* Shokut dhe mësuesit tim – Zaim Beqirit
Ndër mote shtrihet urtia jote
e bardhë e pastër si loti
sa rrallë qeshe ndër ato leqe
kujt nuk i the sa shumë hoqe
ndër thinjat e bardha të kohës
mendimi i pjekur plot guxim
shtrihej sa larg e sa pa përtim
bashkë me lutjet e nënëlokes
shoh si zbardh në kujtimin tonë
ti na thoshe t’mos mbetemi vonë
plagë lufte të fshehtë na therrnin
dhe gatuanim shkrimin për lirinë
errët thellë sytë digjnin errësire
burgu i rëndë zemrën s’e trandë
sa jetë të rëndë bënte ajo nënë
që fliste vetmisht veç me atë hënë.
Skender Berisha