Prend Ndoja
Nga dritaret, nën qepalla
Botën e vëzhgon
Qiellin dhe Tokën
Në njeriun i bashkon.
I palindur, i pakrijuar…
Dhuratë për njeriun është falë
Nga thellësia e mistershme
Dashuri hyjnore rrezaton.
Nuk plaket kurrë
E as nuk rinohet
Te i ligu djallëzohet
Te i miri shenjtërohet.
Rreth tij qëndron e vërteta
Mendjes e zemrës i jep freski
Kur merr ngjyrë të bardhë
Edhe hekurin e shndërron në Ar.
Edhe kur jeta është zhgënjim
Shpirti përsëri ruan saktësi
Me ngjyrat që e kemi stolisur
Vazhdon rrugëtimin në përjetësi.
Nëntor, 2022