Këshilltari nga radhët e PDK-së, Granit Rifaj, i cili në mbledhjen e së martës të Kuvendit komunal të Dragashit kërkoi heqjen e pikës së tretë të rendit të ditës që kishte të bënte me shfuqizimin e një vendimi të legjislaturës së kaluar, përmes së cilit iu morën pronat ndërmarrjes “Sharrprodhimi”, për t’iu rikthyer Komunës, flet për arsyet se përse mori këtë qëndrim. Sipas tij, asgjë personale dhe asgjë politike nuk kishte në veprimin e tij. Mbi të gjitha, thotë se mbetet këmbëngulës që pronat e Komunës nuk mund të tjetërsohen, aq me pak të shiten.

“Ndërmarrja në fjalë i kishte ato prona në shfrytëzim dhe jo në pronësi. Pa çka se legjislaturat e mëhershme komuniste, duke shfrytëzuar pushtetin absolut ia falin gjysmën e territorit të komunës, duke shkelur kështu vendimin e vitit 1960, përmes së cilit i janë dhenë në shfrytëzim këto toka, që në fakt përbëjnë gjysmën e territorit të komunës së Dragashit. Falë strategjisë që parku nacional do të shtrihet edhe në komunën e Dragashit, një pjesë e këtyre tokave shpresojmë të shpëtohet nga shitja. Por, rreziku mbetet tek arat dhe livadhet që janë fare pranë vendbanimeve, e të cilat rrezikohen të shiten”, thotë mes tjerash për Radio SHARRI-n Rifaj, për të sqaruar se qëllimi i vendimit që kishte marrë legjislatura paraprake, ishte që t’i mbronte tokat e Komunës, që në fakt janë të popullit të kësaj ane.

“Ai vendim ishte shumë i drejtë dhe mbetem në qëndrimin tim që ai të mos anulohet. Përse po u dashka tani që ta anulojmë atë vendim, i cili mbetet bazë për ta mbrojtur pronën tonë. Fundja, përse të mos presim vendimin e gjykatës, për të parë se çfarë duhet bërë më tej. Gjykata, me siguri do t’i ketë parasysh vendimet e mëhershme, siç është ai i vitit 1960, përmes së cilit iu dhanë në shfrytëzim këto toka dhe jo në pronësi kësaj ndërmarrjeje të sapothemeluar në atë kohë. Pastaj, gjykata do ta ketë parasysh edhe vendimi i vitit 2010, i cili ia rikthen pronën Komunës, duke u bazuar në faktin se ndërmarrja “Sharrprodhimi” nuk po i shfrytëzon ato, por po pritet që privatizohet, bashkë me tokat dhe objektet, e që le për të dyshuar se në këtë privatizim do të përfitojë një grup interesi, në dëm të banorëve të kësaj komune”, thotë më tej Rifaj, duke u thirrur në mandatin e tij, si përfaqësues i popullit dhe jo si përfaqësues i ndonjë organizate apo grupi të interesit.

“Unë përfaqësoj popullin dhe jo individë, organizata apo grupe të interesit. Mbrojtja e tokave tona, mendoj se është mbrojtje e pronës së qytetarit. Prandaj kam vepruar si këshilltarë dhe jo si politikan apo subjekt politik. Fundi i fundit, edhe subjekti politik, të cilit i takoj (PDK), është kundër tjetërsimit të pronës së qytetarëve”, konstaton Rifaj.

I pyetur  se kush e kishte futur në rend dite këtë pikë, Rifaj tha se nuk kishte njohuri. “Unë jam njoftuar për këtë pikë, përmes materialit të mbledhjes. Nuk e di fare se kush e kishte futur në rend dite dhe me çfarë arsyetimi. Por, e di se kjo pikë nuk e kishte vendin në këtë seancë, të paktën jo para se gjykata të thotë fjalën e saj”, përfundon Rifaj.

Instituti “The Emerging Democracies”, Carnegie Endoëment, në Washington, ka qenë nikoqir i liderit të Lëvizjes Vetënvendosje, Albin Kurti dhe kryetarit të Komunës së Prishtinës, Shpend Ahmeti, të mërkurën. Ata mbajtën një prezantim në lidhje me të ardhmen e shtetit të Kosovës dhe perspektivën e tij evropiane.

Në ligjëratën e tij Albin Kurti foli për dy probleme kyçe, që sipas tij i ka Kosova.

