Partitë opozitare paralajmërojnë ndërmarrjen e masave dhe veprimeve të ndryshme në kundërshtim të ratifikimit të marrëveshjes për demarkacionin me Malin e Zi.

Përderisa Vetëvendosje ka marrë vendim që kundërshtimin ta nis nga Kuvendi i Kosovës, një veprim të tillë nuk e përjashton as Aleanca për Ardhmërinë e Kosovë (AAK), në seancën kur do të vihet për ratifikim demarkacioni me Malin e Zi, ndërsa subjekti i tretë opozitar Nisma për Kosovën ende nuk ka një vendim si do të veprohet ditëve në vijim.

Pavarësisht këtyre pozicioneve, si qëndrim i përbashkët i opozitës është kundërshtimi i synimeve të koalicionit qeveritar për ratifikimin e marrëveshjes për demarkacionin, ndonëse edhe në këtë pikë ka dallime rreth formave dhe veprimeve.

Vetëvendosje nuk e ka përjashtuar as përdorimin e gazit lotsjellës dhe formave që janë përdorë nga opozita vjeshtën e vitit të kaluar dhe në fillim të këtij viti. Por, veprime të tilla nuk po mbështeten më nga dy subjektet tjera opozitare, AAK dhe Nisma.

Pal Lekaj, nënkryetar i AAK-së, njëherësh deputet në Kuvendin e Kosovës, thotë për Radion Evropa e Lirë se me veprime të ndryshme politike do të kundërshtohet ratifikimi i marrëveshjes për demarkacionin me Malin e Zi. Ndërkaq, ai e ka përjashtuar mundësinë e përdorimit të gazit lotsjellës, siç është vepruar në të kaluarën.

“Do të thotë, kundërshtime të ndryshme me të gjitha ato mjete që ne mendojmë se janë të pranueshme dhe që do ta ndalonin ketë ratifikim të marrëveshjes. Ajo që mund të them lirshëm është se unë kam biseduar me shumë deputetë edhe të pozitës, dhe as ata nuk pajtohen që në nguti dhe pa rinegociim të ratifikohet kjo marrëveshje”, tha Lekaj.

Kurse, në partinë politike Nisma për Kosovën mendojnë se kthimi në Kuvend nuk është më zgjidhje, por paralajmërojnë forma tjera kundërshtimi. Haxhi Shala, deputet nga radhët e kësaj partie, tha për Radion Evropa e Lirë se marrëveshja aktuale për demarkacionin me Malin e Zi, si e tillë, nuk do të pranohet në asnjë rrethanë.

“Ne, si parti politike opozitare, do ta kundërshtojmë, por format nuk i kemi përcaktuar se si. Po ashtu, ende nuk dihet a do të jemi atë ditë në seancë apo do ta kundërshtojmë jashtë. Ne jemi duke i diskutuar format e kundërshtimit të kësaj marrëveshje, por ende nuk kemi diçka të qartë se me çfarë forma do të kundërshtohet. Liderët e partive politike janë duke i diskutuar format e kundërshtimit që do të bëhen”, tha Shala.

Veprimet e fundit të partive politike opozitare, për analistin politik Driton Selmanaj, shihen si të çakorduara. Sipas tij, veprimet për të braktisur kuvendin, janë absurde. Ai thotë se kthimi i subjektit më të madh opozitar në kuvend është për tu admiruar.

“Konsideroj se kthimi i tashëm i Vetëvendosjes në Kuvend është një lajm i mirë, në kontekstin e kthimit të jetës parlamentare publike në Kosovë. Por, normalisht, nëse ata vinë aty për të bërë alternativa konkrete dhe për të kundërshtuar me mjete demokratike”, tha Selmanaj.

Tutje, Selmanaj thotë se në politikën kosovare ka mekanizma institucionalë që mund t’u japin një përfundim të duhur dy çështjeve kryesore politike aktuale; asaj të asociacionit të komunave me shumicë serbe dhe ratifikimit të marrëveshjes për demarkacionit e kufirit me Malin e Zi.

