Home Blog Page 6906

A e dinë Kryeministri çka është korrupsioni?

0

Nga Jakup Krasniqi

Dje Kryeministri tha: “Le të tregoi opozita se ku ka korrupsion, këtë vit (të qeverisjes së tij) nuk ka asnjë skandal”?! Se vetëm aty ku ka skandale paska korrupsion a?! Ja, me çfarë sigurie flet Kryeministri që i ka 70 dosje në Prokurori dhe që e ka qeverisur tepër keq për dy mandate Kryeqytetin tonë, Prishtinën?!

Njeriut që e dinë çka është korrupsioni, s’ka si mos të pyet: A e dinë Kryeministri që njëherit është edhe Akademik, se çka është korrupsioni?

Kryeministri ka harruar se edhe mashtrimi disa vjeçar, se nuk do të bëjë koalicion me PDK-në e Hashim Thaçit, është korrupsion shumë i madh, bile edhe i rrezikshëm, është korrupsion moral. Korrupsioni moral është një bazament i fuqishëm për të gjitha llojet e tjera të korrupsionit, siç është ai politik e financiar. Lexuesi i vëmendshëm duhet ta dinë, se korrupsioni nuk është vetëm financiar apo ai i ryshfetit dhe i mitos. Nuk besoj që ka njeri në Kosovë që beson se korrupsioni financiar në Kosovë, na qenka zhdukur si “vesa para diellit”, me ardhjen e Isa Mustafës në krye të Qeverisë së Kosovës?!

Korrupsioni moral i filluar nga Isa Mustafa enda pa u bërë Kryeministër, është bërë në momentin kur ai e ka finalizuar koalicionin me “kapsin e institucioneve të shtetit” (për çka ai ka folur shumë herë), të gjithë po e shohim se ai e ka prodhuar, korrupsionin politik duke u bërë vazhdues dhe thellues i marrëveshjeve politike më Beogradin zyrtar. Qytetarët e Kosovës gjatë këtij mandati kanë parë se ky koalicion qeverisës ka humbur një pjesë të sovranitetit të shtetit (te gjyqësorit) dhe me marrëveshjet e Brukseli të 25 gushtit 2015 e ka bërë hisedarë në sovranitetin e shtetit, shtetin e Serbisë. Ky lloj i korrupsionit, që do të reflektoj shumë më shumë sesa korrupsioni financiar që mund të kufizohet në një mandat qeverisës, del të jetë shumë herë më i rrezikshëm sesa cilado formë tjetër e korrupsionit. Forma e korrupsionit politik, len pasoja të pa riparueshme për breza. Kur Mbreti Zog, ia fali Shën Naumin dhe Vermoshin Mbretërisë Jugosllave, ato mbeten të humbura edhe sot e kësaj dite.

Natyrisht që forma më e përhapur e korrupsionit në kohën tonë, është forma financiare e korrupsionit, që në Kosovë ka një shtrirje të gjerë në të gjitha pushtetet dhe përtej tyre. Pa dyshim që është e pa mundshme që mos të ketë korrupsion financiar të kushtëzuar në tenderomaninë tonë të konfirmuar edhe nga organizata ndërkombëtare profesionale, e mos të flasim për ryshfetmarrje e mitmarrje, të shtrira gjithandej në shoqërinë tonë. Ky dyshim rritet edhe më shumë edhe në përqindje, kur në krye të qeverisë vinë njerëz që janë të njohur për formën e korrupsionit moral e politik, të cilat pa dyshim që janë format më të rrezikshme të korrupsionit.

Të përfundojmë: edhe po të ishte e vërtetë, se ketë vit nuk ka korrupsion financiar, do të mjaftonte edhe më shumë sakaq, fakti se kjo qeveri dhe ky koalicion ka shkel çdo normë të traditës kombëtare (sidomos Kryeministri), duke shkelur fjalën e dhënë dhe kjo nuk është bërë pa një interes meskin (financiar). Kur, kësaj ia shtojmë edhe marrëveshjet tepër të këqija e të pa drejta të Brukselit, duke përfshirë “Zajednicën” dhe Demarkacionin, korruptim më të madh, më të pa drejtë e më të dëmshëm nuk i duhen Republikës së Kosovës. Kjo është një dëshmi tjetër, se shqiptarët tradicionalisht kanë probleme të mëdha me korrupsionin moral, politik, gjithsesi dhe financiar?! Zogu dy herë e par zbrazë arkën e shtetit dhe shqiptarët vazhdojnë ta quajnë “mbreti i shqiptarëve”?! Dhe çka është edhe më keq, ne shqiptarët jemi tepër lojal ndaj këtyre fenomeneve prapambetlënse, të cilat po na përsëritën shpesh! Jo me kot, thonë: “Kush nuk mëson, pëson”!

Letër e hapur Thaçit e Veselit: Dorëhiquni

0

Profesoresha dhe ish e burgosura politike,Afërdita Dervishi, përmes një letre të hapur drejtuar Kryetarit të PDK’së, Hashim Thaci dhe zëvendësit të tij në parti, Kadri Veseli, ka kërkuar dorëheqjen e tyre pas zhvillimeve të fundit në vend që lidhen me Marrëveshjen për Demarkacionin me Malin e Zi dhe Marrëveshjen për Asociacionin me Serbinë.

“Deputetët që kanë dalë në mbrojtje të territorit dhe të Republikës nuk do të thotë se janë më atdhetarë se ju. Në të vërtetë, nëse doni të shikoni, ata po dalin më shqiptarë se ju. Prandaj, lëreni anash etjen për pushtet dhe JEPNI DORËHEQJE!”, shkruan ajo, në letrën e saj publike drejtuar Zv/Kryeministrit të parë dhe Kryetarit të Kuvendit.

