Këto ditë janë bërë disa shkrime dhe intervista në shtyp për vrasjen e Azem hajdarit. Që të njohësh figurën e Azem Hajdarit duhet të qëndroje pranë tij në momentet e tij të vështira dhe të qeta.
Azemi në biseda nuk ishte ai i mitingjeve. Në fillimet e tij në politikë ai thoshte, unë dua që të rri me njerëz trima, të mençur, që inatin e mbrëmjes e lënë për mëngjes, sidomos për këtë të fundit kam nevojë. Insinuatat për ta kaluar këtë ngjarje me fije jashtë kufijve të Shqipërisë nuk qëndrojnë, përkundrazi. Që të gjykosh apo të hetosh për vrasjen e Azemit duhet të kthehesh vite para 12 shtatorit 1998.
Në atentatin e Fierzës pardesynë e Azemit nuk e kishte V.M por një djalë i fisit Halucaj shofer dhe simpatizant i Azemit.
Në këtë shkrim nuk dua të trajtoj denigrimin moral që i është bërë Azemit nga partia e tij, lider të partisë së tij dhe segmente të tjera, pasi këto janë bërë sa e sa herë publike dhe publiku është i njohur me këto.
Ne vitin 1997 dhe çuditërisht në shtator të këtij viti Azemit ju bë atentat në parlament.
Edhe pse i ndjeri Mazreku ishte pajtuar me Azemin dikush e nxiti në sedër Mazrekun për të vrarë Azemin si hakmarrje për fyerje publike. /Dossier nga Hysni Bardhi/Shqiptarja/