“Çdo tendencë, qoftë nga pushteti, që këto tema të përfundojnë sipas dëshirës e tekeve të tyre pa e konsultuar fare opozitën, apo edhe çdo tendencë tjetër e opozitës për të mos u përfshirë në komisionet eventuale, i bie që të rikthehemi edhe një here te skenat që i kemi parë, që t’i rikthehemi edhe një herë dhunës dhe situatave jo të këndshme që i kemi pasur”, deklaroi Selmanaj.

Përderisa Qeveria e Kosovës është duke u përgatitur të procedojë në Kuvend ratifikimin e marrëveshjes për Demarkacionin e kufirit me Malin e Zi, partitë politike opozitare thonë se do të angazhohen që kjo marrëveshje, siç qëndron aktualisht, të mos kalojë.

Sipas tyre, për të zgjidhur këtë çështje, duhet që fillimisht marrëveshja aktuale të anulohet dhe më pas të formohet një komision i ri qeveritar, me pjesëmarrje të ekspertëve vendor dhe përfaqësues të partive politike opozitare. /REL/

Kryesia e Organizatës së Veteranëve të Luftës së Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës, në mbledhjen e fundit, shqyrtoj edhe çështjen e procesit të verifikimit të veteranëve të luftës së UÇK-së.

“Me këtë rast, kryesia dyshon se ka numër të fryrë të veteranëve, ose që ka nga ata të cilëve iu është dhënë statusi i veteranit por kjo bjen në kundërshtim me ligjin në fuqi, të miratuar nga Kuvendi i Republikës së Kosovës”, thuhet në një komunikatë për media.

Saktësinë e numrit të veteranëve, OVL UÇK mendon se institucionet e Kosovës përkatësisht Prokuroria e shtetit, duhet që ta vërtetojnë.

Vendosur mbi një vepër historike të Shekspirit “Romeo dhe Zhuljeta”, regjisori serb Miki Manojloviq nuk ka shmangur dot një situatë politike në Tiranë.

Manojloviq, një nga regjisorët më të njohur në Serbi, intelektual, me angazhim dhe kontribute për komunikimin kulturor, është përgjigjur në Tiranë për njohjen e Kosovës si shtet i pavarur, transmeton Mapo. Një reagim të menjëhershëm, pothuaj në mbështetje, ka dhënë edhe aktori, djali i Bekim Fehmiut, Uliksi, mbi një oratori sa politike aq dhe njerëzore, të raportit të të atit me tri vendet, dje dhe sot, pothuaj reminishencë e simbolikë e arsyeve të zhgënjimit dhe ikjes nga kjo jetë me forcë të jashtë vullnetshme të aktorit.

Si intelektual i angazhuar, regjisor me kontribute kulturore, që njiheni mirë me serbët dhe shqiptarët, historinë e Ballkanit, mund të na thoni: A e njihni ju personalisht Kosovën si shtet i pavarur?

Miki Manojloviq: “Unë nuk kam asnjë problem me Kosovën. Por kush është problem? Unë personalisht nuk kam problem me Kosovën, por politika është në një nivel mbi të cilin nuk influencoj dot për të njohur Kosovën. Jetojmë në një botë që është vazhdimisht në ndryshim. Kjo është një gjë mjaft komplekse, si një rreth. Pyetja është kush është fillimi dhe kush është fundi, dhe pse? Ky është opinion i vërtetë. Unë jam rritur në një familje që i kanë dashur shumë shqiptarët. Kjo është edhe arsyeja pse unë e kam bërë këtë projekt”.