“Problemi i parë kyç është qyteti i ndarë i Mitrovicës. Problemi i dytë kyç është papunësia shumë e lartë. Problemet kyçe nuk janë patjetër probleme të mëdha. Mirëpo, problemet kyçe bëhen problem të mëdha kur të provosh zgjidhje të gabueshme për to. Kjo është saktësisht çfarë ka ndodhur në Kosovë. Çështja e Mitrovicës është adresuar në dialog me Serbinë dhe gati gjithçka është bërë më keq. Pas zgjedhjeve lokale, në nëntor dhe dhjetor të vitit të kaluar, dhjetë komuna në Kosovë udhëhiqen nga partia më e re e formuar nga e Beogradi, e cila quhet “Serbe” (duke aluduar qartë në Republikën Serbe në Bosnje). Në shekullin 21 Serbia dëshiron ta krijojë Serbinë e madhe, duke i krijuar ca Serbi të vogla që ata i quajnë “Serbe”. Për dallim, prej në fillim dhe në fund të shekullit XX, kur posedimi legal dhe praktik i territorit ishte mënyra për ushtrimin e hegjemonisë, në ditët tona e njëjta më shumë tentohet duke e kontrolluar praktikisht territorin, i cili nuk është nën posedimin legal të tyre”, ka thënë Kurti.

Kurti u ndal edhe në raportin Kosovë-BE, kur ka thënë se Kosova nuk është vend në BE, por Kosova është vend i BE-së.
“Emri i himnit tonë është ‘Evropa’ dhe e tërë BE-ja është aty: kemi një zyrë të fuqishme të Komisionit Evropian, përfaqësuesin special të BE-së dhe EULEX-in, një mision në përbërje prej 1200 njerëzve, i cili harxhon 1 milion dollarë në ditë. Duke udhëtuar nëpër Kosovë mund të shohësh flamuj të ndryshëm, të vënë në një vend të përbashkët: Flamurin e Kosovës, Flamurin Shqiptar, Flamurin e BE-së, Flamurin e ShBA-së, Flamurin Gjerman, Flamurin Britanik, etj. tipike kjo për llojin e qenies politike të Brukselit”, ka thënë Kurti.

Deri sa neve – vijoi më tej Kurti – na thuhet se e ardhmja jonë është e sigurt në BE, e kaluara jonë është në rrezik më shumë se kurrë më parë.

“Përpjekjet për ta kriminalizuar luftën çlirimtare të shqiptarëve, të udhëhequr nga Ushtria Çlirimtare e Kosovës janë rritur si kurrë më parë. Pas tre vjetëve të dialogut me Serbinë, ne nuk morëm as liberalizim të vizave (unë kam pasaportë diplomatike, me të cilën mund të shkoj vetëm në 5 shtete pa vizë), por e morëm Gjykatën Speciale Ndërkombëtare për gjoja krimet e ushtarëve të UÇK-së”.

Më pas ligjëratën e vijoi Shpend Ahmeti, kryetari i komunës së Prishtinës i cili u fokusua në nevojën e normalizimit të shtetit të Kosovës para se të prioritizohet normalizimi i marrëdhënieve me shtetet e tjera e posaçërisht, me Serbinë.

“Bashkësia ndërkombëtare, po mendon për Kosovën vetëm në relacion me Serbinë e asnjëherë nuk po e konsideron vetëm si shtet i cili duhet të normalizohet, duhet të zhvillohet dhe duhet të jetë një shtet i cili ofron shërbimet dhe sigurinë e nevojshme për qytetarët e vetë. Si pasojë e këtij qëndrimi, bashkësia ndërkombëtare duke pasur prioritet marrëdhëniet me Serbinë i pranon si të pandryshueshme gjërat e këqija brenda shteteve e shumë shpesh edhe mbyll sytë ndaj padrejtësive, keq-qeverisjes duke i rritur kështu dhe konfirmuar padrejtësitë në shoqërinë tonë. Ajo çfarë po prezantohet dhe publikisht dhe ndërkombëtarisht si “normalizimi me Serbinë” është në fakt një lloj destabilizimi i brendshëm institucional e shoqëror”, ka thënë Ahmeti.

Ahmeti tha se Prishtina është një shembull shumë i mirë se një qytet mund të fillojë të normalizohet e kjo mund të jetë edhe shembull edhe për qytetet e tjera e edhe për shtetet e Ballkanit.
“Përkundër pritjeve qytetarët u organizuan, u bënë bashkë dhe e bënë ndryshimin”, tha Ahmeti.

