Në epokën e sotme, standardi i filmit prej 1.5 orë duket se është normale. Regjisorët e Hollivudit po sfidojnë kufijtë e kohës tradicionale të filmit.

Në të kaluarën, ka pasur shumë filma të famshëm që kanë shënuar rekorde për kohëzgjatjen e tyre. Filmat e tillë janë bërë të njohur për ngjarjet e shtrira dhe zhvillimin e thellë të karaktereve. Disa prej këtyre filmave kanë mbetur të paharruar.

Për shumë adhurues të kinemasë, filmat më të gjatë ofrojnë një përvojë të veçantë që shndërrohet në një ngjarje më shumë sesa një shikim të thjeshtë.

“Kleopatra” (1963) – Në 248 minuta (4 orë, 8 minuta), filmi me protagoniste Elizabeth Taylor ishte mahnitës, duke treguar historinë e mbretëreshës së Egjiptit, e cila josh dy sundimtarë romakë, Perandorin Julius Caesar (Rex Harrison) dhe gjeneralin Mark Antony (Richard Burton).

“Një herë në Amerikë” (1984) – Fillimisht 251 minuta (4 orë, 11 minuta), epika e gangsterëve e Sergio Leones e vitit 1984 për një grup të vogël gangsterësh hebrenj të Nju Jorkut u shkurtua përfundimisht për audiencën evropiane në 229 minuta (3 orë e 49 minuta) dhe më pas 139 minuta (2 orë e 19 minuta) nga distributorët amerikanë.

“Irlandez” (2019) – Martin Scorsese fitoi reputacionin e tij kur publikoi këtë film që ka një kohëzgjatje prej 209 minutash (3 orë, 29 minuta). Filmi bazohet në romanin e Charles Brandt “I Heard You Paint Houses” dhe ndjek jetën dhe kohët e ish-vrasësit Frank Sheeran (Robert De Niro) në Amerikën e pasluftës.

“Lufta dhe Paqja” (1956) – Filmi epik bazohet në romanin e Leo Tolstoit me të njëjtin emër, i cili shfaqet në 208 minuta (3 orë, 28 minuta). Audrey Hepburn dhe Mel Ferrer luajnë si Natasha dhe Andrei.

“Ben-Hur” (1959) – Ky film është veçanërisht mbresëlënës për kohën kur u realizua, me 212 minuta (3 orë, 32 minuta) dhe tregon historinë e fisnikut hebre Judah Ben-Hur, i cili tradhtohet dhe dërgohet në skllavëri nga një mik romak, por më në fund kthehet në shtëpi për hakmarrje. Ai u bë filmi i parë që fitoi 11 Oscar.

“Kumbari: Pjesa II” (1974) – I famshëm si një nga rastet e rralla në të cilat vazhdimi ishte më i mirë se filmi i parë, filmi epik kriminal i Francis Ford Coppola zgjat 200 minuta (3 orë, 20 minuta) dhe konsiderohet si një nga filmat më të mirë amerikanë të fundit të shekullit të 20-të.

“Hamlet” (1996) – Kenneth Branagh mahnit si regjisor dhe yll i këtij filmi me 242-minutësh (4 orë, 2 minuta) në një tregim klasik të Shekspirit. Megjithëse është vendosur në shekullin e 19-të, “Hamleti” mbetet një nga përshtatjet më besnike të Shekspirit në histori.

“Shko me erën” (1939) – Ky film klasik amerikan është 238 minuta (3 orë, 58 minuta) dhe bazohet në romanin e Margaret Mitchell. Historia epike e dashurisë e Scarlett O’Hara (Vivien Leigh) dhe Rhett Butler (Clark Gable) e vendosur gjatë Luftës Civile Amerikane, megjithëse sot është parë përmes një lente shumë më kritike në lidhje me racën dhe skllavërinë./rtsh.al/

Më 6 janar të vitit 1920 lindi në Shkodër, Sandër Prosi, i cili do të bëhej më vonë një prej aktorëve ikonë të filmit dhe teatrit shqiptar, personazhet e të cilit kanë mbetur në kujtesën e brezave dhe në arkivën e artë të kinematografisë.

