Shkruan:Ditar Kabashi

Kaherë më ka lënë mbresa titulli i ngjashëm i Shekspirit. Ai e ka me “ëndrrën”, por ja qëndokush ka fatin tërrojë në një vend ku ëndrrat shndërrohen në realitet. Shyqyr, pra!

Thuhet se diku ndodhet një qytet i bukur e i vjetër. Epo mirë, godinat e moçme pakkatesh zëvendësohen dita-ditës me aso të mëdha sa duhet ta shtrembërosh qafën për t’i parë majën, por gjithsesi se nuk e ka humbur tërësisht elementin e lashtë. Mbase falë faktit se nëkrye të qeverisjes së atij qyteti është një historian.
I pari i atij shehri përflitet se ka një jetë të rregullt; punë(lexo: vend pune)-shtëpi dhe anasjelltas. Gojët e liga thonë se ai para se tëbëjë një sy gjumë pi një gotë qumësht të freskët, të pasterizuar gjithsesi, pastaj pastron dhëmbët, më tej vesh pizhamet (me jakë, natyrisht) dhe pasi të ketë lexuar ndonjë faqe, bie të fle.

Deri këtu mund të mos ketë ndonjë veçanti nga qytetet tjera. Por ama ka një dallim esencial: mbrëmjeve të verës në këtë vend qytetarët bëjnë kujdestari gjer në agun ndriçues, ani pse i pari i tyre konsiston të jetë në fazën e tretë a të katërt, që njihen ndryshe si faza të gjumit të thellë.

Duke qenë se vjen nga një jetë akademike, prijësi respekton organizimet kulturore. Sa herë që gjatë ditës kalon nëpër qendër dhe shikon kalanë rrëzë shpatit mbushet përplot energji, të stisur nga krenaria e lavdishme e popullit të tij. Por ç’e do se ajo kala mbrëmjeve nuk shihet (përkundër vënies së ca llambave përreth) por dëgjohet. Si është e mundurqë një kala të dëgjohet, xhanëm?

Po, po. Nejse, dikush dëgjon symbyllas trumbetimin o hordhive të armiqve në të kaluarën shumë të largët dhe qëndresën e pashoqe të asaj kalaje për të mos rënë. Ka të ngjarë që edhe udhëheqësi i kësaj hapësire urbane të ndjejë diç të tillë. Ju thashë se është dashamir i historisë. Por ja që ndonjëri tjetër nuk mund t’i mbyllë sytë nga zhurma e vërtetë që vjen që andej.

E ky “ndonjëri” mund të jetë i tërë qyteti. Porse, nëse kreu dëgjon vetëm vringëllimën e shpatave dhe heshtave shekullore e më pas kënaqet së fjeturi, këtë aftësi nuk duket se e ka shumica e banorëve. Prandaj ata ndjehen të shqetësuar. Gojët e liga, që përsëri dalin në skenë, pretendojnë se atje lart, në kalanë e lënë përgjysmë në restaurim, po mbahet një koncert festival disa netësh, me orar pak më progresist se që qe mësuar qytetari i këtij vendi. Kjo edhe mund të jetë arsyeja e asaj që quhet “zhurmë”. S’do mend se gjithsecili s’ka vesh për muzikë artistike. Rrjedhimisht edhe mund të mos ia dinë vlerën këtij organizimi gjenial.

Ç’është e vërteta, as vetë qytetarët nuk janë të sigurt nëse duhet të presin ndonjë veprim nga ai që ia dhanë besimin që t’ua mundësojë qetësinë publike. Para se të dorëzohet kryetari karshi dukurive të tilla, duket se qytetarët janë dorëzuar nga dorëzimi i tij. Mu për këtë ata vazhdojnë të jenë nomadë në shtretërit e tyre, sa andej e këndej.Po, pra, gjer në lindje të diellit.

Musa Sabedini

Klasa politike kosovare, asnjëherë nuk është treguar më e vrazhdë dhe më jo serioze sesa tani, në raport me qytetarin e saj. Për pak ditë pothuajse shumica e politikanëve e kanë gënjyer nga dy e tri herë brenda javës popullin e Kosovës. Dhe çka të presim nga kjo garniturë e shtresë e politikanëve kur para vetës e kanë integrimin evropian, liberalizimin e vizave dhe përkushtimin ndaj shtetit e vlerave civilizuese evropiane. Mos vet për ne e për këtë popull, në duar të kujt kemi mbetur.

