Poezi nga: Martin Camaj
Ndieva erën e tokës posá livrue
e eca arave shum kohë.
“Mos e shkel tokën e huej – më bërtitën –
o ti, i pa dhé!”
E më gjuen me pesha e pikat e gjakut
u rrxuen prej kreje në parzëm.
Erën e tokës s’e ndiesha mâ
prej frigës e marres.