Pak shenja jete mund të dallohen në ditët e vjeshtës në fshatin Struzhë të Prizrenit. Pavarësisht pamjeve mahnitëse të Maleve të Sharrit, që ky vendbanim ofron, ai ka mbetur me numër të vogël banorësh.
Kushtet e vështira ekonomike dhe pasojat e rënda nga lufta e fundit në Kosovë kanë detyruar pjesën dërrmuese të banorëve të dikurshëm të këtij fshati malor që të ikin nga vendlindja, në kërkim të një jetese më të mirë, shkruan sot “Koha Ditore”.
Kësisoj fshati gradualisht ka marrë pamjen e një vendbanimi të braktisur, ani pse përreth vetes ka natyrë me imazhe pothuajse përrallore. Sot në këtë fshat që shtrihet në një terren kodrinor-malor jetojnë kryesisht të moshuarit.
Ata me krenari deklarojnë se Struzha është i vetmi fshat shqiptar në Luginën e Lumëbardhit, trevë kjo në të cilën jetojnë kryesisht pjesëtarët e komunitetit boshnjak. Ndërkohë lëvizja e automjeteve është e rrallë.
Vetëm shtëpitë e vjetra të ndërtuara prej guri sikur japin dëshmi për qëndresën e fshatit përballë sfidave të kohërave të ndryshme. Por në pjesën dërrmuese të tyre portat janë të mbyllura, madje me dry, derisa kulmet janë të dëmtuara dhe shihet se dora e njeriut nuk i ka prekur prej kohësh.
“Të gjitha janë, por njerëz nuk kemi”
Drejtori i shkollës së fshatit, Ramit Pireci, tregon se në këtë institucion arsimor mësimet aktualisht i vijojnë vetëm 6 nxënës.
“Fshati Struzhë është djegur gjatë luftës. Bashkë me fshatin është djegur edhe shkolla me gjithë dokumentacionin e materialin didaktik.