Letra e plotë:

Letër e hapur z. Hashim Thaçi dhe z. Kadri Veseli

– Z. Hashim Thaçi dhe z. Kadri Veseli, ju ndoshta mund ta burgosni realitetin! Por, a e keni pyetur ndonjëherë veten, në punën tuaj kushtetore, se a mund të burgoset historia? A e keni pyetur ndonjëherë veten se a bën të burgoset Albulena Haxhiu?

Në kohën kur atdheu ka pasur nevojë, ju, Z. Thaçi dhe Z. Veseli, keni qenë të rreshtuar aty ku duhet dhe siç duhet, prandaj kjo thirrje, kjo letër e hapur, është drejtuar te ju.
Me z. Isa Mustafa nuk kam punë as unë, as familja dhe as shqiptarët me dinjitet kombëtar, prandaj ai dhe lloji i tij janë punë e historisë.
E nxitur nga burgosja e 13 deputetëve të Kuvendit të Kosovës, në mesin e të cilëve edhe mbesa ime, Albulena Haxhiu, po ju drejtohem publikisht, për të trokitur në ndërgjegjen tuaj, se duke dënuar atë, keni dënuar, ose keni bërë veprim për të dënuar një pjesë të historisë sonë. Andaj, një ditë historia mund t’ju dënojë, kurse fëmijët tuaj nuk e di a do të kenë guxim t’i shohin në sy të tjerët, sidomos atyre që kanë lindur, janë rritur dhe janë edukuar në familje që bëjnë historinë tonë të re.
Ju nuk i keni burgosur vetëm disa deputetë. Janë burgosur një pjesë e mirë e shqiptarëve. Ngase, e dini edhe ju, populli e ushtron pavarësinë kombëtare nëpërmjet përfaqësuesve të tij. Populli shqiptar i Kosovës këtë të drejtë e ka realizuar e ka deleguar te deputetët e zgjedhur të partive politike. Prandaj, sovrani shqiptar u beson veprave të përfaqësuesve të tij në Kuvendin e Kosovës, sepse janë ata që i përfaqësojnë interesat e përkatësisë së tyre kombëtare, jo interesat e ngushta të ndonjë grupi.
Në një gjendje si kjo që është krijuar, doemos me fajin tuaj, sepse jeni kryesorët, por edhe me veprimet e papëlqyera të opozitës, por të cilët janë të detyruar t’i bëjnë për ta ruajtur këtë Republikë, që nesër do të jetë pjesë e atdheut të bashkuar, kërkesa më njerëzore dhe veprimi më i dinjitetshëm është të JEPNI DORËHEQJE.
Nuk e di a ju ka shkuar ndonjëherë në mendje se edhe ne qytetarët e zakonshëm kemi fëmijë që do të donim t’i shkollojmë jashtë, kur sëmuremi do të donim të kemi një trajtim njerëzor se, ruana zot, për t’i operuar fëmijët tanë në Turqi, apo gjetiu në Evropë, nuk kemi të drejtë dhe mundësi, as në ëndërr ta shohim. Njësoj, edhe ne, jemi njerëz si ju, nga gjaku e mishi, nga kockat e lëkura. Njësoj si ju, kemi shkollë e profesione të lakmueshme, por kemi zgjedhur që në jetë të ecim vertikalisht, siç është në natyrën e njeriut, dhe të mos bëhemi puthadorë e servilë të kujtdo qoftë. Mos harroni se populli është lodhur nga papunësia, nga privatizimi ku përfitues janë individët, kurse punëtorët kanë mbetur pa punë, janë lodhur nga korrupsioni në të gjitha nivelet, nga nepotizmi, nga përbuzja; shqiptarët janë lodhur nga të qenit qytetarë të rendit të dytë e të tretë në tokën e të parëve, prandaj ndaluni dhe shikoni vlimet që po bëhen në këtë popull që ju ka votuar edhe ju.
Ju të dy, z. Thaçi dhe z. Veseli, keni rastin t’i thërrisni mendjes, të hiqni dorë nga ky koalicion i mallkuar që po na djeg në palcë çdo ditë që agon, kur e dini se mund të krijohen situata edhe më të rënda. Pastaj, duke ushtruar pushtet të këtillë, a po e shihni se po e vrisni demokracinë, edhe për të drejtën e kundërshtimit të Albulena Haxhiut që, siç e dini edhe ju, është pjesë e një familje që është bërë pjesë e kujtesës sonë historike!
Jepni dorëheqje pra, o njerëz, në të mirë të kësaj pjese të popullit shqiptar!
Ky popull, pra as ne, më nuk jemi analfabetë, z. Veseli. Edhe ne shumë herë e kuptojmë se pozita dhe pushteti ‘shkelin’ njerëz, z. Thaçi. Por në një vend si ky yni, si Kosova, që historikisht është pjesë e një shteti, për të cilin pak vite më parë kanë rënë 2 261 dëshmorë të kombit, për të cilin janë vrarë dhe masakruar më shumë 12 843 viktima, për të cilin janë vrarë dhe therur më shumë se 1 396 fëmijë, që nga barku i nënës e deri në moshën 14-vjeçare, janë dhunuar 20 400 vajza e gra shqiptare, nënat, motrat dhe nuset tona (Agjencia Shtetërore e Arkivave të Kosovës), ku as të gjallë as të vdekur nuk gjenden edhe më shumë se 1 700 të vrarë, andaj e keni kohën ta kuptoni se gjaku i këtyre shqiptarëve nuk bëhet ujë. Prandaj, thirrni ndërgjegjes suaj, në mënyrë që ta ruani dinjitetin që ju ka mbetur! Jepni dorëheqje!
Edhe dy fjalë për Albulena Haxhiun që e keni burgosur!
Ju e dini kush ishte Ahmet Haxhiu. Nëse nuk e dini, pyeteni Bacën Adem Demaçi. Ai ende është gjallë. Po ashtu, e dini se armët e sjella nga ai, edhe nga vendet e Evropës, kanë qenë pushkët e para të lirisë. E dini se shtëpia e tij ka qenë strehë e veprimtarëve dhe armëve të lirisë dhe luftës për liri, që kjo pjesë e tokës sonë ta hiqte robërinë sllave. Sa dihet, edhe ju keni qenë pjesë e atij konaku, e veprimtarisë atdhetare të atij burri, që i ka besuar vetëm bashkimit kombëtar.
A e keni pyetur ndonjëherë veten, se ai ju vjen në ëndërr dhe, ashtu siç e kishte zakon, t’ju pyes qetë, pse ma burgoset mbesën, Albulenën?! E di, ai nuk do t’ju thoshte se keni ngritur dorë në familjen e Ahmet Haxhiut, sepse ai kishte vetëm një familje – Atdheun, por ju a do të kishit forcë ta shikonit në sy, njeriun që kishte vënë çdo gjë në shërbim të luftës për liri, shqiptarin që kishte vetëm një atdhe-kurdo që do të bëhet bashkimi kombëtar, njeriun, për të cilin siç kanë thënë, pa ndihmesën e tij, bashkë me Xhavit Hazirin e Nait Hasanin, vështirë se do të themelohej UÇK-ja.
Ju që ishit pjesë e kësaj lufte, lë mënjanë që për kryeshef të policisë së Kosovës e emëroni djalin e udbashit, Enver Maxhuni, tani i burgosni djemtë e vajzat e atdhetarëve, nga të cilët ndonjëri nuk është gjallë. Nuk e di a i frikësohen shqiptarët mallkimit të historisë?! Po ju, a keni frikë nga ky mallkim, kur edhe ju e dini se me ‘Zajednicën’ dhe me caktimin e kufijve, kudo qofshin ata, me Maqedoninë, apo Malin e Zi, me Serbinë, apo me dreqin e të birin, mos po ju mallkon historia për tradhti kombëtare?!
Populli, ky i Kosovës, ju ka votuar për të udhëhequr siç duhet dhe për ta çuar në vend amanetin e dëshmorëve të kombit. Ju e dini më mirë se askush atë amanet! Ndërsa, si po veproni, ju po prekni në integritetin e kësaj Kosove që ka mbetur, po prekni në tërësinë e kësaj Republike që quhet Kosovë.
Deputetët që kanë dalë në mbrojtje të territorit dhe të Republikës nuk do të thotë se janë më atdhetarë se ju. Në të vërtetë, nëse doni të shikoni, ata po dalin më shqiptarë se ju. Prandaj, lëreni anash etjen për pushtet dhe JEPNI DORËHEQJE!