Nga kureshtja për të parë egon dhe kredibilitetin e politikanëve tanë, përcolla me vëmendje disa deklarata, qoftë të deputetëve fitues e jo fitues, qoftë të kandidatëve për kryeministër, apo të liderëve partiakë. Brenda javës, disa edhe brenda ditësh, i hanë fjalët e tyre dhe janë të njëjtit që gënjejnë hapur dhe pa fije turpi.

Unë e njoh mirë mentalitetin e politikanëve tanë, por qytetari i rëndomtë dhe i sinqertë e ka të vështirë ta perceptojë këtë diapazon jo serioz dhe gjithsesi mashtrues të politikanëve, që përmes rrjeteve sociale përçojnë tek qytetari apo votuesi opinione e deklarata kontradiktore.

“I kemi votat e mjaftueshme”, “Kurrë me PDK”, “Kurrë me PAN”, ose “Kurrë me LVV”. Janë këto disa nga sloganet e përditshme që has kudo nëpër portale e statuse të deputetëve apo kandidatëve për kryeministër.

Dikur, zyrtarët e Lëvizjes Vetëvendosje e akuzonin aq rëndë Isa Mustafën saqë vërtet ndiheshe keq para ekranit, sepse në pyetje ishte etika e deputetit. Pa fije turpi ata shpreheshin: ”Jo që Isa Mustafa është kriminel, por edhe fëmijët i ka kriminelë”. Tani ka ndryshuar gjendja, nga një ekstrem në ekstremin tjetër. Tani është rritur egoja për pushtet dhe duhet përbirë çdo gjë që është thënë brenda pak muajsh. Isa Mustafën tani po e kërkojnë të gjithë sepse janë në pyetje interesat për pushtet.

Ku është defekti dhe ku qëndron e keqja në këtë shthurje ekstreme të fjalorit dhe të gjuhës së këtyre politikanëve. Nuk duhet harruar se kjo garniturë e deputetëve dhe këta njerëz që do e formojnë qeverinë, do të jenë njerëzit tanë që nesër do të përballen me tema të rënda, me tema kapitale e aso që kalibri i qeveritarit kosovar merr erë menjëherë qysh në tavolinën e bisedimeve.

Si t`i besohet kësaj shtrese që nesër duhet të flasin e mbrojnë qëndrime për Kosovën evropiane, për liberalizimin e vizave, për ekstremizmin e dhunshëm, për problemet kapitale që ka Kosova në raport me Serbinë dhe me fqinjët e saj, për formimin e FAK-ut etj.

Ne, thjeshtë edhe për një kohë të gjatë do të jemi peng të këtyre politikanëve shkurtpamës, do të jemi peng të këtyre politikanëve që vrasin natën e ditën me gjuhën e tyre manipuluese. Do të jemi peng dhe si brez apo gjeneratë e pas luftës për të mos pasur të drejtë të jemi krah për krah me shtetet e tjera të Evropës.

Koha nuk është në favorin e shqiptarëve dhe koha nuk është në luksin tonë për të bërë manovra politike. Kosova nuk ka asnjë arsye të mbetet peng i këtij grushti politikanësh që vendin e shohin si “para” për të fituar e pasuruar brenda natës. Në fakt, kjo garniturë e politikanëve është pasuruar mjaft më dhe ka fituar në kurriz të qytetarit për shumë vite.

E shohim çdo ditë fytyrën e vërtet të liderëve dhe të partiakëve të tjerë. Gjithçka është e mundshme gjatë javëve dhe asnjëherë nuk do të befasohesha sikur qeveria të formohej në mënyrën më të keqe të mundshme, sepse e mira dhe ajo me vlerë, ka vdekur kaherë në Kosovë.

Tani Kosovës i duhet një unitet institucional, Kosovës i duhet një progres real dhe me synime të qarta për ta krijuar FAK-un, për ta përfunduar njëherë e përgjithmonë problemin e demarkacionit dhe për të rrumbullakuar obligimet që lidhen me liberalizmin e vizave.

Mos e mbani peng Kosovën e as fatin e saj ju liderë grindavec. Në zgjedhjet e përgjithshme morët një ndëshkim serioz, e i cili është paralajmërim edhe për zgjedhjet lokale. Hapni sytë e bëhuni argat të Kosovës evropiane, e cila po pret nga ju që t`i kryeni detyrat e shtëpisë, para se të bëhet vonë për të gjithë ne.