Luftoi për tre muaj në Siri, por po të mund ta kthente kohën mbrapsht nuk do ta bënte më këtë. Tash thotë që kjo luftë nuk iu përket kosovarëve. I ishte bashkuar kësaj lufte duke luftuar përkrah formacionit paramilitar islamik “Xhabhatu Al-Nusra”, por thotë se nuk shkoi veç për motive fetare, ndërsa mohon plotësisht mundësinë që ka shkuar atje për para. Express sjell rrëfimin e muxhahedinit kosovar të kthyer nga lufta në Siri, rrugën deri te kjo luftë dhe arsyet që e shtynë t’i bashkohet dhe pastaj ta braktisë atë.

Nuk ka mjekër, pantallona të shkurtër e as nuk përshëndet me “selam”, por tashmë është njëfarë veterani kosovar i luftës së Sirisë. Një muxhahedin i kthyer kohë më parë nga llogoret e luftës në Siri, që vjen nga një qytet i vogël kufitar i Kosovës, në një rrëfim për Express pranon ta ndajë përvojën e tij në “tokën e Shamit”, por pa fotografi e pa iu zbuluar emri.

“Një rrugë e lehtë për të shkuar, me shpenzime të paguara, por një jetë e rëndë për ta jetuar atje”, kështu e nis përshkrimin e përvojës së tij prej muxhahedini kosovar, 27 vjeçari, i cili tash thotë se po tenton të rikthehet në jetën që bënte dikur. Ai kishte punuar si kamerier për afro një dekadë.

Thotë se nuk di të punojë mirë në facebook, por i ndjek mediat, e sidomos shkrimet për luftën në Siri.

“Po ka shumë të pavërteta për atë luftë. As për së afërmi nuk mund të përshkruhet se çka po ndodh atje. Lufta e Kosovës është si një lojë karshi asaj që po ndodh në Siri”, thotë ky muxhahedin për Express.

Ai pranon që në luftën e Sirisë ka kosovarë, por edhe të tjerë, që shkojnë të motivuar nga interpretimet radikale të imamëve, që ka edhe të tillë që shkojnë për të fituar para, por vetë thotë që nuk ka shkuar krejtësisht as për njërin e as për tjetrin motiv.

“Unë nuk jam i rregullt me namaz (rituali islam e faljes ndaj Zotit që bëhet pesë herë në ditë). Shkoj veç në xhuma, dhe kështu kam bërë edhe para se të shkoj në Siri, kështu vazhdoj edhe sot. Me këta mjekrat nuk kam ndejt, as atëherë e as sot nuk rri shumë”, rrëfen ai.
Dëshiron t’i kthehet profesionit të vjetër
Ky i ri kosovar, që po e lyp punën e kamerierit në qytetin e tij të vogël, thotë se janë dy motive që e kanë shtyrë të shkojë në Siri.

“Si kamerier kam pasur kohë të lirë shpesh edhe kam hy në internet. Për mua kanë qenë tronditëse videot me krimet që Assadi po u bënte fëmijëve në Siri. Doja ta luftoja atë qenie kriminale. Por, doja ta provoja edhe vetë ndjenjën e luftës, pasi që kur u bë lufta e Kosovës isha shumë i ri për të marrë pjesë në të dhe ndihesha sikur kam diçka mangut”, shprehet ai për Express.

Një rrugë e shkurtër dhe e lehtë për t’iu bashkëngjitur xhihadit në Siri, por e vështirë për ta bërë atë jetë, kështu e përshkruan ai involvimin në luftën e Sirisë, konflikt që tash ka eskaluar pos në frontin islamikët kundër Asadit edhe në grupet islamike në luftë mes vete, dhe grupet islamike në luftë me Ushtrinë për Çlirimin e Sirisë, një formacion i opozitës siriane që lyp demokraci për Sirinë pas largimit të Assadit. Ky konflikt tash ka prekur edhe krahinën Al-Anbar të Irakut, një krahinë ku valëvitet flamuri i organizatës terroriste “Al-Kaida”.

“Pasi që u binda që duhet të marr pjesë në këtë luftë, një të mërkurë kam shkuar në xhami te personi që të gjithë e dinim që çon njerëz për Siri dhe pas disa ditësh unë veç kam qenë në kampin stërvitor të muxhahedinëve në Alepo. Jemi nisur me aeroplan nga Prishtina në Stamboll, pastaj me një makinë që na priti nga Stambolli në kampet e refugjatëve sirian dhe prej atje e kemi kaluar kufirin ilegalisht deri në kampin në Alepo”, rrëfen i riu kosovar për Express.