(Autorja është e burgosur politike dhe profesoreshë universiteti)

Shitet për 100 mijë dollarë një dorëshkrim i Betoven-it

0

Zbuluar kohë më parë në një shtëpi në Connecticut, një partiturë muzikore, dorëshkrim i kompozitorit të famshëm gjerman, Betoven, është shitur në një ankand për 100 mijë dollarë.

The Guardian njofton se dorëshkrimi është gjetur nga profesionisti Brendan Ryan, i cili e ka njohur shkrimin e kompozitorit.

Mendohet se kjo partiturë mund t’i takoi veprës “Mbreti Esteban”, që deri tani i mungonte një pjesë.

Eqrem Kryeziu: Deputetët e LDK-së do ta votojnë Thaçin president

0

Ish-nënkryetari i Lidhjes Demokratike të Kosovës, Eqrem Kryeziu, ka bërë me dije se moszgjedhja e Hashim Thaçit president mund ta çojë vendin në zgjedhje të parakohshme.

Ai ka vlerësuar se për këto zgjedhje nuk janë e gatshme as opozita dhe as LDK-ja.

Kryeziu në një intervistë për “Epokën e re”, ka treguar se presioni i zgjedhjeve të reja do t’i shtyjë deputetët e partisë së Isa Mustafës ta votojnë për president liderin e PDK-së. Sipas tij, zgjedhja e Thaçit president është në interest të të gjitha partive.

“Sa po shoh unë, nuk është interesi i asnjë partie t’i masë forcat me zgjedhje të reja”, ka thënë Kryeziu.

“Epoka e re”: Në këtë situatë politike, a do të mund të realizohet ky ‘pazar’, pasi opozita nuk po lejon mbajtjen e seancave në sallën e zakonshme, kurse disa deputetë të LDK-së kanë paralajmëruar se nuk do ta votojnë Thaçin për president?

Kryeziu: Tash unë po flas se si e shikoj këtë proces nga terreni, sepse nuk e kam pasur privilegjin të jem më i madhi në krye. Ju them se nuk është e artikuluar edhe krejt kundërshtia e opozitës ndaj Qeverisë. Nuk dihet se a janë kundër kryeministrit apo janë edhe kundër Thaçit. T’ju them të vërtetën unë nuk e kam të qartë këtë punë. Me gjasë tehu i kundërshtisë së opozitës po shkon kundër kryeministrit. Po jua kujtoj një deklaratë publike të z. Haradinaj, i cili pati thënë: ‘Z. Thaçi nuk mund të krahasohet me Isën. Ai (Mustafa) është shumë larg Thaçit’. Pra që donte të thoshte se është më i dobët. Kështu që këto gjëra janë relative. Sidoqoftë, është normale të ketë deputetë që të mos u pëlqejë kandidati për president, sikurse ka pasur shumë deputetë që nuk u ka pëlqyer Jahjaga për presidente, por Jahjaga e kreu mandatin e saj të plotë.
 