Njeriu që i dha drejtim frymës së kohës, me kredo në gjendjen e edukimit të artit nëpërmjet filtrit të së vertetës dhe kënaqësisë. Njeriu që i bëri të gjithë për vete me urtësinë që e karakterizonte; zërin dhe sytë e paqtë.

Aleksandër Prosi, njeriu që i dhuroi i pari teatrit ndërsjelljen gjegjëse të gjëndjeve: planeve logjike dhe monologjeve të brendshme.

Udha për te njeriu është e vështirë, por Sandri e gjeti shtegun për të mbetur i pavdekshëm tek të gjithë vdekatarët. Ai kristalizoi individualitetin e tij të spikatur në mbi 100 role. Gama e gjerë e personazheve të cilat ai jetëzoi kanë mbetur aty; jo vetëm në arkivën e artë të Teatrit Kombëtar, por dhe në sirtarin sekret të kujtesës sonë emocionale.

Në shënimet e tij të fëmijërisë, shkruante: ‘’Më pëlqen të ndjek filmat. I adhuroj! Sidomos ato të Charlie Chaplin. Më pëlqen shumë kinemaja. Ëndërroj të bëhem violinist…’’

Lindur në Shkodër më 1920. Pas mbarimit të gjimnazit në Tiranë nga ku merr dhe pjesë në dramën ‘’Vilhem Teli’’, do të shkonte në Austri për të ndjekur studimet për stomatologji. Por duket se i la në gjysmë, për të përfunduar atë çka donte: Artin.

Ndaj dhe kthehet për të marrë pjesë në konkursin që asokohe mbahej në Teatrin Popullor më 1947 dhe e fiton atë, për të nisur kështu me përgjegjshmëri profesionin e aktorit, kontributi i të cilit përçon dhe sot mesazhe të qarta duke na bërë thirrje mes rikuptimësimesh; edukimin e të bërit dhe të qenët artist. Nga ku në fakt, sot, druaj kjo tokë nuk pjell më…

Të gjithë filmat e tij, i kemi parë. Janë rreth 30, por shumë prej kolegëve dhe artdashësve veçojnë: ‘’Përballimi’’ – 1976, ‘’Udha e Shkronjave’’ -1978, ‘’Gjeneral Gramafoni’’- 1978, ‘’Njeriu me top’’ – 1977, ‘’Nëntori i dytë’’- 1982, ‘’Dora e ngrohtë’’- 1982, me interpretime të një mjeshtërie të lartë njërzore, filmike dhe skenike.

Në teatër ka shkëlqyer në rolin e Otellos. Nuk iu deshën pak, por plot katër vjet për të arritur magjinë e këtij personazhi, duke punuar veçmas me vetveten, për të arritur ndjesitë komplekse të kësaj figure. Shumë teatro në fakt, e trajtojnë si tragjedi të xhelozisë, por Sandri rezulton ndryshe; duke i mëshuar nderit dhe besës, veçori këto që e ndoqën deri në fund të jetës, duke e lënë dënimin e pabesisë për në fund.

Ka interpretuar gjithashtu në “Cuca e maleve”, “Orët e Kremlinit”, “Fytyra e dytë”, “Hamleti”, “Makbethi”, “Familja e Peshkatarit”, “Epoka para Gjygjit”, “Revizori”, “Xhaxha Vanja”, etj…

“Guraziu” në Prizren, me 20 vjet përvojë pune në vendosjen e dyerve, laminatit, parketit, kuzhinave dhe dhomave të fjetjes

“Adi-Plast” në Prizren, një emër i njohur në tregun e Kosovës dhe ndërkombëtar për vendosjen e dyerve dhe dritareve

Kompleksi ‘Newco Elan’ ofron banesa të ëndrrave tuaja në zemër të Prizrenit

Banesa në shitje nga Renelual Tahiri