Skender Berisha
Për ditën që më mbush dritë
qepallat kur titrojnë
pas të errëtit
pas natës
që ndërron vend
edhe një herë për mungesën tënde
për peshën e rëndë të vetmisë
kur shkëlqen pak e nuk e beson
për mundësinë e ardhjes sate
për gëzimin që dron
edhe një herë për një copë qiell si sytë e tu
ata sy që mbahen në mend përjetësisht
që ëndrrën e bëjnë të bukur
që vetminë e mbushin frikë
një grimë edhe pas grimë
edhe një herë e ku e di sa herë
shpaloset kjo dëshirë
atje tej ku bari ka mbirë
ku lulet vijnë e rrinë kokëulur
ku heshtet thellë
dhe përbihen lotët
po hapet dita si shpirti yt si
pranvera e drojtur…
13 mars 2017,Prizren