“Epoka e re”: Prisni që Thaçi të bëhet president i ri i Kosovës?
Kryeziu: Marrëveshja që është arritur ndërmjet PDK-së dhe LDK-së është kontratë e dy partive. Nëse ju më pyesni se a do të realizohet kjo kontratë, atëherë unë do t’jua shtroja një pyetje juve: A do të ketë tjetër kandidat? Në qoftë se dikush nuk e ka mbështetjen partiake është e pamundshme të zgjedhet president. Po e marrim edhe variantin se mund të dështojë zgjedhja e presidentit, atëherë sigurisht se shkohet në zgjedhje të lira, të cilat qysh po e shoh, nuk i përshtaten askujt.
“Epoka e re”: Meqenëse kjo mënyrë e zgjedhjes së presidentit e nxit dialogun politik mes partive parlamentare, sa besoni se janë në gjendje që dy partitë në pushtet të dialogojnë me opozitën për këtë çështje?
Kryeziu: Kur Kuvendi e zgjedh presidentin, ashtu si e kemi ne, atëherë duhet të futen doemos partitë politike në dialog, që kjo do të ishte një e mirë për vendin. Besoj se shumica i ka votat për ta zgjedhur presidentin. Kurse ideja se do të mungojnë disa deputetë, e pozita nuk do të mund t’i ketë dy të tretat e pranishme, ndoshta është e mundshme, por ndoshta edhe nuk është e mundshme, sepse nuk kemi alternativë tjetër. Nuk ke kënd e propozon për president. Në qoftë se dikush i ka 80 vota tani, kush tjetër do t’i kishte 80 vota të tjera. Ndoshta Kuvendi më nuk është i gatshëm ta zgjedhë dikë si zonjën Jahjaga, me një farë zemërgjerësie të rastit për ta kaluar krizën.
“Epoka e re”: Ju e njihini z. Thaçi. Besoni se ai do të pranonte të zgjedhej president në një sallë të improvizuar?
Kryeziu: Nuk po mund të parashikoj aq gjatë, sepse deri atëherë mund të ketë edhe zhvillime të tjera.
“Epoka e re”: Çfarë zhvillime të tjera do të mund të ndodhin?
Kryeziu: Demarkacioni pothuajse është hequr prej rendit të ditës. Kur kryeministri i Malit të Zi, Milo Gjukanoviq, thotë se ia bëjmë diqysh, ani pse kjo Qeveri po duket sikur nuk do për t’i bërë mirë Kosovës. Pra, deri atëherë mund të ndodhin zhvillime të ndryshme, sepse mund të supozoj se edhe Gjykata Kushtetuese ka kurajën që të shohë si antikushtetuese disa formulime për Asociacionin e komunave serbe që, në fakt janë, me aq sa kuptoj unë. Atëherë po del se këto dy kërkesa të opozitës në një farë forme po gjejnë një farë zgjidhje, dhe nuk do të ketë nevojë të gjuajnë bombola të gazit. Në fund të fundit, pavarësisht se në cilën sallë zgjidhet presidenti i ri, legjitimitetin ta njehë bota. Në qoftë se dëshirojnë t’u ikin incidenteve nuk është me rëndësi salla.
 
“Epoka e re”: Në rast se nuk do të zgjedhet Thaçi president, do të ishte e mundshme zgjedhja e një kandidati konsensual?
Kryeziu: Nuk kam menduar për këtë çështje. Ndoshta teza juaj mund të jetë e bazuar. T’ju them të drejtën, nëse shkohet me president konsensual nuk mund të jemi të kënaqur, sepse ajo pozitë e presidentit praktikisht nuk është marrë vesh se ekziston në këtë mandat. Unë kam respekt të madh për zonjën Jahjaga, po flas në aspektin institucional.
“Epoka e re”: Thatë se, nëse Thaçi nuk zgjedhet president, vendi mund të shkojë në zgjedhje. Kujt prej partive i konvenojnë zgjedhjet e reja?
Kryeziu: Sa po shoh unë, nuk është interesi i asnjë partie t’i masë forcat me zgjedhje të reja. Opozita ka bërë gjithë atë rezistencë, por nuk është e sigurt se kjo do të kthehet në vota. As partitë në pushtet nuk kanë ndonjë disponim që të shkojnë në zgjedhje të reja. Ndoshta më e qeta në këtë drejtim është PDK-ja, e cila ka mbetur në një farë forme e paprekur prej eksperimenteve, prej ecejakeve të lideri të LDK-së, i cili për gjashtë muaj e mbajti varur Kosovën.
“Epoka e re”: Ju po thoni se zgjedhjet nuk janë në interes të partive opozitare dhe LDK-së, atëherë a mund t’i shtyjë kjo deputetët e LDK-së ta votojnë për president Thaçin, në mënyrë që t’u shmangen zgjedhjeve?
Kryeziu: Sigurisht se mund të jetë edhe kjo. Po them se kam vërejtur se asnjëra parti nuk është e interesuar të shkojë tash në zgjedhje, sepse nuk është e sigurt se çka fiton më shumë. Dhe duke e parë këtë, mendoj se interesi i tyre është ta votojnë çështjen e presidentit. Në këtë rast e kemi z. Thaçi kandidat për president. Mirëpo, pa marrë parasysh se kush është kandidat, interesi i tyre është ta votojnë zgjedhjen e presidentit. Ne e votuam zonjën Jahjaga vetëm për t’u ikur këtyre gjërave. Kështu që, në qoftë se janë ata të moçmit këta në Kuvend, besoj se do ta votojnë kandidatin për president.

