Shkëndijat e dritës të pakapshme
Origjinuar nga thellësi e galaksisë
sfidojnë të errëtin i cili ikte i tazuar
Sikur t’kishte parandjenjë
Ngulqimën që do shkaktohej
Apo s’do të dëshmoi në krimin e lansuar
Rrezet e diellit vezëllojnë
Zilja në shkollë cingërron
Sensibilizonë akceptorët
Ndërpresin ëndrrat
Paralajmërojn ditë të re shkollore
Fëmijë të gëzuar vrapojnë
Kush prej tyre i pari t’futej në shkollë
Detyrat shtëpiake mësuesit t’tregojmë
Për të nxën dijen e dhënë
Për të veshur intelektin
Për t‘zhbllokuar anonimitetin
Për këtë pritje u kujdes
Satani në mënyrën e vetë
Për të ngopur shpirtërat pleq
Se sllavjugani na mbet shterpë
Ngushllim më i mirë do të jetë
Helmimi i fëmijëve të shkretë
Do quditej edhe Neroni vet
T’vyshken lulet pa u pjekë
Skenari u përgadit
Në shumë shkolla në të njejtën ditë
Helmimi ishte i pa nxënë
Paralizonte tërë trupin
Inaktivonte cortexin
Reflektohej n’polimorfen
Gjasonte në mordjen
Në këto ditë të paharruara
Gjithë Kosova ishte trazuar
Shtatmijë nxënës të helmuar
Ndihmë e parë që ju dha
Ishin lotët pa ja nda
Klithje parë do t’ushtonte
Nënë-nënë nuk po shohë
Ndihmë ndihmë ajr s’po ngopem
Përpëliten, rrokullisen, gërvishten
Brenda lëkurës për të gjetur shpëtim
Tragjedi makabriste
Gjenezë kanibalistësh
Relevante tërbim-canistësh !
Shkruan: Msc.Naser Bresa