Si çdo mëngjes, banorët lajmërohen me rënien e gongut, për të derdhur mbeturinat sipas ndarjeve përkatëse. Banorët që flinin në dhomat e gjumit, vazhduan të qëndronin në të njëjtat pozicione, pa e prishur gjumin. Ndërkohë në oborr, flinin Enkelejdi dhe Valeri, të cilët e dëgjuan alarmin shumë më shpejt se banorët e tjerë. Çohu shpejt Valer, me vrap! – i thotë Enkelejdi, ndërkohë që vazhdonte të qëndronte nën jorgan.
Valeri ngrihet me ngadalë dhe nis të heqë rrobat shtesë, të cilat i kishte veshur për të mos u ftohur natën. Ai shkoi në kuzhinë dhe ndau mbeturinat për t’i hedhur më në oborr, duke i vendosur në koshat përkatës.
Mikela nga ana tjetër ishte zgjuar dhe po e ndihmonte me pjesën tjetër mbeturinave. Ndërkohë, Valeri shkon në kuzhinë dhe nis nga sistemimi dhe larja e enëve, ndërsa pjesa tjetër e banorëve vazhdonte të ishte në gjumë.