Fyen dhe pengon policët në Suharekë, arrestohet

0

Një person është arrestuar në fshatin Duhel të Komunës së Suharekës, pasi që ka fyer dhe penguar zyrtarët policorë, të cilët ishin në kryerje të detyrës.

“Është arrestuar një i dyshuar mashkull K/Shqiptar, pasi i njëjti ka fyer dhe penguar zyrtarët policorë, të cilët ishin në kryerje të detyrës zyrtare”, njofton Policia e Kosovës.

Me urdhër të prokurorit i dyshuari është dërguar në mbajtje. /PrizrenPress.com

Zafir Berisha: Tre muajt e ardhshëm tronditës për Kosovën

0

Deputeti i NISMA për Kosovën, Zafir Berisha, ka thënë se tre muajt e parë të vitit 2016, do të jenë tronditës për vendin.

“Unë mendoj që tre muajt e ardhshëm, pra tre muajt e parë të vitit 2016, do të jenë tre muajt bukur të rëndësishëm për vendin. Në këto tre muaj, do të ketë zhvillime që nuk i ka pa vendi më parë dhe mendoj që do të tronditet skena politike gjatë asaj periudhe. Do të ketë batica dhe zbatica si dhe zhvillime të ndryshme në vend”, ka thënë Berisha në emisionin “Kontakt” në Tribuna Channel, duke shtuar se paraprakisht është vështirë të thuhet se çfarë do të ndodhë.

Deputeti Berisha gjithashtu ka folur edhe për skenarin e protestës së 9 janarit, procesin e zgjedhjes së Presidentit të ri, si dhe për zgjedhjet e mundshme të parakohshme./Gazeta Tribuna

Eshref Durmishi flet rreth “Shok”-ut

0

Aktori dhe producenti i filmit “Shok”, Eshref Durmishi, në emisioni NIN në Klan Kosova, ka folur rreth filmit të metrazhit të shkurtër me skenar dhe regji të Jamie Donoughe.

Ky film i cili bazohet në ngjarje të vërtetë, ka një pjesë edhe nga jeta e vet aktorit:

“Kur kam qenë 14 vjeçar gjatë luftës në Kosovë nuk kishim të drejtë të shkonim në shkollë, dhe është dashur të ndjeknim shkollë private. E një ditë rrugës për në Gjakovë nga ku edhe po mësoja, duke hyrë në autobus na ndaluan policia serbe, kur rradha erdhi tek unë ai më pyeti për letërnjoftim, unë nuk dija serbisht dhe i thash nuk kam, kur i thash nuk kam ai më rrahu dhe më tha herën tjetër kur të shoh do të flasësh serbisht”.

Eshrefi tha se ajo çka është më e mira është se gjithçka është rreth Kosovës dhe rreth luftës së Kosovës.

Ai poashtu ka folur rreth dy fëmijëve që janë poashtu aktorë të këtij filmi, Andi dhe Lumi, për të cilët ai tha se ishin fantastik.

Durmishi ndër të tjerat tregoi edhe për momentin kur mori lajmin se filmi “Shok” ka hyrë në 10-shën e nominimeve të Oscar-it.

“Kam qenë në Pallatin e Rinisë në Prishtinë duke e përcjellë një ndeshje, dhe kur e hapa telefonin pashë që Variety kishte shkruajtur që kemi hyrë në 10-she për Oscar, fillova me bërtit e me fishllu”.

Aktori tha se hapi i tanishëm është lobimi i madh i filmit në Amerikë, për të cilin edhe kishin angazhuar një publicist.

Poashtu ai tha se edhe duhet një shumë e madhe për shkak se nëse filmi nominohet me datë 14 janar atëherë ekipi duhet të jetë patjetër më datë 15 në Los Angelos në mënyrë që të jenë prezent derisa sa të bëhet ndarja e çmimeve.

Beqir Letaj : Nuk e kam keqpërdorë detyrën zyrtare

0

Zëvendësdrejtori i Gjimnazit “Gjon Buzuku” në Prizren, Beqir Letaj, ka mohuar se ka keqpërdorë detyrën zyrtare. Ai pranon se akuzohet  për nënshkrimin e një marrëveshje për transportimi e maturantëve për në Shqipëri.

“Ju informoj se unë akuzohem se gjoja kam bërë krim ekonomik, se kam nënshkruar në cilësinë e Drejtorit në detyrë një marrëveshje për transportimin e maturantëve e të Gjimnazit “Gjon Buzuku” për në Shqipëri”, tregon Letaj.

Ai thotë se në vitin 2013-të, ka pasur zhegitje të procedimit të tenderit për realizimin e ekskursionit të maturantëve të Gjimnazit “Gjon Buzuku”.

“Për shkak se drejutori,Shaip Buduri me datën 3 tetor 2013, kishte hyrë në garë elektorale për zgjedhjet lokale,dhe   kishte ngrirë postin”.

“Unë, Beqir Letaj,me përgjegjësi morale dhe ligjore ju deklaroj se nënshkrimin e kontratës për bartjen e maturantëve me Kompaninë “Atmaxha”,  e kam bërë për nderë të 595 maturantëve dhe assesi për ndonjë interes material”.

