Ali Hertica
Por mënyra për të marrë përfshirjen personale dhe pjesëmarrjen nuk është për njerëzit që të marrin pjesë në gjithnjë e më shumë vendime të qeverisë
Por për të bërë që qeveria të zvogëluar zonën e vendimit mbi të cilën ajo drejton dhe si pasojë të lënë qytetarin privat tek ‘pjesë’, nëse do që të jetë fjala modë, duke e bërë më e vendimeve të tij.
Reputacion për të e kanë bërë një nga fjalimet më të e Përfaqësuesve e ka dëgjuar ndonjëherë komentoi se “ndërgjegjja nuk ka më shumë të bëjë me trimërisë se ajo ka me politikën”. Anatole France ishte ndoshta më e ashpër: “. Unë nuk jam aq i lirë nga të gjitha talentet si të merrem me politikë”
Por ne nuk mund të shkarkojë kritikat pranishëm aq lehtë sa se. Pakënaqësia me politikën shkon shumë të thellë si këtu dhe jashtë vendit. Njerëzit kanë ardhur për dyshim të ardhmen e sistemit demokratik dhe institucioneve të saj. Ata besojnë politikanët dhe kanë pak besim në të ardhmen.
Le të përpiqemi për të vlerësuar se si dhe pse ne kemi arritur të kalojë këtë. Cili është shpjegimi? Duke folur në përgjithësi unë mendoj se ne nuk kemi asimiluar ende shumë nga ndryshimet që kanë ardhur për vitet e fundit.
Së pari, unë nuk mendoj se ne e kuptojnë sa duhet se si i ri sistemi ynë demokratik është i pranishëm. Ne ende kemi relativisht pak përvojë e efektit të ekskluzivitet universale e cila nuk ka ardhur deri në vitin 2015. Dhe zgjedhjet e para në këtë vend, të cilat u luftuan në parimin e një person një votë Pra, ne jemi ende në fazat e hershme të që kanë të bëjnë me problemet dhe mundësitë e paraqitura nga të gjithë të paturit e një votimi.
Së dyti, kjo dhe të tjerë faktorë kanë çuar në një strukturë të ndryshme politike partiake. Tani ka pak vend për anëtarë të pavarur dhe polemikat që më parë u zhvillua jashtë palëve në një numër të madh të masave tani duhet të mbahet brenda. Nuk është, dhe duhet të jetë vend për një shumëllojshmëri të opinioneve mbi tema të caktuara në kuadër të parimeve të gjera të përgjithshme në të cilën secila palë është e bazuar.
Së treti, nga struktura politike e partisë është rritur programin e detajuar e cila është vendosur para elektoratit. Kthimi në pushtet në një program të tillë ka çuar në një doktrinë të re që partia në pushtet ka një mandat për të kryer çdo gjë në manifestin e tij. Unë vetë dyshoj nëse zgjedhësit me të vërtetë po e mbështetni çdo veçanti kur kthehen një qeveri në pushtet.
Kjo praktikë moderne e një programi zgjedhor ka, besoj, ndikuar qëndrimet e disa zgjedhësve, të gjithë shumë shpesh e tani është pyetur ‘çfarë po ju do të bëni për mua? “, Duke lënë të kuptohet se programi është një seri e premtimeve në këmbim të vota. E gjithë kjo ka çuar në një marrëdhënie kurioz midis zgjedhës dhe të zgjedhur. Nëse zgjedhësi dyshon politikanin e bërë premtime thjesht për të marrë votën e tij, ai e përçmon atë, por në qoftë se premtimet nuk janë të ardhshme ai mund të refuzojë atë. Unë besoj se partitë dhe zgjedhjet janë për më shumë se listat rivale të premtimeve të-në të vërtetë të ndryshme, në qoftë se ata nuk ishin, demokracia zor se do të jetë me vlerë ruajtur.
