Me një manifestim kulturor në shtëpinë e kulturës “Xhemajli Berisha” në Prizren, sot është shënuar 55 vjetori i shkollës së mesme të lartë teknike “11 Marsi”.

Pjesë e këtij manifestimi ishin nxënës, prindër, mësimdhënës, si dhe përfaqësues të institucioneve në Prizren dhe mysafirë të huaj.

Para të pranishmëve, në emër të këtij institucioni arsimor ka folur mësimdhënësja me e moshuar, Merdije Krasniqi, e cila tha se përkundër sfidave të ndryshme vizioni ynë për edukim, arsimim dhe aftësim të nxënësve po shënon suksese të vazhdueshme.

Për një fjalë rast, para të pranishmëve u paraqit edhe drejtori i Agjencisë për Arsim dhe Aftësim Profesional që funksionon në kuadër të MASHT-it, Ragip Gjoshi, i cili tha se aftësimi profesional hap perspektivë për punësim dhe vetëpunësim të gjeneratave të reja, si dhe pati fjalë miradije për punën në shkollën “11 Marsi”.

Ndërkaq, drejtori komunal për arsim në Prizren, Nexhat Çoçaj, kërkoi nga drejtuesit e shkollave të ciklit fillor të mesëm që të punojnë më tepër që nxënësit të orientohen në të ardhmen në numër më të madh në shkolla profesionale, siç është “11 marsi“ në Prizren.

Për të gjithë të pranishmit u shfaq një program i pasur artistik nga nxënësit e shkollës së muzikës muzikës “Lorenc Antoni” dhe SHMTL “11 Marsi”, si dhe një film dokumentar për punën në këtë institucioni, ndërsa gjatë ditës, në ambientet e shkollës ka qenë e hapur edhe një ekspozitë. /TV Prizreni/

Fotografët e parë në Shqipëri. Nga austriaku Jozef Sekeli, te  dinastia e Marubëve, apo vëllezërit Manakis

Gusht 1863. Dy gra të reja shkodrane të veshura me veshje të traditës, nën një qilim pozojnë para portës së madhe para aparatit fotografik të një të huaji. Ai është Jozef Sekeli(Josef Székely, rreth 1838-1901), fotograf i njohur austriak, i cili do të ndalonte në Shqipëri gjatë udhëtimit që bëri në Kosovë dhe në Maqedoni në vjeshtë të vitit 1863, për të shoqëruar albanologun Johan Georg fon Han (Johann Georg von Hahn, 1811-1869). Gjatë këtij udhëtimi, Sekeli do të realizonte një kolazh fotosh që mbahen si fotografitë më të hershme të Shqipërisë. Koleksioni i tij përfshin 50 fotografi, me pamje të Shkodrës, të Prizrenit, të Ohrit dhe të Manastirit.

Në fund të shekullit të nëntëmbëdhjetë dhe në dhjetëvjeçarët e parë të shekullit të njëzetë ishte dukuri e zakonshme për udhëtarët, shkencëtarët dhe albanologët në Shqipëri të merrnin në aparat fotografik me vete për të fotografuar vendin. Ky material, jo gjithmonë fotografi me cilësi të lartë, u shfrytëzua për të ilustruar librat e tyre për Shqipërinë. Disa koleksione nuk u botuan kurrë, dhe mbetën tani – një shekull më vonë – për t’u zbuluar. Historia e fotografisë vendase në këtë rajon të Europës Juglindore, d.m.th. të fotografëve nga rajoni vetë, lidhet në mënyrë të veçantë me dy koleksione me famë.

