatin e PDK-së, qoftë në kohën e kryetarit Qeska apo edhe tani. Sepse, të gjitha donacionet që janë, subvencionet dhe grantet që janë implementuar dhe po implementohen janë premtime të programit të PDK-së.

Periskopi: A e pranoni se fati për realizimin e projekteve është se partia juaj është në qeverisjen qendrore të vendit. Po të ishit në opozitë në qendër a do mund t’i realizoje këto?

Vehapi: Nuk ju besoj shumë këtyre gjërave, janë çështje premtimesh dhe fushatash, pasi të merret mandati është përgjegjësi e secilit të shikojë qytetarët.

Periskopi: A ka qoftë edhe një projekt që e keni prezantuar te ndonjë ministri e që u është refuzuar mbështetja?

Vehapi: Decedivisht kthim mbrapa nuk kemi pasur, por prolongim pak po. Kjo për faktin se disa projekte të cilat janë pranuar e që janë kompetencë e nivelit qendror janë paraparë të kryhen por janë shkuar pak më zvarrë.

Periskopi: Cili nga premtimet e fushatës tuaj nuk është realizuar dhe pse?

Vehapi: Premtime unë në fushatë nuk kam dhënë ta tilla që nuk mund t’i bëjë, nuk kam premtuar shumë dhe besoj që kam realizuar më shumë se që kam premtuar, ka edhe video incizime për këtë. Por, ajo që unë e kam pasur një premtim për të bërë vlerësimin e jashtëm të nxënësve, pra shkollave të mesme dhe fillore, atë nuk kemi mundur ta realizojmë, për faktin se këtu duhet të jetë e implikuar edhe Ministria e Arsimit sepse është një projekt kombëtar, në vende tjera bëhet si testi i maturës. Është një premtim i imi që as nuk e kemi filluar, besoj se në të ardhmen do realizohet.

Periskopi: A e keni prezantuar si ide te Ministria e Arsimit?

Vehapi: Po, por e di që Ministria është e obliguar ta bëjë këtë, nëse jo tash, në mandatin tjetër gjithsesi. Kjo është një çështje që do përgatitje.

Periskopi: Cili premtim apo projekt që ke bërë kërkon ende kohë dhe mund të mbetet për në mandatin tjetër?

Vehapi: Është projekti për Zonën Industriale, AgroZona. Kjo ka qenë premtim i mandatit kur ka qenë në pushtet LDK-ja, menjëherë pas zgjedhjeve të para lokale. Kjo kërkesë ka vazhduar edhe në qeverisjen e kaluar, unë kam bë përpjekje për implementimin e saj, por as unë nuk kam mundur, edhe pse nuk jemi ndalur, po vazhdojmë me ‘presion’. Ajo pjesë ku është vendosur për atë zonë, menaxhuese është Agjencioni i Pyjeve, toka është e zhveshur, as pyll as tokë pune, ka qenë donacion nga KE-ja që komuna Suharekës e shfrytëzuar, e ne nuk kemi mundur sepse është në pjesën afër kësaj komune.

Në fillim të vitit 2014 kam kërkuar te Qeveria e edhe tani, kemi biseduar dy herë, e edhe me ministritë përkatëse, dhe tash jemi duke punuar që ajo pronë të kthehet në pronësi të komunës me çfarëdo vendimi, por është e pakuptueshme, dhe absurde për mua të mos mund të punohet. Në këtë drejtim, e di që janë angazhuar edhe kryetarët paraprak.

Periskopi: Sa të papunë janë në Rahovec, a keni shifra?

Vehapi: Shifra të sakta nuk dua të spekulojë sepse nuk besoj që ka. Është papunësi edhe në komunën tonë, por nëse e krahasojmë me komunat tjera është pak më e vogël, për faktin se qytetarët e Komunës së Rahovecit janë të vetëpunësuar, për shkak se merren me bujqësi, punojnë tokat, bujqësi, blegtori dhe këto bodrumet e vertarisë, mirëpo si gjithkund në Kosovë edhe në Rahovec ka të papunë.

Periskopi: Çfarë po ndodh me palestër sportive me një zvarritje shumëvjeçare, kur mund të thoni se do të jetë funskionale?