 “Këtë e kam bërë edhe për shkak se në  njëfarë mënyre ishim edhe nën presion të maturantëve,të cilët për shkak të prolongimit të ekskursionit, kishin protestuar para DKA-së dhe kishte rrezik të bëhej kaos në shkollë”./PrizrePress.com/

Ecjet dhe ngecjet

0

Letërsia shqipe është zhvilluar duke ecur herë para, herë mbrapa. Ky zhvillim i panatyrshëm e ka sjellë atë në pikën ku tashmë nuk dihet çka është vlerë dhe çka është antivlerë

Në letërsinë evropiane kemi poetikat që ndjekin një rend kronologjik: Mesjeta, Rilindja, Neoklasicizmi, Sentimentalizmi, Romantizmi, Realizmi, Modernizmi dhe Postmodernizmi. Natyrisht, ka edhe shumë formacione të tjera, por që mund të shihen si të subordinuara brenda këtyre formacioneve përfaqësuese, të cilat kanë autorët, stilet, figurat dhe format dominuese.

Në letërsinë shqipe ky rend përmbyset. Pas modelit mesjetar (letërsia probliblike), vjen modeli arabik (letërsia alamiado), e cila pasohet nga romantizmi (De Rada, Naimi etj.) i identifikuar me Rilindjen (kombëtare), pas të cilit vjen sentimentalizmi (Ndoc Nikaj, Haki Stërmilli etj.), ndërkohë që ndërtohet një urë mes romantizmit dhe realizmit (Çajupi, Asdreni, Migjeni) që pasohet nga “folklorizmi” (Fishta, Kuteli, Koliqi, Lasgushi), krahas të cilit zhvillohet neoklasicizmi (Ethem Haxhiademi) që i hap rrugë modernizmit (A. Pashku, R. Kelmendi, A. Shkreli etj.), paralel me të cilin zhvillohet realizmi, i cili mbytet shpejt nga socrealizmi, kurse postmodernizmi provohet me sukses vetëm në një roman kosovar deri në mbarim të shekullit njëzet.

Siç po shihet, letërsia shqipe është një mishmash modelesh, me një zhvillim atipik. Për të nuk mund të thuhet se ka evoluar, derisa ka aq kthime mbrapa, aq anakronizma.

Më poshtë do t’i shohim poetikat (drejtimet) e mëdha të kësaj letërsie, duke synuar edhe mbajtjen e një kriteri kronologjik.

Mesjeta

Atëherë kur Mesjeta mbaron në Evropë, fillon në Shqipëri. Letërsia shqipe vihet në shërbim të kishës dhe mjaftohet me përmbushjen e funksionit etik kristian. Edhe si letërsi kishtare, ajo nuk përpunohet mjaftueshëm si model, derisa dihet se modeli mesjetar në letërsinë evropiane kishte sjellë edhe pasuri zhanrore, formale e stilistikore; kishte zhvilluar një teatër dogmatik dhe kishte derdhur doktrinën fetare në forma të reja poetike. Pastoralet, fabulat, alegoritë, apo dramat e mistereve, moraliteteve, mrekullive, pasioneve, nuk janë provuar ndonjëherë në letërsinë shqipe. Prandaj, sot mund të thuhet lirisht se letërsia shqipe nuk e ka provuar me sukses modelin mesjetar.

Alamiado

Si në vendet e tjera të Evropës, edhe në letërsinë shqipe modeli arabik nuk është ngulitur mirë. Edhe pse ndikimi është në natyrën e letërsisë, kur bëhet fjalë për këtë model letrar ai na del si fenomen i papranueshëm. Ndoshta, kjo duhet të shihet ndryshe: ndikimi që vjen nga pëlqimi estetik është i natyrshëm, por jo edhe ndikimi që vjen nga imponimi politik. Alamiado ka format dhe figurat e veta, të tilla çfarë i ka edhe në letërsinë shqipe të quajtur “letërsi e bejtexhinjve”, por nuk i ka të atij niveli çfarë i ka letërsia origjinale arabe. Divani, gazeli, kasida etj., në letërsinë shqipe kanë ngelur gjithmonë si shartime të pasuksesshme. Edhe ky model shkrimi nuk mund të thuhet se ka dhënë fryte në letërsinë shqipe, ashtu siç nuk mund të thuhet se u tregua i frytshëm për letërsitë e tjera të Evropës që e provuan këtë model.

Romantizmi

Në letërsinë evropiane Romantizmi dhe Rilindja kanë shekuj ndërmjet, ndërsa në letërsinë shqipe këto janë e njëjta gjë. Romantizmi është Rilindje (jo si Rilindja evropiane që ishte rilindje e shpirtit të lirë, ringjallje e modelit klasik), por rilindje kombëtare. Romantizmi shqiptar rilindi një figurë të kohës së Rilindjes evropiane, Skënderbeun, të cilin e paraqiti si model të përkyer të atdhedashurisë. Ky është një romantizëm i instrumentalizuar që plotësoi kërkesat kombëtare, por mbeti larg plotësimit të kritereve letrare të modelit të cilit i përkiste. Romantizmi shqiptar është një romantizëm i zbehtë përballë romantizmit evropian. Shumë nga poetikat e subordinuara të këtij modeli romantizmi shqiptar nuk i provoi asnjëherë. Kështu që, as ky model nuk mund të konsiderohet i suksesshëm, sepse nuk shënoi ndonjë ecje estetike progresive, gjithpërfshirëse.