Fototeka Marubi në Shkodër përfshin rreth 150.000 fotografi, shumë prej tyre me një rëndësi të dukshme historike, artistike dhe kulturore. U përpilua nga tre breza fotografësh. Pjetër Marubi (Pietro Marubbi, 1834-1903) ishte piktor dhe fotograf italian i cili, si përkrahës e Garibaldit, u detyruan të ikte nga Piaçenca të Italisë për arsye politike dhe gjeti strehim në Shkodër rreth vitit 1850. Aty, themeloi dyqanin foto “Marubi” me disa aparate fotografike që i kishte sjellë me vete. Fotografitë më të vjetra të koleksionit janë nga vitet 1858-1859. Disa foto të Marubit u botuan në revistat The London Illustrated Neës, La Guerra d’Oriente dhe L’Illustration. Marubi u ndihmua nga djali Rrok Kodheli (1862-1881) dhe nga vëllai i tij, Kel Kodheli (1870-1940), i cili më vonë, pas vdekjes së Pjetrit, e mori në trashëgim firmën familjare dhe u bë i njohur si Kel Marubi. Keli mësoi të përdorte efekte të posaçme dhe të përpunonte negativat. Gjithashtu filloi të fotografonte jashtë studios me aparate më bashkëkohore. Lidhur ngushtë me familjen Marubi ishte fotografi dhe piktori Kolë Idromeno (1860-1939) i Shkodrës. Me mbështetjen e Pjetër Marubit, prej të cilit mësoi artin e fotografisë, ai shkoi në Venedik në vitin 1875 për të studiuar në Akademinë e Arteve të Bukura. Ai nuk arriti të përfundonte mësimin dhe e braktisi Akademinë pas gjashtë muajve, mirëpo mbeti në Venedik dhe punoi disa vjet si ndihmës i një piktori venecian, për të kthyer në Shqipëri në vitin 1878. Në vitin 1883, Idromeno hapi një fotostudio me aparate fotografike të marrë nga shoqata Pathé në Francë. Në vitin 1912, importoi për herë të parë në Shqipëri aparate filmike dhe shfaqi filme. Në gusht të atij viti, firmosi një kontratë me shoqatën Josef Strauber në Austri për të krijuar atë që mund të quhet kinemaja e parë në Shqipëri. Brezi i tretë i fotografëve Marubi ishte djali i Kelit, Gegë Marubi (1907-1984). Ai studioi në Lion të Francës në 1923- 1927 pranë shkollës së parë të fotografisë dhe të kinemasë të themeluar nga vëllezërit Lymier, dhe punoi në Shkodër si fotograf nga viti 1928-1940. Ishte i pari në familje që përdori celuloid në vend të pllakave prej xhami. Fotostudio Marubi kap dhe dokumenton historinë e Shqipërisë së Veriut që prej Lidhjes së Prizrenit e më tej. Përfshin fotografi të mahnitshme të udhëheqësve të fiseve të veriut, të kryengritjeve të malësorëve, të jetës qytetare në Shkodër dhe të ngjarjeve publike të ndryshme. Vetëm pak fotografi janë botuar deri tani. Që prej vitit 1994, me mbështetjen e UNESCO-s, bëhen përpjekje për të shpëtuar koleksionin dhe për ta bërë të njohur.

Koleksioni tjetër i njohur i fotografisë dhe të kinematografisë ballkanike është ai i vëllezërve Manakis në Maqedoni. Janaki Manakis (1878-1954) dhe vëllai Milton Manakis (1882-1964) lindën në fshatin Avdela afër Grevenës, tani në veri të Greqisë, dhe ishin me prejardhje vllahe (aromune). Nga 1898-1904 kishin një dyqan fotografik në Janinë dhe në vitin 1905 u vendosën në Manastir, tani në Republikën e Maqedonisë, ku hapën Studion për Artin Fotografik. Janaki dhe Milton Manakis bënë më shumë se 17.300 fotografi në 120 vende të ndryshme. Në vitin 1905 realizuan edhe filmin e parë në Ballkan.

Në Shqipëri janë edhe koleksionet e Shan Picit (me rreth 70.000 fotografi), të Dedë Jakovës (me rreth 50.000 fotografi) dhe të Raboshtës, të gjitha të lidhura ngushtë me shkollën e Marubit në Shkodër.

Koleksione të tjera të rëndësishme të fotografisë së hershme ndodhen në Korçë. Ndër ato janë veprat e Petro Dhimitrit (1861-1946), i cili filloi si fotograf bredhacak në vitet 1890; të Kristaq Sulidhit, i cili mësoi profesionin në Greqi; dhe të Vani Burdës të Bukureshtit, i cili hapi një fotostudio në Korçë në vitet 1920. Me një interes të veçantë është vepra e Kristaq Sotirit (1883-1970) të Korçës, student i Sulidhit, i cili mërgoi në Shtetet e Bashkuara në 1902-1903 dhe punoi fotograf në Nju Jork dhe Los Anxheles. Në vitin 1923 u kthye në Korçë dhe, bashkë me piktorin e njohur korçar, Vangjush Mio (1891-1957), hapi fotostudion “Sotiri”, të njohur në juglindjen e Shqipërisë. Janë ruajtur rreth 14.000 fotografi të këtij koleksioni. Mund të përmenden edhe Ymer Bali i Tiranës, Mandi Koçi (1912-1982) i Voskopojës, Jani Ristani i Rrethit të Gjirokastrës, Misto Cici i Pogradecit dhe Xhimitiku i Beratit. Megjithëse nuk lidhet drejtpërsëdrejti me Shqipërinë, nuk duhet harruar në historinë e fotografisë shqiptare edhe emri i Gjon Milit (1904-1984), i cili mërgoi në Shtetet e Bashkuara në vitin 1923, studioi në Institutin e Teknologjisë të Masaçusec-it (Massachussetts Institute of Technology) dhe u bë i famshëm si fotograf për revista të njohura amerikane si Life dhe Fortune. /Shqip/