Vehapi: Palestra sportive, dua të jem korrekt, i hapur dhe i drejtpërdrejt, nuk kam dëshirë të akuzojë askënd, kjo palestër ka qenë e filluar dhe e papërfunduar, është absurd që duhet ta ketë fundin dhe besoj që do i vie fundi, do rregullohet. Kjo është neglizhencë, papërgjegjësi, krejt nga pak, por, prej vitit 2008 deri tani. Shpresoj dhe besoj se këtë vit do të kryhet. Është kompetencë e nivelit qendror, projekt i Ministrisë së Kulturës, të cilin në vitin 2008 ministër ka qenë Valton Beqiri e unë kam qenë ministër i Bujqësisë, janë ndërruar ministrat, por besoj se ministri aktual edhe ka premtuar edhe ka vizituar dy herë vendin.

Periskopi: Çka konkretisht nevojitet për të dhe edhe sa para duhen?

Vehapi: Ka mbetur vetëm pjesa brenda të rregullohet, parketi ulëset dhe eneteriare që parasheh një sallë. Besoj kryhet këtë vit, nëse nuk ndodhin këto procedurat e prokurimit. Saktësisht nuk e di, por diku rreth 300 mijë euro.

Periskopi: Pse profesori që u pa me armë kohë më parë vazhdon punën normalisht. A do duhej të merreshin masa?

Vehapi: Është e vërtetë ka pasur një rast, por ka ndodhur jashtë hapësirës shkollore, ka pasur profesori telashe me nxënës, por incidenti ka ndodhur jashtë hapësirave shkollore. Profesori e ka pasur një dënim, ne e kemi shqiptuar atë, ai i është përmbajtur, lënda ka qenë edhe në Inspektorat të Arsimit dhe institucione të Drejtësisë, pastaj ata kanë pasur një marrëveshje në mes vete, një mirëkuptim, ne kemi vazhduar në bazë të procedurave ligjore, që i është lejuar profesorit që të kthehet prapë në vendin e punës. Për fat të keq është një profesor që ka qenë udhëheqës i një subjekti politik, nuk dua të gjykoj. Nëse Gjykata do vendoste që ai nuk duhet punuar ne do e respektonim, por ajo nuk ka ndodhur.

Periskopi: Ka pasur akuza nga opozita në këtë komunë për punësime pa kritere?

Vehapi: Unë personalisht mundohem që të kemi kujdes maksimal, por në fund të fundit në suaza të optimales, nuk e di çka quajnë kritere…. Askush nuk pranohet në vendin e punës, nëse nuk i plotëson kriteret e vendosura paraprakisht.

Periskopi: Siguroni se në drejtoritë e kësaj komune janë të gjithë profesional?

Vehapi: Profesional janë të gjithë ata që kanë fakultetin e kryer, janë këshilltarët e kryetarit, drejtorët janë sipas statusit këshilltarë të kryetarit, janë njerëz me përvojë pune, dikush në arsim, dikush në administratë, besoj se janë profesional.

Periskopi: Nga gjithë këta është ndonjë grua?

Vehapi: Është drejtoresha e Arsimit.

Periskopi: Pse vetëm një grua?

Vehapi: Ajo është në vitin e tretë të punës, unë kam pas ofertë edhe për të tjerat, jo për shkak gjinisë, por kam menduar se disa drejtori nëse do jenë kandidate me përvojë gra. U jam ofruar, nuk ka pasur gatishmëri dhe ka mbetur vetëm një.

Periskopi: Deri ku është kufiri me Malin e Zi?

Vehapi: (qeshë) Nuk e di!

Periskopi: Me cilin Komision pajtohesh dhe a duhet dërguar sa më shpejt në Kuvend?

Vehapi: Unë jam që me kufijtë mos të bëhet politik.

Periskopi: Kush po bën?

Vehapi: Nuk e di, por jam ithtarë i asaj që të mos bëhet. Dhe kur them nuk e di, vërtetë nuk e di, as nuk jam qytetar i asaj zone, as nuk jam ekspert i fushës. Në këtë drejtim çfarëdo që flas është e pasaktë. Sa më përket mua, e la një pikëpyetje, nuk e di cili komision ka të drejtë.

Periskopi: A duhet të dërgohet në Kuvend?

Vehapi: Së pari duhet vërtetuar ku është kufiri, të ketë një konsensus, dhe pastaj të dërgohet në Kuvend, se nëse shkon dhe nuk votohet, asgjë nuk është ajo punë.

Periskopi: A do pajtoheshit të humbet territor për liberalizim vizash?

Vehapi: Jo, asnjëherë. Jo. Nëse është ashtu, unë nuk pajtohem të humbet territor. Dhe prapë po e them nuk jam ekspert i fushës e as banor i zonës, e nuk e di saktësisht ku është kufiri.

Periskopi: A sheh ndonjë zgjidhje për këtë çështje?