Ai thotë se rruga deri atje i kanë thënë në fillim që kushton 101 euro, shumë që e ka kursyer nga puna e tij prej kamerieri për ta paguar, por “organizatori i udhëtimit për xhihad” në fund nuk ia ka marrë paratë – ka shkuar pa asnjë shpenzim.

Ai thotë që kur ka mbërritur atje, kishte një rregull.

“Kemi pasur kazermë- që ka qenë një kompleks banesor, me kushte të mira, përfshirë edhe rrymën e internetin si dhe ushqim të mjaftueshëm”, thotë ai.

 
Ka dëshirë të bëhet pjesëtar i FSK-së
Ky i ri kosovar i cili ka një dëshirë të flaktë: t’iu bashkëngjitet Forcave të Sigurisë së Kosovës (FSK), nëse do t’i jepej mundësia. Ai thotë se në kampin stërvitor në Alepo kanë bërë përgatitje për luftë prej 20 ditësh, por tërheq vërejtjen se nuk janë pak.

“Ushtrimet kanë qenë intensive, tërë ditën, sa që pas 10 ditësh u bindëm se mund të hidheshim në frontet e luftës”, thotë ai dhe përmend që instruktorët që i mësoni me përgatitje fizike në përdorimin e armatimit, kryesisht flisnin turqisht.

Mohon që të ketë marrë pagesë.

“Ndoshta ka pasur mercenarë atje, por unë nuk kam marr asnjë cent. Unë nuk kam vjedhur, madje as nuk kam parë për tre muaj në front asnjë vjedhje. Komandanti i skuadrës sime prej 8 ushtarësh na kishte thënë që është haram të vjedhim”, thotë ai.

Në kamp, thotë ai, i kanë pasur të gjitha të mirat që u janë dashur.

“Sistemi i luftimeve atje janë të përcaktuara po thuajse shumë saktë. Afro 15 ditë duhet të jesh në front, pastaj të takojnë 5 ditë pushim”, rrëfen ai.

“Luftimet kanë qenë të ashpra. Është luftuar deri në 50 metra afërsi, në qytet. Kushdo që shpëton prej atyre luftimeve është thjesht që Zoti s’ka thënë që ai person të vdes”, rrëfen ky i ri kosovar për Express.
Takova rreth 80 kosovarë në Siri, Lavdrim Muhaxeri është veç përgjegjës, jo komandant
Ky i ri kosovar thotë që nuk është ishte i vetmi shqiptar i Kosovës në këtë luftë.

“Atje i kam parë e fol me afro 80 shqiptarë të Kosovës. Janë prej krejt regjioneve”, thotë ai.

Sipas tij, i përfoluri si komandant i shqiptarëve në Siri, Lavdrim Muhaxheri nga Kaçaniku, nuk është tjetër pos një përgjegjës për ta.

“Ai nuk është komandanti i shqiptarëve. Ai vjen edhe të pyet si je dhe mos po të duhet diçka, kurrgjë më shumë. Lavdrimi garanton për ty që mos je spiun, sepse ka pasur edhe tendenca nga spiunë për t’iu bashkuar luftës. Unë kam pasur një komandant që ka folur turqisht”, thotë ai, dhe habitet se pse po bëhet çështje pjesëmarrja e shqiptarëve në luftën e Sirisë.

“Po në këtë luftë ka prej krejt botës. Ka shumë prej Europës. Bile më së shumti ka myslimanë prej Anglisë që janë në xhihad. Ka edhe serbë myslimanë nga Beogradi në atë luftë”, thotë ai, por konfirmon që për tre muaj nuk ka takuar asnjë jo-mysliman që iu ka bashkuar kësaj lufte.

Kjo luftë nuk na përket neve

Në Siri tash dihet që ekzistojnë së paku tri formacione të mëdha në luftë kundër Bashar- AlAsadit, Shteti Islam i Irakut dhe i Shamit (ISIS), i njohur edhe e si”‘Deuleja”, ku Lavdrim Muahxeri është njëri nga komandantët, grupi i afërt me “Al-Kaidan”- ‘Xhabhatu Al-Nusra” grupe që synojnë një Siri me Sheriat Islam dhe Ushtria për Çlirimin e Sirisë, një formacion që në mënyrë të heshtur ndonjëherë përkrahet dhe nga Perëndimi. Dy grupet e para, megjithëse punojnë mbi parimet e “Al-Kaidas”, çuditërisht në kohën e fundit janë duke zhvilluar luftime të përgjakshme.

