Enver Sulaj
Kur të vish në Prizren
Mos i harro gurët nën urë e mbi urë
Janë psherëtima të harruara
Valë lumi nën qiellin me re shumë.
Kur të vish në Prizren
Mos i harro urat, as rrethojat e ndryshkura
Ku gjurmët la stina e ëndrrave
Dhe lulet e vyshkura.
Në Prizren çdoherë rrjedh kroi e lumi
Dhe fjala qëndron pezull mbi kujtime
Duke e bërë fjalën të largët
Dhe kujtimin thërrime.
