Vepra letrare e Fishtës është objekt i studimeve, monografive dhe teksteve me premisa letrare dhe joletrare. Gjatë shekullit të kaluar, Fishta mori vlerësimet më të larta, siç ishte epiteti i Homerit shqiptar, nga Maximilian Lambertzi, por edhe ato më përbuzëse, kur ai dhe vepra e tij u tentua të zhdukeshin, duke u qitur në harresë.
Si rrjedhojë e dhunimit kulturor që ideologjia komuniste i bëri kulturës shqiptare, vepra e tij u gjykua gabimisht – u ndalua – ndërsa autori, nuk u la të prehej i qetë as në varr. Jetën dhe veprën e tij e goditën një rrebesh stuhish, furtunash e trazimesh nga më të dhimbshmet: ajo qe e mbushur me lëvdata dhe përbuzje, u gjykua dhe u paragjykua, u lexua tinëz, dhe u luftua nga idiotësia komuniste në mënyrën më të pështirë të mundshme, shkruan Ndue Ukaj sot në Koha Ditore.
Por, me rënien e ideologjisë staliniste – ideologji kjo që e gjymtoi dhe e deformoi kulturën shqiptare dhe shijen për artin – vepra e Fishtës u aktualizua dhe u bë pjesë e jetës aktive letrare në botën shqiptare.