Realizmi

Krahas devijimeve të tilla si sentimentalizmi dhe neoklasicizmi, në letërsinë shqipe u provua edhe modeli i realizmit, që u mjaftua kryesisht me qëndrimin realist, por jo me kultivimin e formës tipike të këtij modeli. Më shumë realizëm pati në poezi sesa në roman dhe ky është një ndër paradokset e këtij modeli, proza e të cilit në letërsinë shqipe u mjaftua me skica tregimesh. Pikërisht kur pritej që të vinte koha e pjekurisë së realizmit, u instalua realizmi socialist që është ikje nga qëndrimi i realizmit dhe kthim në disponimin e romantizmit.

Modernizmi

Modernizmi është termi më i përdorur dhe më i keqpërdorur në letërsinë shqipe. Brenda këtij termi janë futur shpesh edhe autorë që nuk përfillnin as kushtin e parë të modernizmit: ikjen nga tradita. Fishta, Lasgushi, Koliqi, Kuteli etj., të cilët njihen si autorë të lidhur së tepërmi me traditën dhe folklorin, sigurisht që nuk do të duhej të pretendohej të futeshin brenda këtij termi që është alergjik ndaj traditës.

Mirëpo, brenda këtij termi mund të futen disa autorë të gjysmës së dytë të shekullit njëzet të cilët, edhe pse nuk deshën apo nuk ditën t’i shmangen traditës, së paku arritën ta përsosin stilin, ta bëjnë tekstin më të figurshëm dhe të paraqesin një disponim të dilemave të njeriut modern. Prandaj, është e kotë të kërkohet letërsi moderne në Shqipëri, ku menjëherë pas realizmit të lehtë, erdhi socrealizmi i hekurt. Letërsia moderne fillon në Kosovë, ku poezia, proza dhe drama marrin modele nga letërsitë moderne evropiane. Natyrisht, shumica e studiuesve në botë konsiderojnë se modernizmin ka mbaruar në vitet ’50, ndërsa në Kosovë veprat moderniste shkruhen pas viteve ‘50.

Megjithatë, sot mund të konstatohet që modeli modernist, edhe pse jo i liruar krejtësisht nga ruraliteti dhe tradita, ekziston në letërsinë shqipe, por ekziston vetëm në letërsinë e Kosovës.

Postmodernizmi

Pas mbarimit të Luftës së Dytë Botërore, njerëzit humbën besimin në shpëtimin që vjen nga shkenca, sepse shkenca solli bombat atomike. E, rrjedhimisht u përmbys besimi në metarrëfimin modernist dhe gjithçka nisi të shihet me sy kritik. Duke dyshuar se të gjitha mundësitë e shkrimit i kishte shteruar modernizmi, John Barth shkroi esenë “Letërsia e shterimit”, ku i referohej letërsisë postmoderne, të cilën disa vjet më vonë e pa si “Letërsi të rimbushjes”. Vërshoi debati për postmodernizmin, ashtu siç vërshuan edhe veprat postmoderne. “Gjithçka lejohet” ishte motoja e të gjithë autorëve, të cilët në veprat e tyre iu kthyen të kaluarës të cilën e kishte mohuar modernizmi, por ky kthim u bë nëpërmjet filtrave ironikë dhe me teknikën e montazhit, si teknikë tipike postmoderne që thyen dhe bashkon gjithçka.

Shembullin e këtij modeli në letërsinë shqipe të shekullit njëzet e gjejmë te “Vdekja më vjen prej syve të tillë”, ndërsa shkëlqimin e figurës së ironisë si figurë kryesore të postmodernizmit e gjejmë te kapitulli “Deklarata” në po atë roman. Në fund të shekullit të kaluar dhe në dekadën e parë të këtij shekulli, ky model u bë modë si në Shqipëri, ashtu edhe në Kosovë.

Edhe pse shumë studiues shqiptarë ende nuk e pranojnë postmodernizmin, në botë ka më se dy dekada që flitet për fundin e tij dhe për lëvizje dhe poetika të reja, si: performatizmi, dixhimodernizmi, rimodernizmi, post-postmodernizmi etj. I pari ia kundërvë erudicionit postmodernist idiotësinë performatiste, po ashtu ironinë e zëvendëson me sinqeritetin; i dyti tregon sesi teknologjia e çmonton postmodernën dhe e rikonfiguron kulturën; i treti ka vënë si moto fjalinë “drejt një spiritualiteti të ri në art”, duke sugjeruar kështu një fund dhe një fillim, sepse tani është koha për një art që kërkon jo thjesht një sensibilitet të ri (siç bënte dikur postmodernizmi), por një spiritualitet të ri; i katërti insiston të tregojë fundin e postmodernizmit nëpërmjet një termi që vështirë ta pagëzojë epokën e radhës.

Shkrimtarët shqiptarë kanë ngecur te postmodernizmi, thuajse ai është fundi i risive. Për të dalë nga ky pellg, duhet tejkaluar postmoderna, duhet kuptuar që ka ende shtigje për gjetjen e risive dhe se bindja që “gjithçka e mençur tashmë është thënë” ka ekzistuar që në antikitetin grek, veçmas tek Eskili. Mjafton të shihet se sa shumë gjëra të mençura e të reja janë thënë nga koha antike, për ta kuptuar që hapi nuk duhet të ndalet këtu. Idetë dhe temat mund të kombinohen deri në pambarim.

Njëmend tash mund të thuhet se postmodernizmi në botë ka dy dekada që ka vdekur, por letërsia është gjallë, madje më e gjallë sesa në kohën e postmodernizmit. Edhe në letërsinë shqipe, largimi i autorëve nga modeli postmodern do të jetë një hap drejt një letërsie që kthen spiritualitetin dhe sinqeritetin, aty ku tash ka vetëm formalitet dhe ironi. /GazetaExpress

Ju n’burg, ne t’lirë!