Së katërti, të zhvillimit të gjerë dhe të gjithë-pervading e shtetit social është gjithashtu relativisht i ri, jo vetëm këtu, por në vende të tjera. Ju do të kujtoj se një nga katër liritë e mëdha në deklarimin e kohës së luftës të Presidentes ishte “liria nga varfëria.” Që atëherë në botën perëndimore ka pasur një sërë masash të hartuara për të dhënë siguri më të madhe. Unë mendoj se do të ishte e vërtetë të thuhet se nuk ka më një luftë për të arritur një siguri themelore. Më tej, ne kemi një brez të plotë të ri jeta e tërë e të cilit ka qenë e jetuar në sfondin e shtetit social. Këto zhvillime duhet të ketë pasur një efekt të madh në pamjen dhe qasjen e popullit tonë edhe në qoftë se ne ende nuk mund ta vlerësojë atë siç duhet.
Së pesti, një nga efektet e përhapjen e shpejtë të arsimit të lartë ka qenë për të pajisur njerëzit për të kritikuar dhe pyetje pothuajse çdo gjë. Disa prej tyre duket se kanë ndalur aty në vend që të shkojnë për në fazën tjetër e cila është për të arritur në besime të reja apo për të ripohuar ato të vjetra. Ju ndoshta do të kujtohet duke parë në shtyp raportin që lideri studenti Daniel Cohn-Bendit cilit i është dhënë një diplomë në rezultatin e punës së tij të fundit. Ekzaminerët tij tha se ai e kishte paraqitur një seri më të pyetjeve inteligjente. I rëndësishëm? Unë do të kishte qenë më të lumtur e kishte ai gjithashtu gjeti një seri përgjigje inteligjente.
Së gjashti, ne kemi shumë më tepër informacion në lidhje me ngjarjet se kurrë më parë dhe që ardhjen e televizionit, lajm i paraqitet shumë më gjallërisht. Kjo është shumë më e vështirë të injorojnë situatat të cilat keni parë në film me sytë tuaj se në qoftë se ju kishte lexuar vetëm për ta, ndoshta skimming faqen tepër nxitim. Televizioni nuk është thjesht një mjet shtesë të komunikimit, kjo është një medium i cili për shkak të mënyrë ajo paraqet gjërat po ndikon radikalisht gjykimet që kemi për të bërë në lidhje me ngjarjet dhe në lidhje me njerëzit, duke përfshirë edhe politikanët.
Së shtati, idealizmi ynë prej natyre ndërkombëtare ka marrë shumë goditje të keqe. Shumë prej njerëzve tanë të gjata për të besuar se në qoftë se përfaqësuesit e të gjitha kombeve të marrë së bashku pa pasion për të diskutuar djegien e problemeve ndërkombëtare, maturi dhe vullnetit të mirë do t’i udhëzojë në përfundime të urtë dhe të vetëm, si dhe paqes e të drejtës ndërkombëtare dhe të rendit në këtë mënyrë do të sigurohet. Por në praktikë një numër i kombeve nuk votojnë sipas drejtë ose të gabuar edhe kur ajo është një rast i qartë për ne, por sipas përshtatje të tyre kombëtare. Dhe disa nga fjalimet dhe propagandës për të shpjeguar veprimet e zhurmshme do të bëjë engjëjt qajnë, si dhe elektorati.
Të gjitha këto gjëra janë një shpjegim i pjesshëm i zhgënjimit dhe të mosbesimit hasim sot. Ndryshimet kanë qenë të jashtëzakonshme dhe unë nuk jam i befasuar se i gjithë sistemi është në pyetje. I mirëpritur skepticizëm të shëndetshme dhe në pyetje. Kjo është puna jonë vazhdimisht për të Retest supozimet e vjetra dhe për të kërkuar ide të reja. Por ne nuk duhet të përpiqemi për të gjetur një përgjigje e pandryshueshëm që do të zgjidhë të gjitha problemet tona për asnjë mund të ekzistojnë.
