Kim Mehmeti, një nga personazhet më të njohura të letërsisë shqipe këto tri dekadat e fundit do të jetë sot në një diskutim të hapur përballë lexuesve, mbi romanin e tij të fundit “Shpërngulja e të vdekurve”, botuar nga “Saras”. Aktiviteti do të zhvillohet në orën 13.00 në sallën ovale, në Pallatin e Kongreseve, ku sot hapet sipari i 18 i Panairit të Librit. I shkruar në një stil të veçantë, romani në të përfshin që në faqet e para, duke të bërë pjesë të historisë, e cila ngjason si një rrëfim autobiografik i shkrimtarit. Një rrëfim i cili papritur i ngjason historisë tënde ose historive që ke dëgjuar shpesh në diskutime familjare. Kjo, pasi subjekti i këtij romani, është i lidhur fort me identitetin tonë historik. Një nga zërat më aktivë për sa i përket çështjes shqiptare, sidomos në Maqedoni, Mehmeti ka bërë me këtë roman një “kushtetutë shpirtërore të shqiptarëve”.
Përmes rrëfimeve të gjyshes së tij imagjinare, që u ngjan aq shumë gjysheve të secilit prej nesh, portretizohet mendja femërore shqiptare, e cila gjithnjë ka qenë e aftë të ruajë kujtesën. Në një kohë kur arkivat nuk ekzistonin, dhe kur gjithë memoria historike dukej se kishte humbur bashkë me zhvillimet që ndodhnin në Ballkanin e trazuar, femrat shqiptare ditën me mprehtësinë dhe aftësinë për të parashikuar të ardhmen, atë çfarë sot quhet historia jonë. Ky roman është kthimi i një borxhi të madh që ne i kemi gruas, përshkruar me tonet më të ndjera, dhe dashurinë më të madhe që një shkrimtar mund t’u japë personazheve të tij. Mehmeti e di që për të bërë letërsi të madhe nuk duhen subjekte të mëdha.
Mjafton të marrësh një histori nga mëhalla jote, ashtu siç e merr ai nga fshati i tij i lindjes. Personazhet orvaten të gjithë aty, dhe kanë qenë pjesë e rrugëtimit të jetës së shkrimtarit që në fëmijëri. Ai di çdo lëvizje dhe mendim të tyrin, dhe me kujdes ia ravijëzon në libër. Për vetë Mehmetin, ky është një roman i rëndësishëm. Një roman që siç e tregon nuk ka përfunduar me mbarimin e shkrimit, por ka mbetur gjatë në sirtarë për t’iu rikthyer sërish gjatë dy viteve. Një roman, që mbart brenda gjithë dashurinë e tij për vendin që duket nuk e ka gjetur ende rrugën drejt progresit.