Poezi nga Charles Baudelaire.
Shtrati ynë do të jetë i parfumuar
e divanet përreth, të thellë si varre
stolisur plot lule të rralla
mbledhur enkas nëpër qiej.
Duke djegur prushin e fundit,
zemrat tona do bëhen pishtarë
e do hedhin një dritë të dyfishtë
në zemrat tona si dy pasqyra binjake.
Në një mbrëmje në rozë e blu mistike
ne do të reflektojme të njejtën dritë
përzier plot vaj, rrënkime e lamtumira.
Pastaj një Engjëll
duke hapur portat
e qiejve
do na ringjallë
e flakët e shuara do rimarrin jetë,
e ne do të jemi përsëri së bashku
besnikë e të lumtur…