Uliks Fehmiu: “Unë kam kundërpyetje, pa m’u përgjigjur: Pse po e bën këtë pyetje? Pse për ju babai im është i rëndësishëm? Dhe një pyetje tjetër: Ku mund t’jua marrë mendja se babai im do të kishte jetuar sot, nëse do të ishte gjallë? A mendoni se ka ndonjë vend në rajon ku ai do të ishte ndjerë i lumtur? A besoni se, ai do të ishte ndjerë i lumtur në ndonjë pjesë të ish-Jugosllavisë, apo këtu? Apo në Kosovë? Apo në Serbi? Apo në Kroaci? Apo diku në ndonjë planet? Unë do t’ju përgjigjem: Jo. Dhe kjo s’ka të bëjë me dashurinë apo me grupet e ndryshme etnike. Ai ka qenë mysafir në Shqipëri, në vitin 1972. Ai ishte i ftuar i ish-Jugosllavisë, si një aktor shqiptar, si një aktor jugosllav, si një aktor botëror.

Cila shoqëri ka qenë më e afërt për të? Shqipëria e vitit 1972? Apo Jugosllavia e vitit 1972? Unë mendoj se të gjithë e dinë përgjigjen: në Jugosllavi të vitit 1972, si vend më i preferuar. A besoni se ai ka dashur më tepër serbët, kroatët, boshnjakët më shumë se njerëzit e tij? Jo. Ai ka dashur njerëzit e tij. Ai ka qenë krenar po aq sa çdokush tjetër që ka qenë krenar të jetë shqiptar. Por, Jugosllavia në atë kohë, ka qenë më njerëzore më e hapur, një vend më normal se çka qenë Shqipëria në atë kohë. Sot, ai do të kishte pasur një dilemë të vështirë se ku të shkonte, prandaj ai iku dy herë; kur Jugosllavia pushoi së ekzistuari, dhe pas 20 vitesh e vrau veten si artist. Dhe kur për herë të fundit, kur pa në të vërtetë se asgjë nuk po ndryshonte, dhe kjo ishte në vitin 2010, kur Kosova atë kohë ishte e pavarur. Kështu pyetja e kufijve dhe e njohjes së shteteve është një pyetje e vjetër, është prapa nesh. Pyetja më e rëndësishme është nëse mund të krijohen shoqëri që janë njerëzore, apo nëse kanë çfarë të hanë fëmijët tanë….dhe pastaj mund të flasim për gjëra të tjera.”

Uliks Fehmiu: Gjithçka kam dashur ka qenë ta bëj tim atë krenar!

“Është ironike që im atë nuk mundi të luante në shqip, dhe pse dinte të fliste shqip. Një nga gjërat që më mungon në jetë është se nuk flas shqip, ashtu siç do të kisha dashur. Fakti që nuk e flas shumë mirë shqipen, më bën të mos ndihem i plotë. Por isha i bekuar të kem fatin të luaj në gjuhën shqipe në skenë, në Teatrin Kombëtar të Beogradit, që vërtet nuk ka ndodhur kurrë të flitet shqip aty. Dhe në Teatrin Kombëtar të Kosovës, dhe sonte në Teatrin Kombëtar të Shqipërisë. Jam mirënjohës për mundësinë dhe shpresoj se nuk do t’ju dëshpëroj, dhe atë (Bekim Fehmiun) nuk do ta bëj të ndihet i turpëruar me mua. Gjithçka kam dashur ka qenë ta bëj tim atë krenar. Ka diçka që dua të them; përse ishte kaq i respektuar përtej faktit që ka qenë artist i madh; pse njerëzit me personalitet si ai, janë kaq të rrallë sot, për shkak të asaj që ne, qëndrojmë e u dalim përpara gjërave që besojmë, kur çdokush tjetër beson të kundërtën, do duhej të ishte kaq e thjeshtë; ti bën atë që beson, pse duhet të kishte përjashtime. Prandaj besoj se ky grup e meriton vëmendjen, pasi nuk ka asnjë interes tjetër të bëjmë atë që besojmë, atë çka thashë në shqipen time të tmerrshme, ne po ndërtojmë ura dhe kjo është çka njerëzit e mirë bëjnë, dhe kjo është çka njerëzit e guximshëm bëjnë, kur në anën tjetër të gjithë shkatërrojnë ura”.