Në fillim u mendua se ishte në pyetje vetëm një ftohje dhe pezmatim i fytit, pasi kështu i thoshin edhe mjekët, por më vonë Asdren Krasniqi nga fshati Damjan i Gjakovës u diagnostikua me leukemi dhe tash i duhen rreth 160 mijë euro për shërim jashtë vendit, para këto që familja e Asdrenit nuk i ka
Jo rastësisht thuhet se shëndeti është pasuria më e madhe e njeriut. Dihet shumë mirë se një person i sëmurë në familje ka ndikim të drejtpërdrejtë në gjendjen e anëtarëve të tjerë të asaj familjeje, posaçërisht në raste kur ata nuk janë në gjendje t’i ndihmojnë të sëmurit. Këtë, në lëkurën e vet, drejtpërdrejt e ka përjetuar familja e Agim Krasniqit nga lagja e Shehut në fshatin Damjan të komunës së Gjakovës. Deri para disa muajsh, Agimi, bashkëshortja e tij dhe 5 fëmijët e tyre përbënin një familje të lumtur. Pavarësisht se edhe ata, sikurse edhe shumë familje të tjera kosovare, nuk ishin të kursyer nga problemet e natyrës financiare, ato arrinin t’i përballonin me optimizëm dhe shpresë se do të bëhet më mirë. Ai disponim i mirë në këtë familje tash mungon, lumturia e tyre disi ka tretur! Në fakt mungon tash e më shumë se dy muaj, prejse anëtarit më të vogël të kësaj familjeje, Asdrenit dyvjeçar, iu është keqësua seriozisht gjendja shëndetësore. Tash, të gjithë anëtarët e kësaj familjeje, por edhe farefisi i ngushtë nuk bëjnë “verë me gojë”.
U tret lumturia e familjes
Janë shumë të brengosur me gjendjen shëndetësore të Asdrenit dhe të dëshpëruar që nuk janë në situatë t’i ndihmojnë vetë.
“Aty, pak para Vitit të Ri, Asdreni ishte pak i sëmurë. E dërguam te mjeku për kontroll dhe vlerësimi i parë i mjekëve ishte se është ftohur dhe se ka infeksion në fyt, për ç’arsye ai vazhdimisht djersitej. Ia përcaktuan disa terapi të cilat ne me rregull i aplikuam, por gjendja e djalit nuk përmirësohej”, fliste të premten, me mjaft mundime, babai i Asdrenit, Agim Krasniqi, i cili, për një moment e ndërpreu rrëfimin e tij, pasi mezi merrte frymë dhe nga syri i pikuan dy pika lot, të cilat i fshiu me shpejtësi dhe në mënyrë diskrete që të mos e shohin anëtarët e tjerë të familjes.
Meqenëse, përkundër terapisë së rregullt të përcaktuar nga mjekët, gjendja e Asdrenit nuk përmirësohej, babai i tij e dërgoi edhe te mjekë të tjerë dhe pas shumë kontrollimeve dhe analizave, mjekët në Prishtinë e konstatuan se çuni dyvjeçar vuan nga një sëmundje e rëndë, vuan nga leukemia.
“Ky konstatim i mjekëve ishte sikur të pëlciste një bombë e madhe në shtëpinë tonë, në familjen tonë. Ngelëm pa fjalë, nuk dinim si të reagonim. Kishim dëshirë të besonim se ky është një gabim i mjekëve i cili do të ndryshoi së shpejti dhe ata do të dalin me një diagnozë tjetër, më të volitshme. Mirëpo, nga dita në ditë, kjo dëshirë jona sa vinte e zbehej. Nga dita në ditë, bëhej gjithnjë e më e qartë se, pavarësisht se nuk na pëlqente, diagnoza ishte e saktë, dhe befasinë tonë e zëvendësuan dëshpërimi dhe brenga e madhe se çka të bëjmë tash, si të veprojmë, si t’i ndihmojmë djalit? Net të tëra, unë dhe gruaja nuk kemi futur gjumë në sy, duke u munduar të gjejmë zgjidhje për këtë situatë shumë të papritur për ne” e përshkruante Agimi periudhën e kaluar prej dy muajve, që nga Viti i Ri e deri më tash. /Kosova Sot/