Qazim Thaçi
Kujtimet
Kujtimet janë adresa që kanë shumë dashuri
kanë shumë dhembje e shumë mall prindor
Kujtimet janë si purpur ëndrash nëpër kafka
E kanë adresarin e shlyer si fletorja e shitësit në dyqan
Kur mat dhembjen në shkëmbim të dashurisë
Trëndafilat rozë kanë kujtimin e shokut tim dëshmorë
Se ato nuk arriti të ia dërgojë të dashurës si kujtim kohor
Kujtimet janë si buka në trastën e bariut plak
Që masin mallin e fëmijëve të shkepur bjeshkës
Për tufën e për bukën e fituar me gjak.
Prizreni
Askush nuk e kujton ndryshe pos si një qytet me Shadërvan
Edhe profesorët penisonistë duke pi kafën e bërë llafin e politikës
As pa profesor Hamitin që gështenja shet dimrit e misër verës
As pa argjendarët që presin sezonën e dasmave
E as pa Urën e Gurit dhe hallin e besës së madhe
As pa Marashin plakë e Lidhjen e Besës Shqiptare
As pa kalanë e as pa teqet e plotëbesimit
As pa minaret e ezanin e thirur
As pa katedralen e as pa Sahat Kullën e kujtimit.
Prizrenin askush se kujton as pa Bushtricën tekanjoze
As pa mullinjtë e harruar e pa Zerenin poet
Prizreni që ka orën e e secilit në xhep
E mat shekullin me frymë qyetarie
Herë me hak ,por jo me hile.
Askush se kujton as pa Gëzimin e as pa Çerkinin
As pa doktor Dautin e as pa Komandant Drinin.
Prizrenin e këngës e endrrës e fjalës e të legjendës
Landovica
Euuu sa gjatë legjenda ka shku
për të dhënë emrin e këtij katundi
Aty ku thuhet se puqen trimëria e kujtimi
Aty ku thuhet se historia e lashtë u gatua me të renë
Lan do vi ilirët tek Jeremitë
Për të pasur histori në përroin e Zenel Agës
Për të madhështu shpirtin e heroit Hashim Gashi
Ehuu sa gjatë legjenda ka shku
E në vete ka ngrit mjegull mbi Pashtrik
Lan do vi tek Jeremitë
Dëshmorëve lavdi mbi Lan do vi.