0

Nga Imer Mushkolaj

Qeveritarët u bënë copë këto ditë për të na mbushur mendjen se i kanë plotësuar të gjitha kriteret për liberalizimin e vizave, madje duke e akuzuar Brukselin se qenka bazuar në një raport të shtatorit, teksa ka bërë të ditur edhe tetë kritere të palotësuara. Ata me çdo kusht po përpiqen të na bindin se raporti qenka pozitiv, por në fakt nuk është kështu. Përndryshe, nga Brukseli do të vinte porosia se Kosova i ka përmbushur të gjitha kriteret dhe rekomandohet liberalizimi i vizave, e jo se duhet plotësuar edhe tetë sish. Dhe detyrat që duhet kryer janë të qarta dhe praktike.

Por, në gjithë këtë muhabetin rreth liberalizimit ka fort demagogji e hipokrizi. Përderisa zyrtarët qeveritarë në njërën anë përpiqen të na mbushin mendjen se gjithçka është OK, në anën tjetër thonë se kriteret e mbetura do t’i plotësojnë shpejt. Nëse gjithçka qenka kryer, si paska mundësi që “ato që kanë mbetur” të përmbushen shpejt. Këtë logjikë duket se më së miri e kuptojnë ata që qytetarët po duan t’i shtyjnë t’iu besojnë, pavarësisht se faktet tregojnë të kundërtën.

Dikush edhe mund t’i besojë Qeverisë se i ka plotësuar të gjitha, por të paktën një ndër kriteret është mjaft i vështirë dhe nuk mund të përmbushet brenda natës. Brukseli po kërkon aktgjykime të nivelit të lartë për krim dhe korrupsion dhe konfiskim të pasurisë. Ose, “përkthyer” në shqip, po kërkohet që kriminelët dhe të korruptuarit e profilit të lartë të dënohen dhe të futen në burg. Shkurt e qartë.

* * *

Krimi i organizuar dhe korrupsioni janë dy fenomenet që e kanë dëmtuar më së shumti vendin. Që nga nivelet e ulëta e deri te më të lartat qeveritare, zyrtarë të shumtë e kanë vjedhur e dëmtuar shtetin, duke krijuar pasuri marramendëse. Që nga nivelet e ulëta e deri te më të lartat në kompani publike udhëheqës të tyre kanë zhvatur para e të mira tjera materiale, duke u kthyer në milionerë brenda natës.

Tenderët kanë qenë burim i pashtershëm korrupsioni, ndërkohë që janë zvarritur me qëllim ndryshimet në ligjin për prokurimin publik. E në krye të Organit Shqyrtues të Prokurimit vazhdon të jetë njeriu i PDK’së, i cili madje akuzohet për keqpërdorim të detyrës zyrtare. Për çfarë përmbushje kriteresh po flasin qeveritarët?

Ndërkohë, përderisa demagogjia e hipokrizia nuk kanë fund, bordet e ndërmarrjeve dhe agjencive tjera publike vazhdojnë të popullohen me militantë partiakë.

Përderisa qeveritarët na flasin për sundim rendi e ligji, një proces gjyqësor i profilit të lartë për korrupsion zvarritet tash pesë vjet, një ish kryetar komune i dënuar na përshëndet nga arratia, e ndaj një kryetari tjetër komune vendimi përfundimtar i gjykatës zvarritet pa kurrfarë arsye. Për çfarë përmbushje kriteresh po flasin qeveritarët?

Përpara se të fajësojnë Brukselin, kryeministri dhe zëvendësi i tij do të duhej që ta shohin veten ku janë, do të duhej të paktën ta pyesin veten se çfarë kanë bërë për luftimin e korrupsionit dhe krimit, do të duhej të shohin se si e kanë kapur shtetin me militantë partiakë gjithandej nëpër institucione, do të duhej që të paktën t’ju vijë keq për gjendjen në të cilën e kanë sjellë vendin. Fajet për mosliberalizimin e vizave nuk i ka Brukseli, por Prishtina. Prishtina dhe askush tjetër. Dështimet nuk mund të mbulohen me fajësimin e të tjerëve.

* * *

Ndryshe nga qytetarët e të gjitha vendeve të Ballkanit Perëndimor, kosovarët ende kanë mbetur peng i politikanëve të papërgjegjshëm të cilët krimin dhe korrupsionin i kanë mënyrë qeverisjeje, mënyrë jetese. Atyre ende iu duhet të presin para ambasadave të huaja, me shpresë se mund të marrin një vizë. Ata ende fyhen e përçmohen.

E politikanët nuk e kanë problemin e vizave. Ata mund të lëvizin lirshëm dhe me paratë tona gjithandej Europës. Kryeministri Isa Mustafa e tha qartë se qytetarët mund të jetojnë edhe pa liberalizim. Me siguri ka menduar për vetën dhe klikën e tij, për të cilët procesi i liberalizimit nuk thotë asgjë. Por jo edhe për 1.7 milion qytetarët e shkretë të cilët jetojnë të izoluar dhe rrezikojnë jetën e vet dhe të familjarëve të tyre, duke udhëtuar drejt Europës në rrugë ilegale.

Për të gjithë ata që dinë të lexojnë, kushtet e Brukselit janë të qarta. Andaj askush nuk mund të na hedh hi syve e të na mbushë mendjen ndryshe.

Kosovarët mund të dalin nga burgu dhe të lëvizin lirshëm në Europë vetëm atëherë kur kriminelët dhe të korruptuarit të futen në burg. Ne mund të ndihemi e të lëvizim të lirë vetëm kur ju jeni në burg. Nuk mund të mbetemi më peng i krimit, korrupsionit dhe papërgjegjësisë suaj.