Poezi nga Rexhep Hoxha (1929-2019)
Deshi lepurushi
të bëjë një mrekulli:
të vishej me tesha
po sikur njeri.
Veshi pantallona,
këpucë e jelek,
n’Zvicër porositi
sahat me qostek.
Mirëpo të ngratit
i shkoi puna huq,
sepse veshët e gjatë
s’i ndenjën n’kapuç.