Enver Sulaj
Ishte një kohë
kur Zotin
njerëzit e bënë “shok”.
Ishte një kohë
kur gjenet hanin veten
e kurrë s’ngopeshin.
Ishte një kohë
kur harta gjeografike
kufijtë i kishte
tela me gjemba
Ishte një kohë
dhe një popull i vogël
që lundronte drejt katastrofës.
Ishte një kohë
që s’meriton as epitaf.
Nga libri “Nyjë në ujë”,
botoi NB “Rilindja”, Prishtinë, 1997