Vehapi: Në të gjitha shtetet Kuvendi është organi më i lartë i një vendi dhe aty vendoset.

Periskopi: A veproi mirë presidenti Hashim Thaçi që kërkoi që ushtria të bëhet me Ligj?

Vehapi: Mendoj se do të ishte mirë që kjo çështje të zgjidhej siç ka qenë e paraparë përmes Kushtetutës. Ju e dini që kushtetuta jonë për shumë çështje kërkon votim të dyfishtë, kjo çështja ka mundur të zgjidhej para shumë kohe, atëherë kam qenë deputet në Kuvend, është bërë politik me Ushtrinë.

Periskopi: Kush?

Vehapi: E kanë bërë ata që kanë menduar se përfitojnë prej asaj, e dini se ka qenë çështja e vendeve të rezervuara dhe ndërrimi i kushtetutës dhe formimi i ushtrisë, këto, ju e dini shumë mirë.

Periskopi: Të jemi më korrekt me lexuesit, kush?

Vehapi: Është përmendur disa herë tashmë.

Periskopi: Ishte vetëm LDK sipas jush, apo edhe ndonjë parti tjetër?

Vehapi: Nuk e di që kishte tjetër. Por ka qenë ashtu që nuk i pranonin vendet e rezervuara dhe unë besoj që ata nuk e kanë ditur që do vinim në këtë situatë të vështirë se do e pranonin, se është e palogjikshme ndryshe. Nganjëherë ne shohim shumë afër, prandaj mendoj që do ishte e përfunduar tashmë. Por në situatën ku jemi është ndryshe dhe në një ngërç. Ka strukturë tjetër në Kuvend nga komunitetet jo shumicë, nuk e di nëse do të kalonte votimi i dyfishtë dhe nuk e di a kemi ne mundësi të presim pafund pa e krijuar ushtrinë. Nëse nuk ka zgjidhje tjetër, duhet ….nuk ka shtet pa ushtri.

Periskopi: Çka duhet?

Vehapi: Duhet ta bëjmë ushtrinë.

Periskopi: A duhet dërguar projektligji në Kuvend?

Vehapi: Duhet diskutuar mirë këtë çështje, të shteren gjitha mundësitë dhe në fund të bëhet ushtria.

Periskopi: Pa pajtimin e SHBA-së dhe NATO’s a duhet dërguar në Kuvend?

Vehapi: Pa pajtimin e tyre nuk do thoja që është mirë.

Periskopi: Çfarë po ndodh me koalicionin PDK-LDK, a është në rrezik?

Vehapi: Për koalicion e di që nuk ka telashe, në kryesi të partisë që marr pjesë nëpër takime kur është biseduar për koalicionin asnjëherë nuk është biseduar se është në krizë. Besoj që ky vazhdon, e që del ndonjë çështje që nuk kalon apo rrethana të ndryshe shkon vendi në zgjedhje nuk e di, por koalicioni nuk e shoh që ka probleme. Deputetë të caktuar dalin flasin, janë normale, secili grup ka ata që mendojnë ndryshe. Në kushte normale nuk do shihja zgjedhje.

Periskopi: Ushtria, demarkacioni, asociacioni apo kush mund të sjell zgjedhje?

Vehapi: Ushtria nuk e dërgon vendin ën zgjedhje, të gjithë e votojnë. Mundet ndonjëra nëse duhet patjetër të kalohet dhe kjo strukturë nuk është e gatshme që ta kaloj, atëherë mbetet zgjedhjet si mundësi./Periskopi

Filmoklastia për filmin…e drejtë?!

0

Nuk do e shkruaja këtë shkrim, nëse unë nuk do të dëgjoja emrin tim në emisionin “Opinion” të Blendi Fevziut. Madje aprovimin ia shpreha gazetares së këtij emisioni, për të qenë pjesëmarrëse në panelin “A duhet të shfaqen filmat e kohës së komunizmit”, por një pamundësi objektive bëri të mos jem pjesëmarrëse. Mendoj se ishte një temë përtej interesantes, sepse filmi, propaganda, komunizmi dhe publiku i sotëm do të “ndesheshin” fort e me ide të kundërta, siç ky emision e ka dëshiruar, siç dhe faktikisht ndodhi. Filmi shqiptar i prodhuar në kohën komuniste ka një histori rreth dyzetvjeçare dhe në ditët që jetojmë ka një shikueshmëri të ndodhur rreth të shtatëdhjetave.

