Shkëlzen Çoçaj
Liria nuk gjykohet,
ajo merr frymë si era n’male.
S’njeh pranga,
as dyer t’mbylluna.
E vërteta nuk fabrikohet,
ajo lind n’dritë.
Ecë zbathun mbi gurë,
por kurrë s’e humb udhën.
E kur heshtja bahet e randë,
le t’çohet zani.
Jo si stuhi që rrënon,
por si lumë që bashkon.
Liria jeton kur e mbrojmë,
e vërteta rritet kur e themi,
e shpresa bahet dritë,
kur ecim bashkë kah ajo.
ObserverKult