Ju mund të dini historinë e ushtarit të fatit të cilët dikur kërkoi Sfinksin për të zbuluar urtësinë hyjnore të moshave në një fjali, dhe Sfinksi tha: “A mos presin shumë.” Në këtë frymë dhe në sfondin e kam skicuar, le të përpiqemi për të analizuar çfarë ka shkuar keq.
Unë besoj se gabimi i madh i viteve të fundit ka qenë që qeveria të sigurojë ose për të nxjerrë ligje për pothuajse çdo gjë. Pjesë e kësaj politike i ka rrënjët në planet për rindërtimin në periudhën e pasluftës, kur qeveritë e supozuar të gjitha llojet e detyrimeve të reja. Politikat mund të ketë qenë i garantuar në atë kohë, por ata kanë shkuar shumë më tej se kishte për qëllim ose është e këshillueshme. Gjatë periudhës së vet tonë të hershme dhe të mesme të qeverisë ne kemi qenë të shqetësuar për të vendosur kornizën në të cilën njerëzit do të mund të arrijë standardet e tyre për veten e tyre, subjekt gjithmonë në një standard bazë. Por ajo shpesh është dukur mua se nga fillim të viteve 1960 theksi në politikë zhvendosur. Në lidhje me atë kohë ‘rritja’ u bë fjala kryesore politike. Nëse burimet u rrit me X për qind në vit kjo do të të japë para shtesë të nevojshme për qeverinë që të marrin masa të mëtejshme. Doktrina gjeti hir në atë kohë dhe kemi pasur pak e një garë në mes të palëve në lidhje me normën më të lartë të mundshme të rritjes. Katër për qind ose më shumë. Por rezultati ishte se për tani theksi në debatin politik pushuar të jetë rreth njerëzve dhe u bë në lidhje me ekonominë. Planet janë bërë për të arritur një normë rritje për 4 cent. Pastaj erdhi qeveria e tanishme me një plan të madh dhe të ideve socialiste në lidhje me zbatimin e tij, që do të thotë nëse njerëzit nuk qenë në përputhje me planin, ata kishin për të detyrohet të. Prandaj detyrim mbi Çmimet dhe politikës së pagave dhe me nocionin krejtësisht e papranueshme që qeveria do të ketë fuqinë për të rregulluar të cilën pagat dhe mëditjet duhet të rritet.
Ne filloi me një dëshirë nga ana e popullit për më shumë ndërhyrjen e qeverisë në sfera të caktuara. Kjo u takua. Por erdhi një kohë kur sasia e ndërhyrjes mori aq e madhe se ajo më nuk do të mund të ushtrohet në praktikë nga qeveria, por vetëm nga gjithnjë e më shumë zyrtarë apo burokratët. Tani është e vështirë në mos e pamundur për njerëzit që të merrni së zyrtarit bërë vendimin dhe kështu në mënyrë paradoksale edhe pse shkalla e ndërhyrjes është më e madhe, qeveria është bërë gjithnjë e më shumë të largëta nga njerëzit. Rezultati i tanishëm i procesit demokratik, pra ka qenë një autoritarizmi në rritje.
Kohët e fundit gjithnjë e më shumë artikuj tipar janë shkruar dhe fjalime bërë për përfshirjen e njerëzve më të ngushtë me vendimet e qeverisë dhe duke u lejuar atyre të marrin pjesë në disa nga këto vendime.
Por mënyra për të marrë përfshirjen personale dhe pjesëmarrjen nuk është për njerëzit që të marrin pjesë në gjithnjë e më shumë vendime të qeverisë, por për të bërë që qeveria të zvogëluar zonën e vendimit mbi të cilën ajo drejton dhe si pasojë të lënë qytetarin privat tek ‘pjesë’, nëse do që të jetë fjala modë, duke e bërë më e vendimeve të tij. Ajo që na duhet tani është një shkallë shumë më të madh të përgjegjësisë personale dhe vendim, tani më shumë pavarësi nga qeveria, dhe një reduktim krahasuese në rolin e qeverisë