Për këtë kohë konsumi, më lejoni të kujtoj, se është shumë vonë për të bërë një filmoklasti ndaj ikonave të komunizmit. Si dhe më lejoni të kujtoj të paktën dy qëndrime nga shumë qëndrime e opinione të hedhura. Një grup i madh i brezit të ri i dëshiron t`i shohë për të krahasuar propagandën e kohës së tashme, pra tyren me propagandën e kohës së shkuar, pra të prindërve të tyre. Dhe për këtë kanë shumë të drejtë, qoftë ajo kohë, kohë e skëterrës. Ky brez në rritje, edhe se shumë shpesh i vlerëson me humor këta filma, është një rrezik potencial për propagandën e sotme. Një qëndrim tjetër është ai i nostalgjikëve, të cilët për arsye të moshës së shkuar e të zakonit rrinë para ekranit të televizorit dhe shohin kohën e tyre. Kjo pjesë e shoqërisë nuk i bën dëm më askujt, sepse është një segment njerëzor në shuarje, me pension jo më të madh se 20.000 mijë lekë të rinj, dhe që propaganda e sotme as që nuk e merr në konsideratë. Ky lloj mendësimi më shtyn të shpreh mendimet e mia, sepse askurrë nuk kam dashur të punoj në kinema, pasi profesioni im i parë nuk ka lidhje aspak me të, por ja që aty e mora emërimin dhe kjo nuk më bën mua aspak të kem nostalgji për atë kohë, por përgjegjësi PO, për ditët e lëna në atë mjedis.

Filmi dhe…

Filmi njihet si një formë pamore komunikimi, i cili përmes imazhit lëvizës tregon ngjarje dhe histori, jep informim dhe ndihmon njeriun në edukim dhe mësim. Filmi është një rrjedhë lëvizëse imazhesh, të cilët organizojnë një tekst si: shërbim për njohje, argëtim dhe edukim. Filmi është objekt kulturor i lindur nga kultura të veçanta kulturore. Filmi pasqyron karakteristikat e këtyre kulturave dhe ndikon në dëshmimin e tyre. Filmi është formë e rëndësishme e artit, mjet argëtimi popullor dhe medium interaktiv qytetar. Filmi është armë e fuqishme e komunikimit të dramës dhe të emocionit. Filmi është formë irreale virtuale e reales. Filmi u shfaq në fund të shek. XIX, ndikoi në të gjithë shoqëritë e shek. XX dhe në shek. XXI konkurron me potencialin e pashtershëm teknologjik.

Propaganda…

Propaganda është informacioni, i cili përhapet gjerësisht, me një qëllim të caktuar. Propaganda është përhapja e doktrinave apo parimeve të veçanta të një organizate apo lëvizjeje. Propaganda është përhapja e praktikave dhe doktrinave ideologjike. Propaganda mori kuptim politik që nga Lufta e Parë Botërore. Propaganda është përhapja për bindje e informacionit të rremë ose të vërtetë. Propaganda është komunikim zyrtar i qeverisë apo partisë për publikun, që projektohet për të influencuar dhe ndikuar opinionin e qeverisë apo partisë me efekt politik.

Propaganda komuniste dhe Publiku i sotëm…

Propaganda komuniste (apo jo) është produkt shkencor, artistik, edukues dhe ideologjik i një shoqërie komuniste monopartiake dhe diktatoriale (apo jo e tillë). Funksioni i saj në shoqëritë e fund shek. XIX, XX, ekstremisht edhe i shek. XXI, duke i hequr asaj cilësimin komuniste, damkë e kalcifikuar dyzet e ca vjeçare e Shqipërisë, vazhdon të mbijetojë në forma të ndryshme. Propaganda komuniste është tribuna e formimit të botëkuptimit komunist dhe e ndikimit të thelbit komunist te “masat punonjëse” apo popullit. Termi propaganda përgjithësisht i referohet çdo botimi apo fushate që synon promovimin e një shkaku që përdoret për qëllime zyrtare. Ky përcaktim vlen edhe për shumicën e qeverive komuniste të orientuar nga Marksizëm – Leninizmi, por edhe për shumicën e qeverive kapitaliste e “demokratike”, të orientuara nga sistemi bankar i parasë. Një sistem ky shumë i sofistikuar, pasi në këtë rast, propaganda nuk e përjashton viktimën popull, por e trajton thjesht si “krah pune”, e jo si “masë punonjëse”, të cilat në fund të fundit janë publiku i shfrytëzuar për propagandën e tyre. Bolsheviku Nikolai Bukharin na qartëson se: “Propaganda e komunizmit, i shërben shtetit komunist… është një instrument i fuqishëm për krijimin e një ideologjie të re, e mënyrave të reja të të menduarit dhe formimit të një opinioni të ri mbi botën..”. Këtu e nisi jetën filmi shqiptar. .

