Sahit Osmani
Harmonikisht shkrihen ngjyrat
E purpurta zjarr që djeg përbrenda
E arta rrezaton me mrekullinë
Gjelbërimit ia shuajnë harlisjen
Si buçetë lulesh shpërfaqin
Farfuritje dritash me kaltërsinë
Retë përmes ylberit ujvarë
Pa kufijë magjik joshin shpirtin
Gjethet pëshpërijnë dhimbjen e zogjve
Në shkrumbin e buzëve të tyre
Dridhshëm e të zhuritura fluturojnë
Krahëve të cicërimave për t’u kthyer