Paska shtruar vjeshta
gjethe gjethe të reshkëta
më bien si therrje të pjerrëta
dhe e di se nuk i deshta veta
sot nuk ndalem askunda
asgjë prej dhimbjes nuk shkunda
ranë niegullat e para
mua s’më jepet e mbara
shtroi verdha verdhullore
shpatieve të mira e gurishta
ndër thanat e kuqe nuk rashë
po nuk më rrihet as në rrafsh
ngutet edhe moti kot së koti
ec më shpejtë se una
dua të shoh edhe më edhe më
besa si fryhet Buna