Filmi dhe publiku…

A mundet të zhdukim lindjen e filmit shqiptar, proceset e rritjes së tij, ecurinë e zhvillimit të tij, vetëm pse ai ka të inkasuar në trupin e tij metodën e realizmit socialist? A duhet që kjo krijimtari të shihet nga publiku i sotëm? Por edhe nëse duhet apo nuk duhet, a mundet që të gjithë këtë krijimtari të filmit ta “djegim” e ta mbyllim nëpër “bunkerë”? Dilemë e madhe e dyshime pafund. Por nëse, pas kohës komuniste, kur prodhimi i filmit të metodës së realizmit socialist u sos, e do të kishim një prodhimtari kinematografike në numër e në cilësi, a do të kthehej vëmendja e publikut shqiptar te filmat e komunizmit? Mendoj se do kthehej, pasi kuriozitetin, për të njohur atë kohë, publiku do ta shuante duke parë këta filma, veprat e artit në pikturë, veprat operistike, teatrale dhe leximin e romaneve të asaj kohe. Por a duhet të lejohet kjo? Nëse do ishim një shoqëri më pak populiste, më e pasur ekonomikisht dhe me një vend në arenën perëndimore të zhvillimit do të kishim një organizim përmbajtësor ndaj produkteve të kulturës sonë dhe do të ishim sjellë korrekt me të, ashtu si shumë vende të Europës komuniste bënë. Ata më parë selektuan, respektuan vlerat dhe anashkaluan antivlerat komuniste.

Ndërsa, Shqipëria hyri e gjitha gabim dhe me kontradikta të skajshme në rrugën e ndryshimeve. Një nga pasojat është dhe ky qëndrim që mbajmë sot, pas 27 viteve, për artin dhe kulturën komuniste. Shembujt europianë mbi qëndrimin ndaj filmit komunist janë të gatshëm, por kujdesi shqiptar ndaj tyre duhet të nisë duke vlerësuar specifikat e kulturës shqiptare. Nëse kujtojmë se filmi në Shqipëri erdhi nga Perëndimi dhe u shfaq në kohën e Marubëve e të Idromenos tregojmë se nga ajo kohë e deri tani shqiptarët nuk rreshtin së adhuruari kinemanë. Aso kohe e deri në prag të viteve komuniste, shqiptarët ndërtuan sallat e kinemave në qytetet kryesore. Filmi erdhi si një mjet argëtimi, por edhe mësimi. Filmi i prodhuar në Shqipëri lindi në kohën dhe mjedisin komunist shqiptar, i cili në trastën e vet kishte në krye të sendeve propagandën komuniste dhe varfërinë ekstreme të shqiptarëve. Filmi, fillimisht, erdhi me subjekte shqiptare, me intonacione të forta të imazhit sovjetik dhe me aktrim mitik e popullor. Një mik shqiptar sa herë flitet për kinemanë thotë: “Mos harro! Jemi rrit në kohën e Colit”. Edhe kinemaja shqiptare i hodhi rrënjët në kohën e Colit jetim dhe u ngrit në këmbë nga përvoja e Lindjes komuniste, pasi PKSH ishte e varur nga PKBS. Filmi shqiptar, më pas në kohë, nuk mund t`i shmangej metodës së realizmit socialist, pasi ajo e ndërtoi dhe e përdori si mjet të fuqishëm të propagandës.

Koha e zhvillimit të kinemasë në Shqipëri kalon në katër periudha, të ndara në dekada, por tërësisht të monopolizuara nga kontrolli i PPSH. Koha e parë i përket krijimit të disa filmave naivë e amatorë, që cilësohen sot filma të dobët, por është edhe koha kur kineastët e parë po përgatiteshin në BS gjatë viteve 1950-1960. Koha e dytë i përket filmit tregimtar e përfshirës së jetës së re socialiste, por është edhe koha e rritjes së përvojës dhe pasionit të kineastëve të edukuar, gjatë viteve 1960-1970. Koha e tretë i përket filmit me fuqi indoktrinuese në popull të figurës së heroit pozitiv të njeriut të ri, por është edhe koha e edukimit të një brezi të ri kineastësh në shkollat e vendeve socialiste europiane, gjatë viteve 1970-1980. Koha e katërt i përket industrisë së filmit shqiptar, me tipare realisto-neosocialiste dhe temave të mëdha historike, por është koha edhe e dramave sociale, ku bëhet i qartë dallimi stilistikor i kinemasë tradicionale me kinemanë e moderuar. Fatmirësisht, përpjekjet e disa kineastëve të zotë ishin të mëdha, për të shprehur cilësitë më të mira, por fatkeqësisht asnjëra kohë nuk shkëputej nga qëllimi propagandistik i shkakut komunist.

