Enver Sulaj
Sytë janë njësoj
Në çdo tokë
Në çdo dallgë
Sytë vrasin njësoj
Në çdo përshpërimë
Në çdo cekëtinë
Kur Zoti krijoi njeriun
I fali sytë
Për të parë veten
Dhe djallëzinë
Sytë janë qelq i pathyeshëm njerëzie
Janë shteg i hapur së voni mes shkurresh në korie
Nuk lindën kot urimet
“M’u verbofshin sytë”
“Të plaçin sytë”
Halkidiki, qershor 2024