Në Rahovec, komunë kjo shumetnike në jugperëndim të Kosovës, shqiptarët dhe serbët, siç e thonë vet, dikur kanë jetuar në harmoni fqinjësore, por sot, kjo marrëdhënie ka rënë vetëm në një përshëndetje të ndërsjellë.
Në pjesën e ashtuquajtur të epërme të Rahovecit, jeton popullata e përzier, ndërkaq, në pjesën qendrore të qytetit, jetojnë kryesisht shqiptarët. Në pjesën e epërme dhe kodrinore të qytetit ekziston përshtypja se koha është ndalur. Nëpër rrugë të këtij vendbanimi, kryesisht ecin të moshuarit.
Ata thonë se të rinjtë po ikin gjithnjë e më shumë për në Mitrovicë ose në Serbi, për shkak të papunësisë dhe mungesës së perspektivës.
Mbishkrimet “Shtëpia në shitje” nuk janë të rralla.
Në këtë vendbanim jeton Slobodanka Simiq me familjen e saj. Deri në përfundim të luftës, rreth 20 vjet më parë, ajo kishte jetuar në qendër të qytetit. Më pas kishte shitur banesën e saj dhe është vendosur të jetojë në vendbanimin shumetnik. Ndonëse rregullisht dhe lirshëm lëviz në Rahovec dhe më gjerë, ajo thotë se me nuk do të kthehej kurrë të jetojë në qendër të qytetit, sepse në atë pjesë nuk ka serbë.
“Nuk do të kthehesha edhe nëse më japin kush e di se sa para. Atje poshtë, jo. Por, ja, ne jetojmë këtu edhe më tej. Shkojmë gjithkah, në Prizren, në Prishtinë, në Pejë. Shkojmë edhe në shitoret që janë në pjesën e poshtme. Me fqinjët shqiptarë flasim vetëm me një ‘përshëndetje’. E kemi një floktare atje, që quhet Nagja. Na presin shumë mirë, thuajse nuk ka ndodhur asnjëherë asgjë”, rrëfen Simiq.