Me këtë histori mbi supe, filmi dhe kineastët e saj, janë vënë përballë kohës paskomuniste të viteve 2017, e cila po argumenton se prodhimtaria e filmit të realizmit socialist nuk duhet të shfaqet për publikun shqiptar. Absolutisht, ky argumentim bardhezi nuk është aspak serioz, madje do ta quaja agresiv. Në asnjë rast filmi i asaj periudhe nuk mund të eliminohet për këto arsye: Së pari, filmi i periudhës komuniste kërkon një studim të thellë dhe shumëdimensional, gjë e cila është bërë në mënyrë sporadike, ashtu si është bërë edhe për gjini të arteve të tjera. Nga ky studim, i cili kërkohet në grup, do të vijë shmangia e dilemave dhe dyshimeve rreth sjelljes që duhet të mbajmë ndaj këtyre filmave. Së dyti, filmi i periudhës komuniste kërkon të selektohet për arritjet dhe mos arritjet cilësore. Filmat e paarritur, të dobët cilësisht, të fryrë me fjalën parti e pushtet popullor, të ngarkuar me fyerje ndaj individëve të njohur, agresiv ndaj rolit të individit, shtrembërues ndaj të vërtetave historike, duhet të qëndrojnë në arkiv dhe të shihen në arsye studimi dhe njohje historike. Së treti, për kinemanë shqiptare, ku bëjnë pjesë filma artistikë, dokumentarë, animacion dhe kronikë e kohës, duhet të ishte bërë deri tani “Muzeu i Kinemasë dhe Filmit Shqiptar”. Në këtë muze duhet të zënë vend të gjithë filmat e periudhës së metodës së realizmit socialist. Ata shfaqen në sallën e tyre, duke trajtuar më parë, nga zëri i studiuesit, përmbajtjen e subjektit, propagandën, fjalët kyçe dhe sjelljen e aktrimit.

Së katërti, në këtë muze hapen programet e edukimit dhe funksionojnë për publikun e ri, i cili është testuar dhe ka rezultuar se këta filma pëlqehen prej tyre dhe janë shumë tërheqës. Atëherë le t`iu tregojmë atyre të vërtetën e xhirimit, përmes pyetjeve dhe përgjigjeve, zbulimit të filmit dhe situatave kur u krijua. Le t`iu tregojmë atyre çfarë është propaganda dhe si i dëmton ajo. Le t`iu tregojmë atyre çfarë është pozitive dhe çfarë është negative. Le t`i mësojmë ata të dallojnë pse janë filma të realizmit socialist. Le t`iu tregojmë atyre, nga ana sociale dhe psikologjike, arsyet pse i mendojnë si filma atraktivë dhe t`iu mbushim mendjen me argumente pse nuk duhet të emocionojnë në një formë të tillë. Por a do mundemi? Edhe nëse jo, përsëri një ndikim për të arritur njohjen e tyre dhe krahasimin me një kinema tjetër do të bëhet e mundur përmes gjuhës së profesionistëve. Edhe pse kam mendimin se brezi i ri nuk është aq naiv sa të mbivlerësojë produktin kinematografik të së shkuarës komuniste në atë masë sa sot duhet të ngrihemi e t`i bëjmë atij “ikonoklastinë” kryqëzuese. Së pesti, në jetën e xhirimit të filmit është krijuar aktori shqiptar, për të cilin ruajmë adhurimin artistik. Filmat ruajnë rritjen e tyre, ruajnë artin e tyre, ruajnë cilësinë e tyre. Arsyetimet e mësipërme sugjerojnë mendimin se sjellja jonë me filmin e realizmit socialist duhet të jetë e kujdesshme. Selektimi i filmave më të mirë, që kryesisht nuk cenojnë të drejtat e njeriut dhe nuk cenojnë të vërtetën historike, duhet të grupohen në një listë, e cila lejon shfaqjen e tyre. Në të kundërtën nuk kemi bërë asgjë më shumë, por kemi kaluar nga një diktaturë persekutuese në një diktaturë tjetër persekutuese. Së fundi, a nuk sillet një muze i veprave të artit pamor të kohës komuniste me kujdes të madh, duke i dhënë rëndësi ekspozimit të tyre, duke argumentuar pse ndodh ekspozimi, duke përcaktuar rolin e artistit në diktaturë dhe gjithë pushtetin e propagandës mbi artistin? Atëherë pse me filmat nuk duhet të sillemi në të njëjtën mënyrë? Përfundimi im është le të bëjmë një muze për kinemanë shqiptare sepse me të mirat dhe të këqijat e veta e meriton një godinë informuese dhe argëtuese.