Këto përplasje janë edhe njëra ndër arsyet që muxhahedini kosovar që rrëfen për Express ka vendosur ta braktisë atë luftë.

“Në fillim kemi qenë krejt bashkë, “Deuleja”, “Al Nusra” e Ushtria për Çlirimin e Sirisë. Tani filluan me u përplas mes vete dhe situata u komplikua. Nuk mendoja që duhet të qëndroj më në këtë luftë”, thotë ai.

Ai thotë se muajin e fundit të luftimeve në Siri, nga tre muaj sa ka qëndruar atje, e ka kaluar në gjirin e grupit paramilitar islamik “Xhabhatu Al-Nusra”, një formacion që tash për tash është në luftë ta hapur me “Deulen”, ku komandon edhe Lavdërim Muhaxheri.

Pavarësisht kësaj, thotë se me Lavdrimin ruan raporte korrekte, edhe pse nuk komunikojnë shumë.

“Një ditë ma kish çuar një selam. Kish vet se qysh jam”, thotë ky muxhahedin, i cili njerëzve të rrethit të Lavdërimit ju referohet si “mjekrat”.

I pyetur tash për rrjedhën e kësaj lufte, ky muxhahedin, thotë se atje rezistenca kundër Assadit ka dështuar nga luftërat e brendshme. “I vetmi që po fiton atje është Assadi”, thotë ky i ri kosovar.

E pamundur, por thotë që po të mund ta kthente kohën mbrapsht kurrë nuk do të shkonte për të luftuar në Siri.

“Jam penduar që kam shkuar atje. Nuk është lufta të cilës i përkasim”, thotë ai për Express.

Kryetari i Kuvendit të Kosovës, Jakup Krasniqi ka reaguar lidhur me deklaratën e Ambasadaorit të Britanisë së Madhe në Kosovë,Ian Cliff.
Cliff ka deklaruar se: ”Nuk është logjike që veriut t’i themi mirëserdhët në Kosovë, e në Parlament të ketë më pak vende për deputetë nga bashkësia serbe”, ka thënë Cliff.

Ndërsa kryekuvendari e pyet ambasadorin se “Për çka u bë amandamentimi i Kushtetutës, për FAK-un apo vendet e rezervuara”.
Krasniqi nuk pajtohet me Cllifin, duke e argumentuar këtë se pasi serbët e Kosovës nuk mund të ndahen në verior e vendor.

“Është vështire te pajtohesh më ketë që e thotë Ambasadori Cliff, pasi serbët e Kosovës nuk mund të ndahen në verior e vendor. Madje serbet i kanë vendet e garantuara dhe një diskriminim i tille pozitiv nuk ekziston në asnjë kuvend të Botës, e as në Evropë. Me ketë që e thotë zoti ambasador, kërkohet që Kuvendi i Kosovës mos të jetë funksional dhe për pasoj as shteti ynë nuk do të jetë funksional?! Madje kjo po tregon se: amandamentimi i Kushtetutës për FAK-un nuk po bëhet për Ushtrinë e Kosovës, po është duke u bërë për VENDET E REZERVUARA. Pra, pa e hapur mundësinë e amendamenteve ka pasur më pak gjasa për ti kërkuar vendet e rezervuara. Kjo do të thotë se amandamentimi i Kushtetutës për FAK-në, është bërë para kohe, ndërsa qëllimi i vetëm ka qene hapja e rrugës për vendet e rezervuara. Kjo është çështja më negative e këtij amandamentim”, shkroi ai në Facebook.

Krasniqi thotë se çështja që shtron ambasadori në vazhdim nuk është e qëndrueshme, por me të nuk po merrem më shumë kësaj radhe.
“Formimi i Forcave të Armatosura të Kosovës është çështje e ndjeshme për pjesëtarët e minoriteteve në Kosovë, ka thënë Cliff dhe ka shtuar se Britania e madhe përkrah programin që ka për qëllim të inkurajojë serbët të jenë pjesë e këtyre forcave.
Megjithatë, ai ka pohuar se pjesëtarët e këtyre forcave nuk und të shkojnë në veri, pa pëlqimin e KFOR-it”, përfundoi postimi i Krasniqit.