Cilat ishin kujtimet e Dritërosë?

0

Elona Agolli, bija e Dritërosë, është duke çelur nostalgji facebook-ut çdo ditë. Elona po derdh nga ca mall faqeve të ditarit që po krijon me aq dashuri rrjetit, duke mbushur në këtë mënyrë atë pjesë të boshit me kontraversin tjetër: fotografitë…

Duke mbushur mungesën e figurës së të atit, atij kolltuku me konture të arta ku rrodhi një tjetër botë dhe e rimishëruar në njëfarë mënyre, për ta ulur sërish aty. Për ta rishfaqur dhe një herë, mes tymit të cigares dhe poezive, albumeve, letrave dhe dorëshkrimeve.
Elona, ulet sërish përballë të njëtës take-tuke që i mungojnë ato bishta cigaresh dhe mendon. Mendon për të! E në këte mënyrë, kaq elegante, këtë mendim e ndan me ne.

Një lumturi kjo e cila, si duket, heshtjes së asaj dhome i jep tjetër nur.
I jep “Fjalën”.

“Përherë pranë”, shkruan ajo.

Natyrisht, meqënëse jemi tek fjala e cila nxjerr fjalën… përgjatë këtij rrugëtimi në nostalgjinë e Elonës dhe këtij malli që djeg ende gjakut, me të drejtë, Mentor Nazarko, lidhja e të cilit me Dritëronë qe tejet e ngushtë, ai kapërcen zjarrin duke më thënë përtej linjës së telefonit: “A i pe fotot? E pe Dritëronë sot?”

E, kështu e ndjej tek humb dhe Mentori, nostalgjisë së tij dhe fletësh ditari, tek tregon një dialog të tyre rreth pesëmbëdhjetë vjet përpara:
– Dritëro, do të m’i japësh mua kujtimet?
– Kam vetëm një problem, -përgjigjet ai – që ata…janë ende gjallë.

Me të drejtë, -vazhdon Mentori,- unë do të dëshiroja t’i shpalosja të gjitha kujtimet në formë dialogu, por ai donte që të botoheshin pas vdekjes.

Ai ishte nje gjeni i ndrojtur, Ilnisë. Një njeri që nuk donte të lëndonte njerëzit. Ai e dinte që ata që shkruanin kujtime, sa ishin gjallë gënjenin. E kupton? Ishte i vërtetë dhe në këtë pikë.

E mos harro,- tha në fund,- këta njerëz ishin njerëzit më të rëndësishëm të vendit!
Andaj, pyetja rrufe që më shigjetoi mendjes ishte pikërisht: “Cilat ishin kujtimet e Dritërosë? “

Otamendi në ‘radarët’ e gjigantit spanjoll

0

Mbrojtësi i Manchester Cityt, Nicolas Otamendi është duke u vëzhguar nga Real Madridi.

Mediat britanike shkruajnë se Otamendi nuk e ka të ardhmen e sigurt tek ‘qytetarët’, sepse trajneri Pep Guardiola është duke menduar për të sjell lojtarë të rinj në ‘Etihad Stadium’ këtë verë.

Mësohet se agjenti i lojtarit, Jorge Mendes tashmë ka kontaktuar me Real Madridin për një marrëveshje të mundshme për transferimin e Otamendit në ‘Bernabeu’. Real Madridi kishte provuar ta blejë spanjollin në vitin 2015, kur ai ishte pjesë e Valencias, por lojtari vendosi t’i bashkohet Cityt.

Coutinho refuzon ofertën e Realit

0

Ylli i Liverpoolit, Philippe Coutinho ka hedhur poshtë ofertën e Real Madridit.

Mediat spanjolle shkruajnë se klubi ‘mbretëror’ është i interesuar për brazilianin, por lojtari ka reaguar mënjëherë duke hedhur poshtë çdo mundësi për t’iu bashkuar madrilenëve.

Krerët e Real Madridit e shohin Coutinhon zëvendësim adekuat për Iscon ose James Rodriguez të cilët në fund të këtij sezoni pritet të largohen nga ‘Los Blancos’. Por, siç raportojnë mediat në ishull, Coutinho, i cili prej kohësh kërkohet nga Barcelona, ka hedhur poshtë mundësinë e transferimit në ‘Bernabeu’.

Në qoftë se braziliani vendos të largohet nga ‘Anfield’, ai do të shkonte tek Barcelona, ku do të bashkohej me bashkëkombësin e tij, Neymar.Por, për momentin, Coutinho ka bërë të qartë se ai është i lumtur në Angli.

NISMA, e bindur se do ta përmbysë pushtetin në Prizren

0

Të dielën, në orët e mbrëmjes, NISMA për Kosovën – Dega në Prizren ka mbajtur debat publik me qytetarët e lagjes “Ortokoll”, “28 Nëntori”, “11 Marsi” dhe “2 Korriku”. Të pranishëm ishin kryetari i partisë, Fatmir Limaj, deputetët Valdete Bajrami e Enver Hoti, sekretari i përgjithshëm, Bilall Sherifi si dhe deputeti njëherësh kryetari i Degës së NISMA-s në Prizren, Zafir Berisha.

Zyrtarët e kësaj partie thonë se qytetarët e kanë kuptuar se tanimë ka ardhur koha e një orientimi të duhur politik dhe se, sipas tyre, tashmë qytetari e din mirë se kush mashtroi me premtime të kota për kaq shumë vite në Kosovë dhe kush janë ata që ishin përherë afër popullit dhe që mbajtën fjalën e dhënë.

Lideri i NISMA-s, Fatmir Limaj ka thënë se ndryshimi po vjen.

“NISMA është ajo që këtë ndryshim do ta jetësoj, sepse ne jemi rreshtuar për ta dashur vendin, e jo për ta shkatërruar, siç ka ndodhur gjatë gjithë këtyre viteve”, tha ai.

Kryetari i Degës, Zafir Berisha theksoi se Prizreni domosdoshmërish duhet të ndryshoi sepse, sipas tij, vetëm kështu mund të ndalen abuzimet me qytetarin tashmë të nëpërkëmbur nga të inkriminuarit politik në Prizren.

“Këtë përmbysje aktuale politike, vetëm ekipi i NISMA-s mund ta arrijë, ngase tashmë thellë tek ne, qëndron fuqia dhe besimi, që përfundimisht këtë qytet ta kthejmë në binarët e duhur”, tha ai. /PrizrenPress.com/

Image may contain: 1 personImage may contain: one or more peopleImage may contain: one or more peopleImage may contain: 2 people, crowd

Liria nxjerr pikë në Ferizaj

0

Skuadra e Lirisë ka arritur të ×toj një pikë shumë të vlefshme në Ferizaj.
Bardhezinjtë nga Prizreni u mbrojtën mirë gjatë 90 minutave, duke nxjerr pikë si mysa×rë për herë të tretë rresht.
Vendasit ishin kryesisht më dominues në lojë, por që tentimet e tyre nuk mjaftuan për ta mposhtur portierin e Lirisë, Armend Ruxhin

Me këtë rezultat, Ferizaj tani ka 21 pikë dhe vazhdon të mbetet në zonën e playout-it, derisa për Lirinë ky është barazimi i katërt në Superligë./borozoni/

Shkelen me makinë tre këmbësore në Prizren

0

Në rrugën Tirana në Prizren dje ka ndodhur një aksident trafiku, në të cilin janë shkelur tre këmbësore, bën të ditur Policia e Kosovës përmes një komunikate për media.

“Raportohet se i dyshuari mashkull K-Shqiptar duke lëvizur me veturën e tij nga pakujdesia dhe mos përshtatja e shpejtësisë së lëvizjes me kushtet e rrugës ka goditur tre këmbësore”, thotë PK.

Si pasojë e aksidentit viktimat kanë pësuar lëndime trupore dhe kanë pranuar tretman mjekësor.

Vdes i aksidentuari në Vlashnje të Prizrenit

0

Policia e Kosovës përmes një komunikate për media bën të ditur se ka ndërruar jetë një burrë, boshnjak, pas plagëve të marra nga një aksident trafiku të ndodhur ditë më parë.

Aksidenti raportohet se ka ndodhur më 11 mars në fshatin Vlashnje të Prizrenit.

“ Më 18 mars, viktima mashkull i kombësisë boshnjake ka ndërruar jetë në QKUK-Prishtinë, ku ishte në tretman mjekësor për shkak të lëndimeve të marra në aksidentin e komunikacionit që ka ndodhur më 11 mars”, thotë PK.

Me urdhër të prokurorit trupi i pa jetë i viktimës dërgohet në IML për obduksion.